Χαμένες ευκαιρίες

Η νεοφιλελού και υποψήφια με τη "Δημιουργία Ξανά" του Τζήμερου ξαναχτύπησε με μια ανάρτηση στα σόσιαλ μύδια, όπου περιγράφει με τα ωραιότερα χρώματα τι ευτυχισμένοι που θα ήμασταν εδώ στο νότιο άκρο της Βαλκανικής Χερσονήσου αν ο Κόκκινος Στρατός δεν είχε κατατροπώσει τους Ναζί στο Ανατολικό Μέτωπο στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Διάβασε και θαύμασε και φρίξε, αναγνώστη.

Πάμε μαζί να δούμε και άλλα ατυχή περιστατικά της Ιστορίας, αναγνώστη:

- "Σκεφτήκατε τι θα είχαμε σήμερα αν δεν είχαν κατέλθει στην Ελλάδα οι Αχαιοί, οι Ίωνες και οι Αιολείς, μη σου πω για τους Δωριείς που ήρθαν και αργότερα".
Δεν το σκεφτήκαμε μπάρμπα, αλλά επειδή μας τα έχετε πρήξει θα το σκεφτούμε τώρα: Θα ζούσαμε ακόμα ανέμελοι στα Αρκαδικά βουνά, ως απόγονοι των Πελασγών. Θα κάναμε αγώνες Κοινοπολιτείας με τα ξαδέρφια μας, τους Λέλεγες και τους Κάρες. Θα πηγαίναμε διακοπές στην Κρήτη και θα παίζαμε Survivor Ταυροκαθάψια με τους bro τους Μινωίτες. Θα ζούσαμε ευτυχισμένοι με τα χάλκινα και ορειχάλκινα όπλα μας να μας αρκούν. Δεν θα υπήρχε Τρωικός Πόλεμος και Περσικοί Πόλεμοι και Χρυσοί Αιώνες και όλες αυτές οι αηδίες. Θα ήμασταν αγράμματοι, καθαροί, νοικοκυρεμένοι, και κυρίως, δεν θα είχαμε 3,5 μνημόνια.
Ακόμα και τις προβιές μας θα φορούσαμε περήφανα μπάρμπα.


- "Σκεφτήκατε πως θα ήμασταν σήμερα αν δεν μας είχαν κατακτήσει οι Ρωμαίοι;"
Δεν το σκεφτήκαμε μπάρμπα, αλλά επειδή μας τα έχετε πρήξει θα το σκεφτούμε τώρα: μας καταπίεσαν απίστευτα αυτοί οι ...ώπα, τώρα που το σκέφτομαι ήταν οι φιλελέδες μένουμε Ευρώπη της εποχής. Στυγνοί γραφειοκράτες και άριστοι τεχνοκράτες, τα έσπαγαν οι Ρωμαίοι! Κι αν δεν ανέπτυξαν καθόλου τη φιλοσοφική σκέψη και έκαναν ελάχιστα πράγματα για την αρχαία τραγωδία και την Ποίηση και όλα αυτά τα περιττά, και τι έγινε; Μας έδωσαν δρόμους, μας έδωσαν υδραγωγεία, μας έδωσαν τάξη και ασφάλεια. Τα έχουν πει και οι Monty οι Python.

Αχάριστοι Επαναστάται

Θα ήμασταν χωρίς δρόμους, καθαροί, νοικοκυρεμένοι, και κυρίως, δεν θα είχαμε 3,5 μνημόνια. Και δεν θα είχαμε και τη Ρωμαϊκή Αγορά ανάμεσα στα αρχαία μας, μπάρμπα. 

- "Σκεφτήκατε τι θα είχαμε σήμερα αν δεν γινόταν η επανάσταση του 1821;"

