Συντρόφισσσα Στικούδη στη Wild Wild West

Αναγνώστη, η ηθική και πολιτιστική κατάπτωση αυτής της χώρας δεν έχει τελειωμό. Μα είναι δυνατόν κάποτε στα πανηγύρια του Νομού Ηλείας να ακούγαμε την Έφη τη Θώδη (πριν γίνει πανελληνίως γνωστή και την μουρλάνετε τη γυναίκα, Αθηνέζοι) και τη Γωγώ την Τσάμπα και φέτος να έχουμε τον Στάθη τον Αγγελόπουλο; Πόσο πιο χαμηλά με Συριζα πια αυτή η χώρα; Σε λίγο θα μας φέρουν και τον Χατζηγιάννη με τόση στροφή στην ποιότητα να πούμε. Και δεν ήταν καν ο πατέρας, που τον γουστάρει και ο Τζιμάκος.

"Πάντως εγώ τον γουστάρω τον Αγγελόπουλο"

Άσε που μετά εμφανίστηκε στο Παρά Θιν' Αλός η Κατερίνα η Στικούδη, ΧΩΡΙΣ ΕΙΣΟΔΟ. Τι χωρίς είσοδο ρε Κατερίνα; Η Γωγώ η Τσάμπα ποτέ δεν καταδέχτηκε να παίξει τσάμπα. Στο μαγαζί που έχουν παίξει ονόματα της νύχτας από Λεμπέση (τον θυμάσαι αναγνώστη;) μέχρι τον σύντροφο ΚΚΕ Νιβο με τους Γκοιν τους Θρου και είχαν όλοι εισιτήριο (τι πάει να πει πως κλείνεις παραλία και βάζεις εισιτήριο; Ηλεία είσαι, δεν μασάς), έρχεται η Κατερίνα και παίζει δωρεάν; Πάλι καλά που δεν πήγαν τα έσοδα από το μπαρ για τα δικαστικά έξοδα των Πυρήνων της Φωτιάς, ένα ίσιωμα τα έχουμε κάνει όλα.

Γενικά ένα περίεργο καλοκαίρι, αναγνώστη, που μια προβολή ταινίας του (γλύφτη του Σαμαρά, να μην ξεχνιόμαστε, και γενικά ερπετοειδούς) Ρένου Χαραλαμπίδη σε μια ταράτσα είναι ικανή να κάνει τη γουρνοπούλα να σου κάτσει στο λαιμό, που όλοι γύρω σου σου δίνουν την αίσθηση ότι είναι κάπου αλλού από εκεί που θα ήθελαν να είναι,  ή μπορεί να είμαι κι εγώ μόνο, αναγνώστη, γενικά το 2016 είναι μια χρονιά που δεν λέει να τελειώσει, μας κάνει γλυκό έρωτα από πίσω, με προφυλακτικό μεν, ατελείωτο δε, δεν θα μπορούμε να κάτσουμε σε λίγο, τελείωνε ρε 2016 επιτέλους, τι, έχεις άλλο τόσο, μόλις πέρασες τη μέση, εμείς δεν θα έχουμε μέση σε λίγο, καλά κρασιά. 

Κι ευτυχώς που υπάρχουν τα βιβλία και η Μουσική, να λες. Το λέω. Και που φωτίζεται η οθόνη του κινητού από ένα μήνυμα που φωτίζει το σκοτεινό σύμπαν, αυτή τη ρημάδα ατελείωτη νύχτα. Και νιώθεις το μεγαλείο της καταληκτικής φράσης "All is forgiven".

"I saw my fears in your eyes, you saw your fear in mine, we watched it burn TOGETHER"

που έχω βάλει εκείνο το φλογοβόλο πάλι, μια ζωή το βλέπω μπροστά μου 

όταν δεν το χρειάζομαι κι όταν το θέλω ψάχνω μια ώρα σαν τρελός.

Θέλω να έρθει ο Σεπτέμβρης. Αύριο.

Υ.Γ. 1 Μιχάλη εντάξει;

Υ.Γ. 2 Ποιος Ρένος; Να μου έλεγες Ρένος Αποστολίδης, να ένας αξιοσέβαστος δεξιός, ποιος Χαραλαμπίδης;

Υ.Γ.3 Ποια Στικούδη; Ποια Αμστελ;

Dropkick Murphys vs ποζεριών

Άκου, χαζούλη. Το Fields Of Athenry αναφέρεται στη "Μεγάλη Πείνα" στην Ιρλανδία μεταξύ 1845-1852, που ήταν η αιτία να πεθάνουν 1.000.000 Ιρλανδοί κι άλλοι τόσοι να μεταναστεύσουν, ανάμεσα στους οποίους και κάποιοι που καταδικάστηκαν να μετοικήσουν στην Αυστραλία όπως ο Μαικλ των στίχων. Δεν το ήξερες ε; Που να το ξέρεις; Για σένα ήταν "αργό κομμάτι, δεν θα χτυπηθούμε ρε γαμώτο".

Δίπλα μου είσαι και ξενερώνεις, ενώ ακούγεται αυτό το έπος. Ηλίθιε.

Άκου, χαζούλη. Το Johnny I hardly knew ya είναι πολύ παλιό αντιπολεμικό κομμάτι (πρωτοεμφανίστηκε το 1867). Οι στίχοι του έχουν νόημα όλοι κι όχι μόνο η φράση του τίτλου. Αλλά κάθισες ποτέ να το ακούσεις όλο; Και με τι εγκέφαλο να το επεξεργαστείς;

Άκου, χαζούλη. Το Walk Away με το τετράστιχο  "The ones that you loved/ the ones that you left behind/ the ones you said you'd try to find/Are they tryin' to find you?" ΕΙΝΑΙ ό,τι καλύτερο έχει γραφτεί ποτέ για τις ανθρώπινες σχέσεις. Εσύ ρώταγες πανικόβλητος τον διπλανό σου "τι είναι αυτό, ποιο είναι αυτό, γιατί ο δίπλα μας μας κράζει ότι είμαστε ποζέρια και άσχετοι;"

Άκου, χαζούλη. Δεν είμαι ελιτιστής, αλλά με αναγκάζεις να γίνω. Το ρημάδι το Worker's Song που έκατσαν οι άνθρωποι και το έγραψαν μπας και καταλάβεις 2-3 απλά πράγματα για το πως λειτουργεί ο καπιταλισμός γιατί να διαβάσεις επ' αυτού θα ήταν τιτάνιο εγχείρημα για σένα (πολυσύλλαβες λέξεις, ξέρω) δεν σου έκανε κάτι ε; Επειδή δεν είναι από τα χιτάκια που ακούς στα μαγαζιά ή στο ραδιόφωνο;

Ξεστραβώσου.

Άκου, χαζούλη. ΔΕΝ ταυτίζεσαι με το Rose Tattoo μόνο και μόνο επειδή έχεις ΕΝΑ τατουαζ. Τατουαζ έχει και η κουτσή Μαρία τη σήμερον ημέρα. Και δεν ήταν καν τριαντάφυλλο, κάτι καγκούρικες φλόγες ήταν, υποθέτω ότι στο μυαλό σου "θα ήταν πολύ gay" το τριαντάφυλλο, ομοφοβικέ. 