Δεν το σκεφτήκαμε μπάρμπα, αλλά επειδή μας τα έχετε πρήξει θα το σκεφτούμε τώρα: ΜΗΝ ΤΟ ΑΝΟΙΞΩ ΤΩΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΤΣΑΠΛΙΑΔΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΑΙ ΑΡΜΑΤΟΛΟΥΣ ΛΑΦΑΖΑΝΟΑΝΤΑΡΣΑΙΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΕΚΟΨΑΝ ΒΙΑΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΟΡΜΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗΣ ΔΥΝΑΜΗΣ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ. Δημοψήφισμα κάνανε ρε, στημένο, το καταλαβαίνεις μπάρμπα; Χωρίς ουσιαστικό ερώτημα! Η παραμονή στο σκληρό πυρήνα της τουρκικής Λίρας ήταν επιβεβλημένη! Αν φεύγαμε εμείς θα κατέρρεε το οικοδόμημα - που κατέρρευσε! 90 χρόνια μετά, αλλά κατέρρευσε. Και αυτά τα 90 χρόνια ποιος ήταν ο Μεγάλος Ασθενής παρακαλώ; Η πολυαγαπημένη μας Οθωμανική Αυτοκρατορία! Δεν αντέχω άλλο μπάρμπα, με έχουν πιάσει τα κλάματα, χτυπιέμαι, ματώνω τα μάγουλά μου με νυχιές από την αδικία! Βρε ΔΝΤ φέραμε, τον Ιμπραήμ από την Αίγυπτο, βρε τον ανθό της Τουρκικής νεολαίας χάσαμε στα Δερβενάκια, και στις Τρίπολες και στα Λεβίδια, εκεί αυτοί, να ελευθερωθούν! Από τι να ελευθερωθείτε ρε κατσικοκλέφτες; Όπως λέει και ο φίλος μου ο Τσίλι, "τώρα θα ήμασταν επαρχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας των 150 και βάλε εκατομμυρίων, θα ήμασταν δίγλωσσοι και μάλλον μουσουλμάνοι με 4 γυναίκες χαρέμι έκαστος, θα είχαμε σιδηροδρόμους και υψηλή ζαχαροπλαστική και μαγειρική." Και προεδράρα τον Ερντογαν που τη ματώνει τη φανέλα χωρίς να νοιάζεται για λαϊκές αντιδράσεις και αηδίες. Δεν θα τρώγαμε γουρούνια αλλά θα ήμασταν πεντακάθαροι, νοικοκυρεμένοι και κυρίως, δεν θα είχαμε 3,5 μνημόνια.

Μέχρι και το μισοφέγγαρο συνηθίζεται, μπάρμπα. Είναι και κόκκινο που σου αρέσει. Άντε.

- "Σκεφτήκατε τι θα είχαμε σήμερα αν δεν έπεφτε η Χούντα το 1974;"

Κι έλεγα, δεν θα το πει; Δεν θα την πατήσει την πεπονόφλουδα; ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΤΟ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΜΠΑΡΜΠΑ. ΓΙΑΤΙ ΕΙΜΑΙ ΤΖΗΜΕΡΙΚΙΑ ΝΟΜΙΖΕΙΣ; Τι ωραία εποχή η Επταετία μας! Τα κομμούνια αυτοεξόριστα στο εξωτερικό ή σταλμένα στα ξερονήσια, οι φοιτητές διαβάζανε (όπως και ο Χριστόδουλος) και δεν συνδικαλίζονταν, με τις πόρτες ανοιχτές κοιμόμασταν, δρόμοι φτιάχτηκαν, ρώτα οποιονδήποτε ταρίφα και θα στα πει, εμένα βρήκες μπάρμπα; Τους ημέτερους τους βολέψαμε, το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο οργίασε, τόσες επενδύσεις που το σκέφτομαι και υγραίνομαι, τόσο τσιμέντο που το Ντουμπάι ωχριά μπροστά μας, τι περιβαλλοντικές και εργατικές νομοθεσίες και βλακείες, όλα μπροστά μας ήταν, έτσι , να , να απλώσεις το χέρι να κλέψεις όσα θες, τι υ-πε-ρο-χα χρόνια! Και μου λες εμένα μπάρμπα για Πολυτεχνεία και εξεγέρσεις και κουραφέξαλα. Και για δημοκρατικά δικαιώματα. ΤΙ ΝΑ ΤΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΠΑΡΜΠΑ ΠΟΥ ΠΑΤΕ ΚΑΙ ΒΓΑΖΕΤΕ 62,5% ΟΧΙ ΣΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ; ΠΟΥ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΠΑΙΡΝΩ ΔΩΡΟ ΣΤΟΝ ΤΖΗΜΕΡΟ ΕΝΑ ΦΑΚΟ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΕΩ "ΠΡΟΕΔΡΕ, ΨΑΞΕ, ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΨΗΦΟΥΣ ΕΣΤΩ, ΜΗΝ ΑΠΕΛΠΙΖΕΣΑΙ". 

Με σύγχυσες, μπάρμπα. Καθαροί, νοικοκυρεμένοι, χωρίς 3,5 μνημόνια και ελληνοχριστιανοί ρε μπάρμπα! Αμάν!

Υ.Γ. Φιλελέδες: Δεν την παλεύετε μία, έτσι; 

ΠΟΛΕΜΟΣ!