Κουράστηκα ήδη να στα χώνω. Το έπιασες το νόημα φαντάζομαι (καλά, μπορεί και όχι). Έχω δύο απορίες μόνο, ειλικρινά: Πως θα σε ανακαλύψουμε πριν την επόμενη συναυλία, εσένα και τους ομοίους σου, και θα σας βάλουμε να πληρώσετε διπλά εισιτήρια για να μην πληρώσουμε εμείς τίποτα; Κι επίσης, πως είναι να πηγαίνεις κάπου μόνο για το hype? Θα ήθελα να μπω μέσα στην έρημο Γκόμπι (ναι δεν είναι η Σαχάρα η μοναδική έρημος στον πλανήτη, εσύ βέβαια αυτή θα ξέρεις, το χιτάκι των ερήμων), την οποία αποκαλείς "μυαλό" σου να δω τι σκατά γίνεται εκεί μέσα. Τι να γίνεται δηλαδή; Ζέστη τη μέρα, κρύο το βράδυ. Χάλια κατάσταση. 

Υ.Γ. 1 

Ευχαριστούμε DKM, τα σπάσατε. Μη δίνετε 

σημασία στη γκρίνια μου, δεν φταίτε εσείς.

Υ.Γ. 2 Χάρηκα πολύ που ήσουν Εσύ εκεί και συγγνώμη που δεν κάτσαμε μέχρι να τελειώσουν οι LSP...


Υ.Γ. 3 Αλήθεια.

Μαύρη επέτειος

49 χρόνια μετά, οι ερπύστριες δεν προελαύνουν στην Αλεξάνδρας, αλλά στο μυαλό μας.
49 χρόνια μετά, οι χρυσαυγίτες ψηφίζονται σε συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις από μισό εκατομμύριο κόσμο.
49 χρόνια μετά, ο "κομμουνιστικός κίνδυνος" που επικαλέστηκε ο Παπαδόπουλος μοιάζει πιο αβάσιμος από ποτέ, τώρα που κυβερνάν τον τόπο οι επίγονοι αυτών που έφυγαν από το ΚΚΕ 48 χρόνια πριν. Και ασκούν νεοφιλελεύθερες πολιτικές.
49 χρόνια μετά, η Άνοιξη ήρθε ξανά, όπως κάθε χρόνο, αδιάφορη για ό,τι συμβαίνει γύρω της.
49 χρόνια μετά, ο Ιππόδρομος είναι αλλού, αλλά ο Παναγιώτης Έλης δεν έμαθε ποτέ για τη μετεγκατάσταση.
49 χρόνια μετά, μεγάλο μέρος της ελληνικής νεολαίας είναι πάλι στο Παρίσι, εμιγκρέδες οικονομικοί πια και όχι πολιτικοί.
49 χρόνια μετά, οι γέροι που μονολογούν στα λεωφορεία "ένας Παπαδόπουλος θα μας σώσει" και "η Χούντα έφτιαξε δρόμους" αυξάνονται και πληθύνονται.
49 χρόνια μετά, ο γύψος είναι λιγότερο ορατός αλλά πολύ πιο σφιχτός.
49 χρόνια μετά, γίνεται πάλι -γίνεται ΑΚΟΜΑ- πόλεμος στη Μέση Ανατολή και η χώρα δεν είναι τίποτα άλλο από κοντινό στρατηγικό σημείο.
49 χρόνια μετά, η Αυγή κυκλοφορεί ξανά με αισιόδοξα πρωτοσέλιδα, όπως το "Γιατί δεν πρόκειται να γίνει δικτατορία". Τώρα πια είναι και κυβερνητική εφημερίδα βέβαια.
49 χρόνια μετά, το σφίξιμο εκείνο του πρωινού παραμένει σε όσους το έζησαν - εμείς που γεννηθήκαμε στη Μεταπολίτευση γνωρίσαμε μόνο χαρές και την πλήρη κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, δεν ζήσαμε και χούντα....
49 χρόνια μετά, κι ακόμα δεν μάθαμε τίποτα.
49 χρόνια μετά. Σχεδόν πενήντα χρόνια.

Τίποτα δεν πάει χαμένο, στη χαμένη σου ζωή, αναγνώστη

Ίσως χρειαστούν άλλα 49 για να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε. Ίσως να μην καταλάβουμε και ποτέ.

Αλλά αυτό που σίγουρα δεν θα καταλάβουν ποτέ οι "συνταγματάρχες" του κόσμου αυτού είναι ότι όσο υπάρχουν Χούντες, θα υπάρχουν και Πολυτεχνεία. Όσος καιρός κι αν χρειαστεί. 

Δεκάλογος προς Σποράκι.

Λοιπόν σποράκι, σου γράφω όχι επειδή ξύπνησε κάποιο ακατανίκητο πατρικό ένστικτο μέσα μου, αλλά να, διάβασα ένα σχόλιο στο προφίλ μου σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης (μην ανησυχείς, αρχαιολογία πια τώρα που διαβάζεις αυτή την ανάρτηση, υπήρχε παλιά ένα facebook, μη δίνεις σημασία) του τύπου "αν είχες παιδί δεν θα έκραζες τις Απόκριες". Αυτού του είδους τα σχόλια πληθαίνουν τελευταία, ίσως γιατί οι συνομήλικοι μου όχι μόνο έχουν παιδιά, αλλά οι πιο βιαστικοί από αυτούς πάνε και για εγγόνια σε λίγα χρόνια. Οπότε είπα να σου γράψω πέντε πράγματα, να σου μάθω ανάγνωση όταν θα είσαι τριών χρονών (τι εννοείς αναγνώστη "πολύ νωρίς;", γίνεται, ξέρω που σου λέω), να το διαβάσεις, να πατήσεις και από κάτω "είσαι ο λόγος που έχω ίντερνετ" και να πας να παίξεις μετά.

- Πρώτα από όλα, δεν θα βαφτιστείς. Σιγά μην αφήσω κανένα ταυραμπά να αποπειραθεί να σε πνίξει - κολυμβητήριο θα πηγαίνεις από βρέφος γιατί κάνει καλό στο αναπνευστικό αλλά μακροβούτια θα κάνεις μόνο σου, και στην πισίνα, όχι πιεσμένο από κανέναν μουσάτο χαραμοφάη, στη χύτρα του Οβελίξ. Ονοματοδοσία μια βροχερή Τρίτη και πάμε για άλλα.

- Επίσης, θα κάνεις όλα τα εμβόλια. Λυπάμαι που στο λέω, αλλά δεν πονάνε και θα παίρνεις και δωράκι μετά. Οι νεοχίπηδες που δεν κάνουν εμβόλια στα παιδιά τους γιατί ο εμβολιασμός είναι ένα σατανικό σχέδιο της Νέας Τάξης πραγμάτων και το παιδί έχει φυσικά αντισώματα και όλα είναι μια συνωμοσία μπορούν άνετα να ρισκάρουν να χάσουν το παιδί τους από μια γρίπη. Εγώ εσένα όχι.