Θα γίνει πόλεμος λοιπόν. Έτσι αποφάσισε το ελληνικό facebook, επειδή δολοφονήθηκε ο Ρώσος πρέσβης στην Τουρκία. Όλα καλά, αν εξαιρέσεις τη μικρή λεπτομέρεια ότι ο πόλεμος έχει ξεκινήσει τουλάχιστον από το 2001 και τους Δίδυμους Πύργους. Αλλά έστω ότι ξεκινάει τώρα. Για να δούμε τι γίνεται στα υπόλοιπα μέτωπα αυτή την πρώτη μέρα του πολέμου:

- Στη Συρία, οι κυβερνητικές δυνάμεις με τη βοήθεια των Ρώσων ανακατέλαβαν το Χαλέπι, το οποίο κατείχε ο ISIS, τον οποίο βοηθάνε η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και μια μεγάλη χώρα πέραν του Ατλαντικού (Ναι, Καναδά, μη σφυρίζεις αδιάφορα, σε πιάσαμε!).

- Στο Βερολίνο, ένα φορτηγό έπεσε σε χριστουγεννιάτικη αγορά και σκότωσε 9 άτομα, ενώ τραυμάτισε 50. Είχε πολωνικές πινακίδες αλλά μάλλον δεν ήταν εκδίκηση για το σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ του 1939 και τον επακόλουθο διαμελισμό της Πολωνίας.

- Στο σημαντικότερο ίσως μέτωπο της ημέρας, τρία ιμπεριαλιστικά και επεκτατικά τρόλεϊ παραδόθηκαν στις φλόγες από τους Μαχητές της Ασφάλτου στην Πατησίων. Κίνηση που ανατρέπει σαφώς τα γεωπολιτικά δεδομένα στην ευρύτερη περιοχή και σπέρνει τον τρόμο στα στρατιωτικά επιτελεία των Μεγάλων Δυνάμεων. Επίσης κάνει ευτυχέστερους τους ταρίφες και συμβάλλει στη γυμναστική των λαϊκών μαζών μέσω του περπατήματος. Έτσι θα ανταποκριθούν με αυξημένες πιθανότητες επιτυχίας στην επόμενη μέρα του πολέμου, δηλαδή αύριο, καθότι θα είναι λίγο πιο γυμνασμένες από το σημερινό περπάτημα.

" Έρχονται τρία τρόλεϊ, άναψε το φιτίλι μαν"

- Στην ίδια κομβική  για τις παγκόσμιες εξελίξεις μητρόπολη, κάποιοι ατρόμητοι Κομάντο των Σουπερ Μαρκετ έβαλαν χλωρίνη και υδροχλωρικό οξύ σε κοκα κόλες λάιτ και πουμαρό και θα τα ξαναβάλουν στα ράφια να πουληθούν. Παρόλο που η χρήση βιολογικών όπλων και δη σε άμαχο πληθυσμό  έχει απαγορευτεί από διεθνείς συνθήκες, οι καταστάσεις που ζούμε δικαιολογούν ακραία μέτρα. Κι αν κάποιος δεν διαβάζει ιντυμίντια ή ζουγκλα ή newsbeast ας πρόσεχε. ΠΟΛΕΜΟ ΕΧΟΥΜΕ ΛΕΜΕ.


- Σε ένα άλλο εξίσου σοβαρό επεισόδιο αυτής της πρώτης μέρας του πολέμου, ο Λιάγκας κάτι είπε στον Τζώννυ τον Βαβούρα και αυτό το κάτι στενοχώρησε πολύ τη Φαίη Σκορδά, δεν κατάλαβα ακριβώς τι παίχτηκε, πολύ brutal όλο αυτό, διαβάζουν και παιδιά το μπλογκ, το σταματάω εδώ.


Εγώ, επειδή δεν ήμουν μάχιμος όπως ο Κούλης αλλά μεγάλο βύσμα, έστω κι από σπόντα, περιμένω καρτερικά το φύλλο της επιστράτευσης να ξαναπάω Χανιά να σερβίρω γενναίους αεροπόρους που θα κάψουν κάποιες χιλιάδες ευρώ καύσιμα κάνοντας άσκοπους γύρους πάνω από το Αιγαίο. Αλλά όχι φακές, ποτέ φακές πριν την πτήση, γιατί τα αέρια μπορεί να προκαλέσουν ανάφλεξη. True story.

Υ.Γ. Αν όντως γίνει πόλεμος, θα εκπλαγώ τόσο που θα φάω το καπέλο μου ωσάν τον Ρόμπαξ. Ναι το καπέλο που πήρα στα γενέθλια του Off the Chain το Σάββατο. Εκεί να δείτε πόλεμος που έγινε.