- Θα πας σε δημόσια σχολεία γιατί το μεράκι των εκπαιδευτικών του Δημοσίου δεν το βρίσκεις σε κανένα σνομπίστικο ιδιωτικό. Εξάλλου θα είναι πάρα πολλοί οι δάσκαλοι στην οικογένεια για να επιτρέψουν κάτι τέτοιο, ακόμα κι αν το ήθελα, που δεν το θέλω.

- Θα ΤΡΩΣ ΚΡΕΑΣ. Αν θέλεις να γίνεις χορτοφάγο, vegan ή ότι άλλο θα είναι της μόδας τότε, θα μπορείς να το κάνεις μετά τα 12, που θα καταλαβαίνεις τι γίνεται γύρω σου. Το ίδιο αν θέλεις να πιστέψεις σε κάποιο από τα οργανωμένα σχέδια καταπίεσης, χειραγώγησης και ελέγχου του ανθρώπινου είδους που αυτοαποκαλούνται "θρησκείες". Αν βέβαια συμβεί ένα από αυτά τα δύο ατυχή γεγονότα, θα το δεχτώ αλλά θα νιώθω ότι θα έχω αποτύχει σαν γονιός. Όπως και αν γίνεις Ολυμπιακός.

- Δεν ισχύει αυτή η ανεκτικότητα στα πολιτικά - ή μάλλον εξαντλείται στο φασισμό. Αν ποτέ γίνεις νεοναζί σε αποκληρώνω άμεσα (καλά, δεν θα χάσεις και πολλά), και σε διώχνω από το σπίτι. Να είμαστε ξηγημένοι. Αυτό το ακραίο μέτρο δεν θα ληφθεί σε κανένα άλλο νομικό ή ηθικό παράπτωμα, παρά μόνο σε αυτή την έσχατη περίπτωση αυτοεξευτελισμού σου.

Έλα τυχερούλι, απαθανατίστηκες

στο μπλογκ του μπαμπά

- Δεν θα ντύνεσαι τις Απόκριες. Αν η κοινωνική πίεση είναι τόσο μεγάλη και ο φίλος σου ο Κωστάκης θα πάει στο πάρτυ και θες να πας κι εσύ, θα φοράς μια πινακίδα "ο μπαμπάς μου δεν με αφήνει να ντυθώ" και θα πηγαίνεις. Πίστεψέ με, θα είναι η καλύτερη στολή και όποιος έχει αντίρρηση να τον παραπέμψεις σε μένα για τα περαιτέρω. Θα ντυνόμαστε στο σπίτι σε άσχετες με τις Απόκριες περιστάσεις και θα σε αφήνω να με νικάς, καθώς θα είσαι ινδιάνος κι εγώ καουμπόης που ήρθα να σου πάρω τη γη, ή θα είσαι διαδηλωτής κι εγώ μπάτσος, ή θα είσαι πτυχίο κι εγώ Τζήμερος, το έπιασες το νόημα, εγώ θα χάνω πάντα.

- Θα πας πολλά ταξίδια από μικρό αλλά πάντα θα θυμάσαι ότι η καλύτερη παραλία στον κόσμο είναι αυτή της Ζαχάρως - εντελώς αντικειμενικά.

- Θα έχεις μακρύ μαλλί ανεξαρτήτως φύλου γιατί τα σπάνε τα παιδάκια με μακρύ μαλλί (ανεξαρτήτως φύλου).

- Θα δείχνεις ανοχή στις βλακείες των συμμαθητών σου. Δεν θα φταίνε αυτά που είναι ζαβά, εδώ οι γονείς τους ψήφιζαν σε ασύλληπτα ποσοστά ΠΑΣΟΚ-ΝΔ και τώρα πια ΣΥΡΙΖΑ. Καλά, μέχρι να πας σχολείο αυτά τα κόμματα δεν θα υπάρχουν πια, εκτός από το ΠΑΣΟΚ που θα υπάρχει για πάντα. Όπως και ο Μητσοτάκης. Ο Κωνσταντίνος.

- Θα σέβεσαι τους γονείς σου και θα αποδεικνύεις αυτό τον σεβασμό με το να  τους αμφισβητείς σε κάθε τι από μια ηλικία και μετά. "Το τρίτο σου χρέος, να παραδώσεις στο γιο τη μεγάλη εντολή να σε ξεπεράσει". Και στην κόρη, (φαλλοκράτη, μισογύνη, αντιγραφέα του Νίτσε, αλλά παρόλα αυτά μεγάλε) Κρητικέ, και στην κόρη. Το τέταρτο; Να πεις στο παιδί σου "Μην στενοχωριέσαι, αν δεν καταφέρεις να μας ξεπεράσεις. Είναι βλέπεις αυτή η μητέρα σου, που έβαλε ψηλά τον πήχη"


Ορίστε λοιπόν ένας πρόχειρος δεκάλογος. Αύριο θα ψάξω να βρω ένα μαρμαρά και το σαββατοκύριακο έναν καιόμενο κάδο (το μόνο εύκολο στα Εξάρχεια) για να το επισημοποιήσω το πράγμα. Το νου σου.


Υ.Γ. 1 Όχι, δεν περιμένω παιδί, απλά είμαι λίγο βαρυκόκκαλος αναγνώστη.
Υ.Γ. 2 Υπερέβαλα ΛΙΓΟ εκεί με τους vegan και τις θρησκείες και τον Ολυμπιακό. Έπρεπε να υπερβάλλω πιο πολύ. Το βλέπουμε.

Καζαμίας 2016 (Part 3 και τελευταίο)

Λατρεμένε μου αναγνώστη, χρόνια μου πολλά! Σήμερα εκτός από τους Ιωάννηδες και τις Ιωάννες γιορτάζουμε και τη μνήμη του Οσίου Σπόρου του Γραφιά, ο οποίος μαρτύρησε σαν σήμερα επί Τουρκοκρατίας στις επτά του Γενάρη του 1567. Για την ακρίβεια μαρτύρησε στους Τούρκους που κρύβονταν οι Όσιοι Πατάπιος και Παπαρούνας, δύο άλλα παλιόμουτρα σαν και του λόγου του τα οποία ζούσαν - όπως κι αυτός - από τις δωρεές γραιΐδιων αφελών και θρησκόληπτων, επιτυγχάνοντας έτσι την αργή καύση τους σε σούβλα και τον τριπλασιασμό των δωρεών για αυτόν, καθώς οικειοποιήθηκε τις μερίδες τους. Ο Όσιος άφησε πίσω του όταν εκοιμήθη (σε βαθιά γεράματα) διάφορες ακατανόητες προφητείες, πάνω στις οποίες βασίζεται, σε μεγάλο βαθμό, και ο φετινός Καζαμίας που συνεχίζεται και ολοκληρώνεται σήμερα (τα δύο προηγούμενα μέρη μπορείς να τα βρεις εδώ και εδώ, αναγνώστη).

Έχω να γράψω πολλές

αναρτήσεις, αναγνώστη.