Και θα είναι κρίμα γιατί είναι άψογο, αναγνώστη. 

Το καπέλο.

Ματαιώσεις ΙΙ

Το να κάνεις την τέλεια αλλαγή όταν βάζεις μουσική σε μαγαζί είναι εξαίσιο. Μετά κοιτάς γύρω σου και βλέπεις ότι όλοι μιλάνε και κανείς δεν ακούει τη μουσική.
Το να χάνει ο Ολυμπιακός για 38 λεπτά από τους Ρώσους είναι θαυμάσιο. Μετά άρχισε ο Σπανούλης τα δικά του.
Το να γυμνάζεσαι δύο ώρες την ημέρα είναι θεσπέσιο. Έτσι μου έχουν πει τουλάχιστον αυτοί που το κάνουν.
Το να βλέπεις τον Αυτιά να σταματάει τον Βαρουφάκη στο δρόμο και να του παίρνει συνέντευξη είναι ξεκαρδιστικό. Μετά σκέφτεσαι ότι όπως το πάει ο ΣΥΡΙΖΑ στην επόμενη κυβέρνηση θα είναι υπουργός Οικονομικών ο Αυτιάς και μελαγχολείς.
Το να ανοίγει μαγαζί-κολλεκτίβα στη Βαλτετσίου, κάτω από το παλιό μου σπίτι, είναι ελπιδοφόρο. Το ότι έκλεισε βιβλιοπωλείο που ήταν στο σημείο ψυχοπλακωτικό.
Το να κάνει καλοκαιρινή ζέστη Μάη μήνα αρέσει σε πολλούς. Να πάνε στη Σαχάρα - ΦΕΡΤΕ ΜΑΣ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ.
Το να βελτιώνεται ο Παππάς είναι το μοναδικό φετινό κέρδος του Παναθηναϊκού στο μπάσκετ. Μετά παθαίνει ρήξη χιαστού.
Το να περιμένεις πράγματα από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι χαριτωμένα αφελές. Το να βασίζεσαι πάνω του εγκληματικά ηλίθιο.
Το να βγάζουν νέα δισκάρα οι Prodigy είναι τέλειο. Όταν βάζεις βέβαια κομμάτι οι άμουσοι και άσχετοι πελάτες σου δεν παίρνουν χαμπάρι. (Δεν πειράζει, συνεχίστε να έρχεστε, θα μάθετε κάποτε).
Το να παντρευτείς την κόρη του Ψωμιάδη είναι κίνηση ματ Μπουρούσαρε. Μετά, "τελείωσε το φάρμακο κύριε Μάκη".
Το να είσαι χορτοφάγος είναι μια επιλογή. Το να μας το τρίβεις στη μούρη μια απόγνωση.
Το να κράζεις τον Βαρουφάκη είναι φουλ επαναστατικό. Όσο και το να πίνεις μπάφους στη Βαλτετσίου. Όχι.
Το να κατεβαίνουν στις φοιτητικές εκλογές ακόμα ΠΑΣΠίτες είναι αξιοπερίεργο. Το ότι εκτός από το ότι κατεβαίνουν, παίρνουν και ψήφους, τέλειο θέμα διδακτορικής διατριβής στην Ψυχολογία.
Το να γράφεις διπλωματική είναι πολύ επίπονο. Ειδικά όταν δεν έχεις αρχίσει καν.
Το να πίνεις δωρεάν στα μισά μαγαζιά των Εξαρχείων επειδή κάποια στιγμή δούλεψες εκεί είναι οικονομικό. Το συκώτι σου διαφωνεί έντονα.

 Το να ακούς αυτή την κομματάρα είναι χαλαρωτικό

Μετά από (μόλις) 9 λεπτά τελειώνει.

Το να μένει ο κολλητός σου φίλος απέναντι από το σπίτι σου και να βλέπεστε από τα μπαλκόνια σας είναι άψογο. Μετά μετακομίζει με το που συμπληρώνεται χρόνος.

Το να βάζεις μουσική σε μαγαζιά γίνεται μόνο αν έχεις πτυχίο Πολυτεχνείου. Για σερβιτόρα πρέπει να έχεις Δραματικής Σχολής ή Φιλολογίας. Παιδεία με διακρίσεις.

Το να νιώθεις χαρούμενος για κάτι είναι φανταστικό. Δεν κρατάει ποτέ για πολύ.

Το να έχεις ίντερνετ σου ανοίγει τους ορίζοντες. Δέκα λεπτά στο facebook σε κάνουν να χάσεις κάθε ελπίδα για την ανθρωπότητα.