Σεπτέμβρης: Τα χελιδόνια φεύγουν και οι κάτοικοι της χώρας τα κοιτούν με ζήλια και φθόνο - που οφείλεται στο ότι αυτά μπορούν να φύγουν. Η Δεύτερη Φορά Αριστερά συνεχίζει την οικοδόμηση του Σοσιαλισμού σε ένα μυαλό, αυτό του Αλέξη, ιδιωτικοποιώντας την ΕΥΔΑΠ, την ΕΡΤ και όλα τα νοσοκομεία της επικράτειας. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δηλώνει σε συνέντευξη "αυτός ο νεαρός Τσίπρας κάνει όλα όσα δεν επρόλαβα να κάμω εγώ πριν 23 χρόνια όταν και με έριξε αυτός ο άθλιος Μεσσήνιος αποστάτης, μου αρέσει ο μικρός, προτίθεμαι να τον υιοθετήσω". Ο γιος του Τέρρυ Χρυσού αποπειράται να αυτοκτονήσει με πνιγμό σε πισίνα, η οποία αδειάζει για τον χειμώνα αφού βουτήξει. Η Ντόρα επιδοκιμάζει τη σκέψη του πατέρα της και αρχίζει να φωνάζει τον Αλέξη "bro". Τα σχολεία ανοίγουν με φρικτές ελλείψεις σε βιβλία, μαθητές και IQ δασκάλων (εκτός φωτεινών εξαιρέσεων πάντα). Η Ρωσία δεν επιτίθεται σε καμία απολύτως χώρα και οι κυβερνήσεις των γειτονικών χωρών κάνουν πάρτυ. Ρώσικα βομβαρδιστικά το ισοπεδώνουν ανελέητα. Η Αμερική έχει μπροστά της προεδρικές εκλογές και δεν ασχολείται.


Οκτώβρης: Με τη συμπλήρωση 99 χρόνων από την Οκτωβριανή Επανάσταση, η Κόκκινη Γιάννα κάνει κίνημα. Μέσα σε 24 ώρες όλα τα στελέχη της Κυβέρνησης συλλαμβάνονται και στέλνονται σε γκούλαγκ στη Μύκονο και στη Σαντορίνη, τα σύνορα ανοίγουν και κρατικοποιούνται τα πάντα. Η σημαία της χώρας αλλάζει σε κόκκινη με ένα μεγάλο κίτρινο αστέρι στη μέση το οποίο περιέχει το σφυροδρέπανο και ένα τεράστιο "Γ". Τα Σοβιέτ που δημιουργούνται συνθέτουν ύμνους στη Μεγάλη Τιμονιέρισσα. Οι νεοφιλελεύθεροι καταφεύγουν στο Παρίσι και το ΚΚΕ βγάζει ανακοίνωση στην οποία καλεί το λαό να παλέψει ενάντια στα μονοπώλια της Επανάστασης και προειδοποιεί τη Γιάννα να μην σπάσει ούτε ένα τζάμι. Η Ρωσία ισοπεδώνει τα γραφεία του Περισσού. Η Αμερική έχει μπροστά της προεδρικές εκλογές και δεν ασχολείται.


Νοέμβρης: Με συντονισμένη αντεπίθεση ενορχηστρωμένη από τα στούντιο του ΣΚΑΙ και λοχαγούς τους Μπογδάνο-Πορτοσάλτε εκδηλώνεται αντεπανάσταση, η οποία αποτυγχάνει οικτρά. Οι εναπομείναντες Συριζαίοι στέλνονται κι αυτοί εξορία, αφού πρώτα υποβάλλονται σε ομαδικό φτύσιμο από πλατιές λαϊκές μάζες που έχουν παραταχτεί επί τούτου στο Λιμάνι του Πειραιά. Η Γιάννα κλείνει συμφωνίες με Κούβα, Βόρειο Κορέα, Κίνα και Ρωσία, ενώ ταυτόχρονα επιτυγχάνει τη  μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα, δηλώνοντας "ο απώτερος στόχος εκπληρώθηκε". Η Ρωσία καταλαμβάνει την Πολωνία και εκτελεί το 35% του πληθυσμού που είναι νεοναζί. Στην Αμερική εκλέγεται η Χίλαρυ Κλίντον και ζητά αμέσως ενημέρωση για το τι συνέβη τον τελευταίο χρόνο στο εξωτερικό.

Δεκέμβρης: Η λαοφίλητη Αρχηγός Γιάννα αποσύρεται στη ντάτσα της και αφήνει την εξουσία στα χέρια των Σοβιέτ, στα οποία παίρνουν γρήγορα την πλειοψηφία οι Πασόκοι, χωρίς κανείς να καταλάβει πως, αφού πλέον αντιστοιχούν στο 3% του εκλογικού σώματος. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ βγάζει πικραμένη ανακοίνωση η οποία καταλήγει: "μετά τον πυρηνικό όλεθρο θα επιζήσουν μόνο οι κατσαρίδες και οι Πασόκοι", κάτι το οποίο επιβεβαιώνεται άμεσα, αφού μετά την ανάγνωση των πεπραγμένων του Πούτιν όλη τη χρονιά, η Χίλαρυ οργισμένη διατάζει την εκτόξευση πυρηνικών εναντίον της Ρωσίας. Οι Ρώσοι απαντούν και όντως στον πλανήτη επιβιώνουν μόνο οι κατσαρίδες και οι Πασόκοι. Το 2017 αναμένεται ενδιαφέρον...

Κάθε χρόνο την προβλέπω την ολική καταστροφή.

κάποτε θα πέσω μέσα, αναγνώστη

Καζαμίας 2016 (Part 2)

(Το πρώτο μέρος μπορείς να το βρεις εδώ, αναγνώστη)


Μάης: Ο Ολυμπιακός παίρνει το πρωτάθλημα με 43 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο, αλλά ο Μαρινάκης καταδικάζεται για στημένους αγώνες. Πριν προλάβουν να χαρούν οι υπόλοιποι, τα σίδερα της φυλακής περιμένουν και τους Αλαφούζο, Τίγρη, Σαββίδη, και γενικά όλους τους προέδρους Α' και Β' Εθνικής. Το πρωτάθλημα απονέμεται στο Αιγάλεω και το πάρτυ στα Δυτικά προάστια ξεκινά. Ο Μπογδάνος κάνει εμφύτευση μαλλιού και μυαλού αλλά αποτυγχάνουν και οι δύο - οι θεράποντες ιατροί δηλώνουν "παραλάβαμε καμμένη γη και στους δύο τομείς, τι να κάνουμε, δεν είμαστε και θεοί, επιστήμονες είμαστε". Ο Τζο Νέσμπο εκδίδει το καινούργιο του βιβλίο, το οποίο ονομάζεται "Αθήνα" και είναι εμπνευσμένο από την περσινή του επίσκεψη στη χώρα μας - ο δολοφόνος σε αντίθεση με όλα τα υπόλοιπα βιβλία δεν πιάνεται ποτέ, για την ακρίβεια γίνεται υπουργός ΜΕΤΑ τις δολοφονίες. Σε κάποιο σοκάκι στην πλατεία Καρύτση ανακαλύπτεται από επιστήμονες ένας χίπστερ που ΔΕΝ κάνει εκπομπή σε ραδιόφωνο. Στέλνεται πάραυτα σε ειδικό εργαστήριο στην Δανία για εκτεταμένες εξετάσεις, αλλά οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες το καταρρίπτουν το αεροπλάνο που τον μεταφέρει πάνω από την Ουγγαρία. Η Αμερική έχει μπροστά της προεδρικές εκλογές και δεν ασχολείται.