Το να ήσουν στο Νεπάλ και να γλίτωσες από τον σεισμό είναι ανακουφιστικό. Αν είσαι στην Ελλάδα και μας λες ότι επιβίωσες του σεισμού, είσαι κρετίνος.

Το να ακούς κλαρίνο είναι οκ. Το να ακούς κλαρίνο ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΚΟΝΤΑ και για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να σε τρελάνει. Παραδείγματα: η Έφη Θώδη, η Ειρήνη Μερκούρη και ο φασιστονότης.

Το να είσαι ο Μπογδάνος είναι ένα δράμα. Το να είσαι ο Μπογδάνος και να έχεις εκπομπή είναι ιλαροτραγωδία.

Το να γράφεις την ενενηκοστή ένατη ανάρτηση σε κάτι που ξεκίνησε για πλάκα και κατέληξε μετά από δύο χρόνια να έχει 51.000+ views είναι αν μη τι άλλο ενδιαφέρον. Μετά συνειδητοποιείς ότι πρέπει να βρεις θέμα για την εκατοστή ανάρτηση.

Το να γκρινιάζεις δεν είναι σωστό. Αλλά και τι να κάνεις;

Υ.Γ.1: Τουλάχιστον τρία άτομα μου έχουν πει, αναγνώστη, ότι η αγαπημένη τους ανάρτηση είναι οι Ματαιώσεις, Ομολογώ ότι δεν καταλαβαίνω γιατί, Ούτε εγώ ούτε ο Καψής.

Υ.Γ.2: Ζέστη θέλατε; Ε, πάρτε ζέστη - τουλάχιστον στο Off The Chain που θα βάλω μουσική την Τρίτη 19/5 έχει εκτός από κοκτέιλ, καμπάνα, άμεση εξυπηρέτηση ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΣΜΟ. Έλα, αναγνώστη. 

Έλα και θα σε κάνω Βασίλισσα. Ή Βασιλιά.

Μεταφορικά πάντα, είμεθα δημοκράτες.

Πόλεμος στους ηλίθιους

Όλα ξεκίνησαν από ένα μαθηματικό πρόβλημα,αναγνώστη, για την ακρίβεια ένα πρόβλημα λογικής. Δεν ξέρω αν το έχεις δει, έχει γίνει viral την τελευταία εβδομάδα, και ονομάζεται "τα γενέθλια της Σέρυλ". Σε αυτό το πρόβλημα, η Σέρυλ συναντάει δύο αγόρια και λέει στον έναν τον μήνα της γέννησής της και στον άλλο την ημερομηνία, όπως επίσης και δέκα (!!!) διαφορετικές πιθανές σωστές απαντήσεις. Οι δύο τύποι compare notes που λένε και στο χωριό μου, ανταλλάσσουν πληροφορίες δηλαδή, βασισμένοι σε αυτά που ξέρει ο καθένας, και σε ΤΡΙΑ ΑΠΛΟΥΣΤΑΤΑ ΒΗΜΑΤΑ λύνουν τον γρίφο. Γιατί; Γιατί τόσα χρειάζονται, αναγνώστη. Η ρημάδα η Σέρυλ γεννήθηκε στις 16 Ιουλίου, Ζωή (Κωνσταντοπούλου) να έχει η κοπέλα.

Τσίμπα και την εκφώνηση, αναγνώστη

Όλα καλά, όλα ωραία μέχρι εδώ. Έλα όμως που έκανα το λάθος, αναγνώστη, να διαβάσω σχόλια κάτω από διάφορα site που αναπαρήγαγαν την είδηση...Και διαπίστωσα με λύπη, θλίψη, οργή, θυμό και θανατηφόρα, μαύρη, απελπισμένη απόγνωση ότι ένα μεγάλο ποσοστό του παγκόσμιου πληθυσμού όχι μόνο δεν μπορεί να βρει την απάντηση (αυτό θα το καταλάβαινα), αλλά δίνει λάθος απάντηση, και μάλιστα επιμένει σε αυτήν. "17 Αυγούστου!!!" γράφουν περιχαρείς οι μαθηματικές διάνοιες του ίντερνετ, και κάθε φορά που διαβάζω αυτή την ημερομηνία, άλλο ένα από τα εγκεφαλικά μου κύτταρα τελειώνει συλλογισμένο το ουίσκυ που έπινε στο σαλόνι, πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα, φιλάει τη γυναίκα του που κοιμάται γαλήνια και ανύποπτη, περνάει από το δωμάτιο των παιδιών, τους ανακατεύει τα μαλλιά ενώ κοιμούνται, πόσο γλυκά πλάσματα είναι, γιατί να πρέπει να ακολουθήσει αυτό τον δρόμο, αλλά ξέρει βαθιά μέσα του ότι δεν γίνεται αλλιώς, είναι γραμμένο στο DNA του (του κυττάρου πάντα, see what I did there αναγνώστη;) να αντιδρά όπως θα αντιδράσει σε λίγο κάθε φορά που βομβαρδίζεται από τόσο μεγάλη δόση ανθρώπινης ηλιθιότητας όπως αυτή που του έστειλε μόλις το οπτικό νεύρο, "να είστε καλά ρε μάτια, κι εγώ που σας νόμιζα φιλαράκια, ότι βρίσκετε μπροστά σας πάτε και διαβάζετε κι εσείς και μετά την πληρώνουμε εμείς". Δεν γίνεται αλλιώς λοιπόν, είναι υποχρεωμένο να κάνει αυτό που κάνει τώρα, να πάει στο γραφείο του, να ανοίξει το τελευταίο, το κλειδωμένο συρτάρι, να πάρει το όπλο και να αυτοκτονήσει.