Ιούνης: Ο Σπίρτζης ξεπουλάει ο,τι απέμεινε από τις υποδομές της χώρας αλλά στέλνει ένα ανοιχτό γράμμα προς τον ελληνικό λαό στο οποίο λέει ότι δεν κοιμάται τώρα πια τα βράδια, σβήνει στο ουίσκυ τα δικά του τα σημάδια και όλα καλά. Η Δεύτερη φορά Αριστερά συνεχίζει ακάθεκτη το έργο της ιδιωτικοποιώντας μέχρι και τη μάνα που μας γέννησε, που θα έλεγε και ο Ζοζέ. Οι παραλίες της χώρας είναι πλέον όλες ιδιωτικές, ενώ μπαίνει και ειδικός φόρος στις πλαστικές πισίνες από τα Jumbo. Μετά από προσωπική παρέμβαση του Αλέξη εξαιρούνται από τη φορολόγηση οι κανονικές πισίνες, λόγω των αντιδράσεων της εκλογικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ. Η υπουργός Γιάννα (που πλέον αποκαλείται από τους δημοσιογράφους "Κόκκινη Γιάννα") διαφωνεί έντονα αλλά τελικά υποχωρεί, όταν της υποδεικνύουν ότι αν ίσχυε το μέτρο θα πλήρωνε γύρω στις 500.000 ευρώ φόρο. Απογοητευμένη, λύνει το Μεσανατολικό αλλά και πάλι της μένει η αίσθηση του ανικανοποίητου. Η Ρωσία αποβιβάζει μια μεραρχία ντυμένη σαν Γιαπωνέζες μαθήτριες στις Κουρίλες Νήσους για να ψαρώσει τους ίδιους τους πολίτες της. Η Αμερική έχει μπροστά της προεδρικές εκλογές και δεν ασχολείται.       


Ιούλης: Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παντρεύεται τη Ρουμάνα νοσοκόμα του και δηλώνει "είναι από τα Καρπάθια το κορίτσι, παπούτσι από τον τόπο σου και λοιπά, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε;" Ο γιος του Τέρυ Χρυσού αποπειράται να αυτοκτονήσει πηδώντας από το καμπαναριό του μοναστηριού αλλά είναι τόσο γκαντέμης που επιζεί. Η Ντόρα υποδέχεται τη Ρουμάνα αναφωνώντας "μαμά" με δάκρυα στα μάτια. Ο Μπογδάνος παίρνει άλλο ένα καθημερινό δίωρο στον ΣΚΑΙ γιατί η εκπομπή του κάνει θραύση στην Αμερική - αμετάφραστη προφανώς. Κερδίζει 12 βραβεία ΕΜΜΥ κωμωδίας και οι Αμερικάνοι τηλεκριτικοί ορκίζονται ότι δεν τους έχει μείνει άντερο από τα γέλια, μόνο και μόνο από τις εκφράσεις του προσώπου αυτού του "απίθανου κοντοπίθαρου τυπάκου" όπως τον αποκαλούν. Η Ρωσία στέλνει 400.000 άντρες στην Ινδία αλλά τους αποσύρει σχεδόν αμέσως και τους στέλνει στο Πακιστάν. Η Αμερική έχει μπροστά της προεδρικές εκλογές και δεν ασχολείται.       


Αύγουστος: Οι Έλληνες σχηματίζουν ατελείωτες ουρές για να κάνουν μπάνιο στο συντριβάνι της πλατείας Συντάγματος, το μοναδικό σημείο της χώρας όπου μπορούν ακόμα να κάνουν μπάνιο δωρεάν. Η Δεύτερη Φορά Αριστερά τοποθετεί κάμερες και μοσχοπουλάει τα πλάνα σε κανάλια του εξωτερικού για να τα κάνουν ριάλιτυ. Η Γιάννα σπαταλάει μια σιέστα της για να πείσει τους τζιχαντιστές να καταθέσουν τα όπλα κι αμέσως μετά αρχίζει να γράφει το "Κράτος Κι Επανάσταση (Β' Τόμος)". Ο Μαρκουλάκης προετοιμάζεται πυρετωδώς για τον θεατρικό χειμώνα, στον οποίο θα ανεβάσει τρία θεατρικά έργα βασισμένα σε ισάριθμες ταινίες. Ο Μανούσος Μανουσάκης παρά την παταγώδη αποτυχία του "Ουζερί Τσιτσάνης" δεν το βάζει κάτω και ετοιμάζει μια ταινία που περιγράφει τον απαγορευμένο έρωτα μιας διαχειρίστριας κι ενός νοικάρη που δεν πληρώνει τα κοινόχρηστα εδώ και ένα εξάμηνο. Η Ρωσία καταλαμβάνει τις Κυκλάδες και τις παραχωρεί στους ελεύθερους κατασκηνωτές.  Η Αμερική έχει μπροστά της προεδρικές εκλογές και δεν ασχολείται.


(Συνεχίζεται...)

Καζαμίας 2016 (Part 1)

Πιστός στις παραδόσεις, αναγνώστη, σου αποκαλύπτω για άλλη μια φορά το μέλλον σου, της χώρας, του πλανήτη ολόκληρου, επιλέγοντας να μην δώσω σημασία στο ότι αυτός ο πλανήτης έχει καταστραφεί σύμφωνα με τον "Καζαμία 2014¨ εδώ και δύο χρόνια...(Τον περσινό Καζαμία μπορείς να τον βρεις εδώ, εδώ και εδώ, λατρεμένε αναγνώστη, αν και αυτός του 2014 ήταν μακράν καλύτερος). Πάμε λοιπόν...