Και τα μάτια, απτόητα, αχόρταγα, ανήμπορα να πιστέψουν ότι υπάρχουν τόσοι και τόσοι άνθρωποι που όχι μόνο κάνουν λάθος αλλά επιχειρηματολογούν μανιασμένα υπέρ του λάθους αυτού, διαβάζουν και το επόμενο σχόλιο. Και το διπλανό εγκεφαλικό κύτταρο τελειώνει συλλογισμένο το ουίσκυ του έπινε στο σαλόνι, πηγαίνει στην κρεβατοκάμαρα, και τα λοιπά. Εκατόμβη κυττάρων, αναγνώστη, και τα σχόλια συνεχίζονται, ανελέητα...Μάλιστα, κάποιοι βρήκαν και τρίτη (!!!) λύση αλλά δεν μπήκα στον κόπο να ασχοληθώ ιδιαίτερα, λυπήθηκα τα εναπομείναντα (κύτταρα). Θα μου πεις "πρώτη φορά συνδέθηκες στο ίντερνετ στη ζωή σου, δεν ξέρεις την απύθμενη βλακεία που βασιλεύει στον κυβερνοχώρο;" και θα σου απαντήσω "έχεις ένα δίκιο, αναγνώστη, αλλά συνήθως η βλακεία αυτή εκδηλώνεται με τη μορφή της άγνοιας, οπότε δεν μπορώ να τους κατηγορήσω ακριβώς, αλλά εδώ έχουμε ένα ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΟ πρόβλημα, το οποίο επιδέχεται μία και μοναδική (και σχετικά εύκολη) λύση, και ανθρώπους που επιχειρηματολογούν μανιασμένα για μια λάθος λύση".

Δεν είμαι ελιτιστής, αναγνώστη. Ούτε θεωρώ πως οι άνθρωποι γεννιούνται ηλίθιοι, ξέρω ότι χαζεύουν στην πορεία. Αλλά οφείλω να ομολογήσω ότι με τρομάζει το γεγονός ότι όλοι αυτοί αναπαράγονται, αφήνουν απογόνους για να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους (καλά, είμαι 99% σίγουρος ότι είναι και βαθιά θρησκευόμενοι όλοι αυτοί, ανεξαρτήτου θρησκείας), και ΨΗΦΙΖΟΥΝ. Ίσως αυτό να είναι μια εξήγηση γιατί αυτός ο άνθρωπος υπήρξε υπουργός.

Ο Μπουμπούκος με κράνος

Η γιατί αυτός ο τύπος βρήκε κι άλλους ψήφους στην κάλπη του εκτός από την δικιά του. 

Η Θάτσερ σε μετενσάρκωση (με χαμηλωμένο IQ)

Δεν υπάρχει ελπίδα.

Υ.Γ. Για βάλτε αυτό το πρόβλημα στα σχολεία της Κούβας. Στα δημοτικά σχολεία. 99% σωστές απαντήσεις, σας βάζω και στοίχημα. Γατάκια.

Ψιτ, facebook; Να σου πω λίγο...