Μέχρι και οι επαγγελματίες από

εδώ θα ενημερωθούν

Ιανουάριος: Ο μήνας ξεκινάει με τον δεύτερο γύρο των εσωκομματικών εκλογών στη Νέα Δημοκρατία. Νικητής με χαρακτηριστική άνεση αναδεικνύεται ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, παρόλο που δεν ήταν υποψήφιος, καθώς οι ψηφοφόροι έχουν πέσει θύματα μαζικής ύπνωσης από εξωγήινους (όχι τώρα, από παλιά, απλά τώρα τους δόθηκε εντολή να γράψουν "Δρακουμέλ σώσε μας" πάνω σε όλα τα ψηφοδέλτια). Ο γιος του Τέρρυ του Χρυσού γουρλώνει τα μάτια και αποσύρεται σε μοναστήρι. Η Ντόρα κάνει μια σύντομη δήλωση χαιρετίζοντας την ανάδειξη του daddy σε αρχηγό της παράταξης, ενώ ο Μεϊμαράκης σαν γνήσιος Εξαρχειώτης κατεβαίνει στην πλατεία και πετάει μπουκάλια. Όχι αναμμένα, Τζόνυ Κόκκινα σβηστά. Ο Αλέξης αγχώνεται λίγο γιατί ο αντίπαλος του είναι κατά 120 χρόνια πιο έμπειρος αλλά βάζει στο βίντεο παλιές εκπομπές του Λάκη και το ξεπερνάει. Καθυστερημένα σπόιλερ για το Star Wars προσπαθούν απεγνωσμένα να αποσπάσουν την προσοχή του κοινού από το φώτοσοπ της Έλλης Στάη, το οποίο όμως ανθίσταται και συνεχίζει να μονοπωλεί την επικαιρότητα. Στο διεθνή χώρο, η Ρωσία κηρύττει τον πόλεμο στην Τουρκία για περίπου δέκα δευτερόλεπτα, μέσα στα οποία ο Ερντογάν παθαίνει αποπληξία. Ο Πούτιν σταματά τον πόλεμο και γράφει στη σελίδα του στο facebook: "Lol ρε γατάκια". Η Αμερική έχει μπροστά της προεδρικές εκλογές και δεν ασχολείται.


Φλεβάρης: Η Δεύτερη Φορά Αριστερά συνεχίζει το θεόπνευστο έργο της, ψηφίζοντας χαριστικές ρυθμίσεις σε μιντιάρχες, εφοπλιστές και μεγαλοβιομήχανους, ενώ η Γιάννα Αγγελοπούλου αναλαμβάνει επιτέλους χαρτοφυλάκιο. Στην -περιορισμένη, είναι η αλήθεια- κατακραυγή που ακολουθεί ο Φλαμπουράρης απαντάει "έλα μωρέ τώρα, ποια Γιάννα, εδώ πήγαμε για καφέ στο Zonars και παρήγγειλε ΓΑΛΛΙΚΟ, βλαχάρα είναι, μην ψαρώνετε". Η Υπουργός Αλληλεγγύης Γιάννα απαντά ενοχλημένη "Βραστούς, βραστούς θα φάμε τους αστούς, και τους γραφειοκράτες στο φούρνο με πατάτες". Ο Πρετεντέρης κάνει εκπομπή μαγειρικής με θέμα "Δέκα διαφορετικοί τρόποι ψησίματος σε φούρνο", οι βραστήρες σημειώνουν μια αλματώδη αύξηση στις τιμές τους και ο Φλαμπουράρης έντρομος ανακαλεί την δήλωση, ζητάει συγγνώμη και φωτογραφίζεται γυμνός για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Πράγματι, με την απειλή επίδειξης της φωτογραφίας σε εύπορους συμπολίτες μας, οι Αρχές καταφέρουν να τους αποσπάσουν σημαντικά ποσά, τα οποία καταλήγουν στα ταμεία του Υπουργείου Αλληλεγγύης. Η Γιάννα χαμογελά σαρδόνια και σε ένα μεσημεριανό διάλειμμά της λύνει και το Κυπριακό, έτσι, επειδή μπορεί. Η Ρωσία κηρύττει τον πόλεμο στην Υπερδνειστερία και σε μισή μέρα την καταλαμβάνει ολόκληρη. Μετά την χαρίζει στο Λάος και σπάει πλάκα με τις απέλπιδες προσπάθειες των καινούργιων επικυρίαρχων να φτάσουν στο προτεκτοράτο τους. Η Αμερική έχει μπροστά της προεδρικές εκλογές και δεν ασχολείται.


Μάρτης: Προκηρύσσεται δημοψήφισμα για τον Κωμικό της Χιλιετίας στην Ελλάδα και με τροπολογία διευκρινίζεται ότι πρέπει για να συμμετάσχει κάποιος το μικρό του όνομα να είναι Λάκης και το επίθετο να τελειώνει σε -όπουλος. Παρά το αστρονομικό ποσό της αμοιβής για τον νικητή - χορηγία του Ιδρύματος Νιάρχου-, μόνο κάποιος Λάκης Λαζόπουλος θέτει υποψηφιότητα για το βραβείο. Ο Άδωνις Γεωργιάδης καταθέτει αίτηση στο ληξιαρχείο για να αλλάξει το όνομά του σε Λάκης Υστερικόπουλος και προλαβαίνει την προθεσμία υποβολής υποψηφιοτήτων στο παρά πέντε.

Αποκλειστικά πλάνα που εξασφάλισε

η μονοπρόσωπη συντακτική ομάδα του blog.

Η μάχη αναμένεται σκληρή και τοποθετείται χρονικά τον Δεκέμβριο, για να έχουν περάσει και οι αμερικανικές εκλογές. Η Ρωσία βομβαρδίζει με λαστιχένιες μπαμπούσκες την Πολωνία, σπάζοντας τα νεύρα των Πολωνών. Η Αμερική έχει μπροστά της προεδρικές εκλογές και δεν ασχολείται.

Απρίλης: Αχ, αυτή η εποχή του χρόνου που τα πουλάκια κελαηδάνε, τα λουλούδια ανθίζουν, οι μελισσούλες φτερουγίζουν, ο Μπίγαλης εμπνέεται, το χορτάρι μεγαλώνει και γαργαλάει όλα τα πλάσματα του Θεού εκεί από κάτω στην κοιλίτσα τους, στη χνουδωτή και απαλή κοιλιά τους, είναι τόσο γλυκά τα κατσικάκια και τα προβατάκια που παίζουν στα λιβαδάκια, και πιο γλυκά ακόμα όταν είναι στη σούβλα, στη γάστρα, λαδορίγανη, κοκκινιστά, βραστά με πατάτες οπωσδήποτε, και σαλάτες και τζατζίκια και...Τι λέγαμε; Ο μήνας ξεκινάει με τον Αλέξη να απευθύνει διάγγελμα στον ελληνικό λαό με το οποίο ζητάει συγγνώμη για τον προηγούμενο ενάμιση χρόνο και τελετουργικά σκίζει και τα τρία μνημόνια σελίδα - σελίδα. Το διάγγελμα κρατάει γύρω στις έξι ώρες, εκ των οποίων στις πεντέμιση ακούγεται μόνο το χράτσα - χρούτσα από το σκίσιμο. Ο Αλέξης κοιτάει την κάμερα όσο σκίζει τα μνημόνια, προκαλώντας ρίγη ενθουσιασμού στο γυναικείο κοινό. Όταν επιτέλους τελειώνει με το σκίσιμο, λέει στους Έλληνες: "Δύο πράγματα ακόμα φίλοι και φίλες. Το ένα είναι ότι σας εύχομαι καλή Πρωταπριλιά και το άλλο ότι  ο Φίλης με τις φαεινές του ιδέες για πλάκα παύεται από υπουργός πάραυτα. Πιάστηκε το χέρι μου τόση ώρα". Η Ρωσία δεν κάνει πόλεμο αυτό το μήνα και οι Λιθουανοί που έβλεπαν το κακό να έρχεται καταπάνω τους ξεσπούν σε πανηγυρισμούς. Η Αμερική έχει μπροστά της προεδρικές εκλογές και δεν ασχολείται.

(Συνεχίζεται...)

Παραπεμπτικό σε 18 πράξεις

Τα μάτια σου είναι δυο μαύρα πηγάδια που μέσα κατοικούν οι ψυχές που σ'αγαπούν.

Τα βλέφαρά σου είναι πανέμορφες διάφανες αυλαίες.

Τα μαλλιά σου είναι πότε σπαστά πότε ίσια αλλά όταν είναι λυτά σε ερωτεύομαι παραπάνω.

Το πρόσωπό σου είναι η ασπίδα μου το τόξο και το βέλος.

Ο λαιμός σου είναι ψηλός, αρχοντικός και πάλλευκος και προκαλεί ζεστό χέρι να ζυγώσει.

Τα δάχτυλά σου είναι μακριά και λεπτά και υπέροχα.

Είσαι τόσο γλυκιά που ακόμα και οι εχθροί σου μιλάνε αγαπημένα.

Η κοιλιά σου είναι ηλιόλουστη πλατεία (πως αλλιώς, αφού μου πήρες δώρο την Ηλιόπετρα).

Τα πόδια σου είναι τόσο ψηλά και όμορφα που φοβάμαι μη σε πατήσουν τα ίδια.

Μόνο εσύ μπορείς να κλείσεις της ψυχής μου το πηγάδι.

Και θα το κάνεις, δεν γίνεται αλλιώς, αφού κι εγώ παντού και πάντα μιλώ για σένα

Γιατί μόνο μαζί σου χορεύω, εγώ, που δεν το έκανα ποτέ.

Γιατί είσαι πάντα εκεί όταν παίζω μουσικές.

Γιατί στην κορυφή του Πύργου του Άιφελ σου είπα κάτι, κρατώντας σε από το χέρι.

Και γιατί καταλαβαίνεις σιγά σιγά ότι η ζωή μου μοιάζει να είναι γεμάτη από δύσκολες συγγνώμες

Αλλά θέλεις να είσαι εδώ, το πιστεύω.

Και  να χαθείς μέσα μου, κι εγώ μέσα σου.

Γιατί πιστεύω στη νίκη μας.

Μαζί.

Αρκεί το Παρισάκι μου να είναι Υφαντής.

Δεν είναι το Παρίσι. Δηλαδή εντάξει, ωραίο είναι, δεν λέω, έχει και μια απομίμηση του αυθεντικού Πύργου του Άιφελ που ως γνωστόν βρίσκεται στα Φιλιατρά, τον ίδιο τον Γουσταύο τον Άιφελ τον θυμούνται όλοι στην περιοχή, ένας γλυκύτατος Γάλλος που ήρθε για διακοπές και μαγεύτηκε τόσο από την υπέροχη Μεσσηνία που αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα εκεί, μαζεύοντας ελιές τον χειμώνα και παίζοντας με σιδηροκατασκευές τα καλοκαίρια. Έχει και κάτι Πάνθεα και κάτι νεκροταφεία Περ Λασαίζ και κάτι Παναγίες και κάτι Λούβρα και Πομπιντού και Ορσέ και Αψίδες (αν και όχι τόσο παλιές όσο του Ηρώδη του Αττικού, να τα λέμε αυτά). 

Ο αυθεντικός Πύργος του Άιφελ 

στα Φιλιατρά, αναγνώστη

Ναι, εντάξει, μπορεί να έχει και ένα πυκνότατο δίκτυο μετρό, (και τραμ, και λεωφορεία, και προαστιακό), και να καλύπτει χωρικά όλη την επιφάνεια του κέντρου και να μένει ανοιχτό πιο πολλή ώρα από αυτό της Αθήνας) αλλά είναι παλιό αναγνώστη! Και αυτά τα ονόματα, Στάλινγκραντ και Ρούζβελτ και Ζολά και Αλέζια και ιστορικές αναφορές και ονόματα από τη Γαλλική και παγκόσμια Ιστορία και βλακείες...Μόνο στον Άγιο Σουλπίκιο και στον Άγιο Πλακίδιο ένιωθα άνετα, γιατί μου θύμιζε τις υπέροχες ονομασίες του ελληνικού μετρό Άγιος Ιωάννης και Άγιος Δημήτριος και Άγιος Αντώνιος και πολλή κατάνυξη και ελληνορθοδοξία, όπως πρέπει. Ο δε Άγιος Πλακίδιος είχε ευλογήσει τα πλακάκια του παρισινού μετρό τα οποία είχαν πολλαπλασιαστεί ωσάν τους άρτους και τα ψάρια και είχαν καλύψει κάθε επιφάνεια. Αμ το άλλο; Που κάθε 2 λεπτά ερχόταν συρμός και δεν προλάβαινες να κάτσεις να ξαποστάσεις λίγο, όπως εδώ με τα υπέροχα επτάλεπτα - δεκάλεπτα αναμονής; Απαράδεκτο.

Καλά, όσον αφορά στο φαΐ, ένα δράμα, αναγνώστη. Μπορεί να έχουν συμπαθητικά κρουασάν και φοντύ και κρέατα αλλά τρώνε ΩΜΟ ΚΙΜΑ αναγνώστη. Στα Τάρταρα το ταρταρ και οι ταρταροφάγοι με τον ΩΜΟ ΚΡΟΚΟ από πάνω. Κοιτάξτε να δείτε Γάλλοι: Εν αρχή ην ο τροφοσυλλέκτης - ροπαλιά στην κυρά και την τραβάμε στη σπηλιά και τα ρέστα. Μετά ΩΣ ΕΚ ΘΑΥΜΑΤΟΣ ανακαλύφθηκε η φωτιά. Και τι αρχίσανε να κάνουνε οι άνθρωποι καλοί μου Γάλλοι;; Να ψήνουν τα φαγητά, άντε μπράβο. Δεν είναι δύσκολο, έχω κάψει εγώ μπιφτέκια ων ουκ έστιν αριθμός, αλλά καλύτερα καμένα παρά ωμά. Συγγνώμη που σας τα λέω έτσι ωμά, σαν τον κιμά σας ένα πράγμα, αλλά μάλλον μόνο έτσι καταλαβαίνετε. Δηλαδή την πάπια που τη βάλατε στη γάστρα δυο μέρες και την ψήνατε και της βάλατε και μέλι και πατάτες ψητές και την τσάκισα πως την καταφέρνετε ρε μπαγάσες; Να σας πω εγώ πως: Την ψήσατε, να πως. Ευχαριστώ.

Πάρε εδώ κατάσταση.

Πάπια στη γάστρα με μέλι.

Σιελόρροια. 