Άκου, facebook. Το ξέρω ότι είσαι πλέον μια νομική οντότητα αλλά εγώ, σύμφωνα με το καταστατικό της Ρώμης, τη συνθήκη του Μάαστριχτ (φτου κακά) και τη Magna Carta είμαι πιο γαμάτος και έξυπνος από την κυρά Σούλα απέναντι (που αφήνει βορά στις ορέξεις σου τις φωτογραφίες των διακοπών της στην Τήνο με τις άλλες θεούσες της γειτονιάς) και ΣΟΥ ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ ρητά και απαρέγκλιτα να με ξεφτιλίσεις παγκοσμίως χρησιμοποιώντας τις φωτογραφίες και τα στοιχεία που ΟΙΚΕΙΟΘΕΛΩΣ ανέβασα. Το νοητικό μου επίπεδο μπορεί να είναι χαμηλό και να μην καταλαβαίνω ότι ένα ηλίθιο κείμενο στον τοίχο μου δεν έχει καμία νομική ισχύ, ειδικά από την ώρα που έχω συμφωνήσει στους Όρους και Προϋποθέσεις που εσύ, ω facebook, μου έχεις θέσει για να μπορώ να σε χρησιμοποιώ, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μου αφαιρεθεί το δικαίωμα ψήφου και να ευνουχιστώ χημικά, για να μην αναπαραχθεί η βλακεία που με δέρνει (αν και ακούγονται όλο και περισσότερες τέτοιες φωνές τελευταία). 


Επιπροσθέτως, facebook, ΑΠΑΙΤΩ, με αυτό το μεγαλειώδες μου κείμενο, να εμφανίζονται συχνότερα στο home των επαφών μου τα καταπληκτικά μου στάτους και κυρίως οι αναρτήσεις από το μπλογκ μου. Γιατί μπορεί να μην έχω βάλει διαφημίσεις - και δε θα βάλω ποτέ, τα έχουμε πει αυτά αναγνώστη - αλλά σύμφωνα με τη συνθήκη του Κλερμόν - Φεράν, το διάταγμα των Μεδιολάνων και τη Νίκειο Ειρήνη, έχω ΔΙΚΑΙΩΜΑ να με προωθείς και να με διαφημίζεις σαν Σπόρο, από τη στιγμή που σου κάνω τη χάρη και σε χρησιμοποιώ. Ακόμα, facebook, θα ήθελα να φτιάχνεις αυτόματα events για τις Παρασκευές που βάζω μουσική στον Σχοινοβάτη (τόσα έχω φτιάξει, ξέρεις πως να το κάνεις, ω ύπουλη και άτιμη πολυεθνική εταιρεία) και για όποια άλλη μέρα σε όποιο άλλο μαγαζί τύχει να δουλέψω. Και μη μου λες εμένα, facebook, ότι το υπόλοιπο πρόγραμμά μου δεν είναι σταθερό - εσύ έπρεπε να το ξέρεις, κι ας μην το ξέρω εγώ. Εσύ όλα τα ξέρεις (σύμφωνα με τη συνθήκη των Σεβρών και τη συμφωνία της Γιάλτας).

Κι όμως φίλε μου, ΕΙΝΑΙ.

Κι ακόμα περισσότερο.

Και μιας και τα λέμε, facebook, δηλώνω προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι πραγματικά χαίρομαι πολύ που δεν υπάρχει όριο IQ κάτω από το οποίο να απαγορεύεται η χρήση σου, και θα πρέπει να χαίρεσαι κι ΕΣΥ, γιατί σε μια τέτοια περίπτωση θα έχανες το 80% των χρηστών σου. Η συνθήκη του Κιότο και η συμφωνία της Βάρκιζας, της Καζέρτας ΚΑΙ του Λιβάνου (δεν το περίμενες ΑΥΤΟ, ε facebook;;), με καλύπτουν στην περίπτωση που αποφασίσω να πάρω τα ψηφιακά όπλα και να σου κηρύξω τον ψηφιακό πόλεμο, σβήνοντας τον λογαριασμό μου, σε περίπτωση που δεν συμμορφωθείς ΑΜΕΣΑ στις υποδείξεις μου. Και, facebook, μην με υποτιμάς. Εγώ και οι όμοιοι μου βγάζουμε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ-ΝΔ εδώ και 40 χρόνια στην Ελλάδα. Είμαστε πολλοί. Είμαστε Ανώνυμοι. Είμαστε Λεγεώνα. Είμαστε χαζοί (σύμφωνα με τις συνθήκες του Αγίου Στεφάνου και των Βερσαλιών).


Υ.Γ. 1 Αναγνώστη, κάνε κόπυ πέιστ το λινκ για αυτή την ανάρτηση κάτω από κάθε φίλο σου που ποσταρει το ηλίθιο κείμενο που κυκλοφορεί αυτή την περίοδο στο facebook. (Η, εναλλακτικά, πόσταρε το στον τοίχο 5 τυχαίων φίλων σου με την παρότρυνση να το ποστάρουν σε άλλους 5 και με την απειλή ότι αν δεν το κάνουν θα τους χαλάσει το ψυγείο).