Δεν είναι ότι αυτή η πόλη αναπνέει Ιστορία κυριολεκτικά, από τη Γαλλική Επανάσταση (αλλά και τις επόμενες στα 1830 και 1848 και φυσικά την Κομμούνα του 1871) μέχρι τις πλακέτες που ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια σε κτίρια και μας ενημερώνουν ότι εδώ έμενε ο τάδε κολοσσός της πολιτικής, των γραμμάτων, των τεχνών, (στο δρόμο που μέναμε είχε την τιμή να μείνει κάποτε και ο Λένιν), μέχρι τα στενά του Καρτιέ Λατέν και τους απόηχους του Μάη του '68 (άλλο αν οι πρωτεργάτες του έχουν ακολουθήσει πορεία ανάλογη της Δαμανάκη και του Λαλιώτη, αυτός ο Κον - Μπεντίτ μια θλίψη πια, από το "είμαστε όλοι Γερμανοεβραίοι" σήμερα θα λέγαμε "είμαστε όλοι Ποτάμι" αν θέλαμε να τον στηρίξουμε όπως έχει καταντήσει), η Ιστορία βαδίζει δίπλα σου κυριολεκτικά σε αυτή την πόλη και συνεχίζει να γράφεται, με αιματηρό και βίαιο τρόπο, όπως πάντα...

Δεν είναι τα Μουσεία της. Εντάξει μωρέ, κάτι πίνακες εκεί πέρα και κάτι αγάλματα και κάτι διάσημοι τάφοι και καλά. Είναι που στο Πομπιντού, και στο Λούβρο, και παντού, εγώ είχα ένα έργο σύγχρονης Τέχνης στο πλευρό μου, τη σύγχρονη Τέχνη που την απεχθάνομαι αλλά έχει φτιάξει η άτιμη το 1989 το αριστούργημά της, τη μέρα που έπεφτε το Τείχος του Βερολίνου, έτσι, για να δώσει κάτι στην ανθρωπότητα που έκλαιγε για το χαμένο σοσιαλιστικό όνειρο.

Στην εικόνα φαίνεται το ομορφότερο θέαμα που είδα 

στο Παρίσι. Δεξιά ο Πύργος του Άιφελ.

Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό το ταξίδι Μ.

Υ.Γ.1 Για του λόγου το αληθές, αναγνώστη, για αυτά που λέγαμε για τη σύγχρονη Τέχνη, σου παραθέτω ένα βίντεο που απεικονίζει τον Αχιλλέα να θρηνεί για τον Πάτροκλο. Αν πας ποτέ στο Πομπιντού, μην το χάσεις.

Ο Αχιλλέας θρηνεί τον χαμένο Πάτροκλο.

Υ.Γ.2 Πολλά ευχαριστώ στην Ι. που μας βοήθησε άπειρα...

Υ.Γ.3 Να πάτε καμιά φορά στο Παρίσι αν δεν έχετε πάει, πλάκα έχει.

Όσοι γενούν πρωθυπουργοί

Ο Αλέξης έτριψε τα μάτια του και κοίταξε γύρω του. Του πήρε λίγη ώρα να θυμηθεί που ήταν. Ο ανελέητος ήλιος, το ότι βρισκόταν μέσα σε σκηνή και το ότι (άμεσο επακόλουθο των δύο προηγούμενων οξυδερκέστατων παρατηρήσεων) έσκαγε από τη ζέστη, τον έκανε να θυμηθεί ότι βρισκόταν στο κάμπινγκ της νεολαίας του κόμματός του, στην Κρήτη. Στις Γούβες Ηρακλείου με το όνομα, για την ακρίβεια. 'Έπρεπε να σηκωθεί, οι φαν θα τον περίμεναν στην καντίνα.

Μαχμουρλίδικα τίναξε τις βλεφαρίδες του, πετώντας τσίμπλες ολόγυρα. Σηκώθηκε αργά, όπως αρμόζει σε έναν κοτζάμ υποψήφιο για τον Δήμο Αθηναίων και έσυρε το μεγαλοπρεπές κορμί του προς την καντίνα για να πιει καφέ...

Την ίδια ώρα ένα εταιρικό τζιπάκι ξεκινούσε απο τα Χανιά. Μέσα βρίσκονταν ο Γ. κι εγώ, ο οποίος, αναγνώστη, εκείνη την περίοδο δούλευα σαν σερβιτόρος σε Λέσχη Αξιωματικών στον Άγιο Ονούφρη (σε παραπέμπω στο "Χανιά (Ζελέ-κορμάρα-σαγιονάρα)" για περαιτέρω λεπτομέρειες, αναγνώστη). Ο Γ., όντας συνάδελφος μηχανικός και ο ικανότερος άνθρωπος στον κόσμο στο να λέει πειστικά ψέμματα (καλύτερος κι από τον Αλέξη), είχε πείσει τον προϊστάμενό μου ότι με χρειάζεται για μια πολύπλοκη δουλειά μηχανικού στο Ηράκλειο και είχε πει στη δουλειά του ότι έπρεπε να λείψει για 2 μέρες - μη με ρωτήσετε λεπτομέρειες για το πως τα κατάφερε, ο τύπος πουλάει ψυγεία σε Εσκιμώους λέμε...Αγκομαχούσε το εταιρικό Niva στην Εθνική Οδό Χανίων - Ηρακλείου, βασανίζονταν και οι επιβάτες από το υπερβατικό-φιλοσοφικό ερώτημα που τριβέλιζε τα υπέροχα μυαλά τους: Αστρίτσι για φεστιβαλ θεατρικών ομάδων (είχαν γνωστές) ή κάμπινγκ νεολαίας Σύριζα στις Γούβες (είχαν γνωστές);;...


Τελικά, το Αστρίτσι ηττήθηκε και οι Γούβες είχαν την τιμή να μας υποδεχτούν. Τεράστιο λάθος από πολλές απόψεις, αλλά και ο λόγος που γράφεται αυτή η ανάρτηση. Γιατί το βράδυ, στο μπαράκι μπροστά από το κάμπινγκ. ο συνδυασμός μπύρας, ρακής και Μάνου Τσάο non-stop με οδήγησε στην τουαλέτα δύο φορές, στον προθάλαμο της οποίας συναντήθηκα (και τις δύο) με τον φερέλπιδα πολιτικό που έμελλε σε λίγα χρόνια να κάνει το ΟΧΙ του δημοψηφίσματος ΝΑΙ σε ελάχιστες μόνο ώρες. Το τι διημείφθη εκεί είναι κατατεθειμένο σε συμβολαιογράφο με την εντολή να ανοιχτεί εκατό χρόνια μετά. Αρκεί να σου πω αναγνώστη, ότι δε με θυμήθηκε από τη σχολή (αν και προσπάθησε αποτυχημένα να προσποιηθεί το αντίθετο), ότι ήλπισε ότι από εαακίτης είχα δει το φως το αληθινό (του εξήγησα πως και γιατί είχα βρεθεί εκεί) και ότι προσφέρθηκε να μεσολαβήσει για να βελτιώσει τις συνθήκες στράτευσής μου (με συγκίνησε αλλά δεν ήμουν φαντάρος, σερβιτόρος ήμουν, τι να μου κάνει).


Ξεκίνησα την ανάρτηση με πολλή όρεξη αλλά μου έφυγε στην πορεία. Η Ιστορία θα γράψει ότι το τρίτο, το πιο επαχθές Μνημόνιο, το εφάρμοσαν αυτοί που ήταν γύρω μου εκείνο το βράδυ στις Γούβες Ηρακλείου. Χίλιες φορές να είχαμε πάει Αστρίτσι.

Αφιερωμένο στον παλιό συμφοιτητή
(και νυν πρωθυπουργό).