Υ.Γ. 2 Διαφημίσεις μπορεί να μη βάζω, για ιδεολογικούς λόγους, αλλά στο σημείο αυτό θα ήθελα να ευχαριστήσω τον μεγάλο μου χορηγό, Αργύρη Μπρασκαφούτα, Επισκευές Ψυγείων, Σούρμενα.

ΑΜΦΙΠΟΛΗ - Τι μας κρύβουν;;;;

Η μονοπρόσωπη συντακτική επιτροπή του μπλογκ, αναγνώστη, μετά από μια βαρυσήμαντη και πολύωρη συνεδρίαση, (και αφού κράτησε με νύχια και με δόντια έξω από τα γραφεία της συντακτικής ομάδας τον πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Φορτσάκη, ο οποίος συνοδευόμενος από τον Άδωνη Γεωργιάδη ωρυόταν στον διάδρομο "μειοψηφίες μας κρατάν αποκλεισμένους από τα κέντρα λήψης αποφάσεων" ενώ εγώ τους απάνταγα "τι λέτε ρε βόδια, ένας είμαι") αποφάσισε να ασχοληθεί με το θέμα της Αμφίπολης. Θα σου αποκαλύψω λοιπόν, αναγνώστη, τι βρίσκεται μέσα στον τύμβο Καστά, πάντα με την εγκυρότητα και την αμεσότητα του μπλογκ:


1) Το πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ το 1974. Αραχνιασμένο και μόνο του, περιμένει την αρχαιολογική σκαπάνη να τινάξει από πάνω του 40 χρόνια σκουριάς και να φέρει στο φως το νεομαρξιστικό αυτό ντοκουμέντο, που βάζει τα γυαλιά σε διάφορους Αλτουσέρ, Γκράμσι και λοιπούς "ανανεωτές της μαρξιστικής σκέψης". Γατάκια.


2) Το πρωτάθλημα του ΠΑΟΚ το 1985. Αναπαύεται στη μακεδονική γη, προσμένοντας καρτερικά την ανακάλυψή του, φέτος που είναι και επίκαιρο, καθώς ο δικέφαλος αετός του Βορρά φτερουγίζει περήφανα στην κορυφή της βαθμολογίας - μέχρι να τον σφάξει ο διαιτητής σαν κόκκορα χωριάτικο στο Καραΐσκάκη, that is. (Το προηγούμενο του 1976 το βρήκε ο Ανδρόνικος στη Βεργίνα. Το κράταγε σφιχτά ο Φίλιππος).


3) Το "καμία θυσία για το ευρώ" του Αλέξη. Χρόνια και ζαμάνια.


4) Το μαρμαρένιο αηδόνι του Βασιλιά της Κίνας.


5) Ο Κώστας Λαλιώτης.

Μιας και είπα "Λαλιώτης"

Αφιερωμένο Κώστα

6) Ένα συγκλονιστικό γράμμα της Αλέκας Παπαρρήγα, γραμμένο τον Ιούνιο του 1989, στο οποίο προειδοποιεί την ηγεσία του τότε ενιαίου Συνασπισμού, (Φλωράκη - Κύρκο), για τις καταστροφικές συνέπειες της συγκυβέρνησης Τζαννετάκη και αποθεώνει τον Μίμη Ανδρουλάκη και τη Μαρία Δαμανάκη σαν "υποδείγματα κομμουνιστών που θα παίξουν βαρύνοντα ρόλο στις μελλοντικές εξελίξεις"

7) Τα σχέδια για το γήπεδο του ΠΑΟ στον Βοτανικό, κλεισμένα σε ένα ανοξείδωτο κουτί με την επιγραφή "Avin", ακουμπισμένο προσεκτικά σε έναν σκελετό κορμοράνου.

8) Ο Αλέκος Αλαβάνος.

9) Οι Scorpions, οι οποίοι παίζουν ακόμα και κάτω από τη γη, την "τελευταία συναυλία" τους αδιάκοπα εδώ και 20 χρόνια. Ανοίγουν οι Πυξ Λαξ.

10) Ο Dude, ο Λεμπόφσκι ντε, που ψάχνει το χαλί του περιτριγυρισμένος από μπουκάλια βότκας, καλούα και γάλακτος. 

Θεότητα απαράμιλλη.

Ορίστε λοιπόν, αναγνώστη. Για να μην έχεις πια καμία αγωνία (σιγά μην είχες) και γι να μην περιμένεις τις ψεύτικες ανακοινώσεις του Υπουργείου και της Πατρίτσια Περιστέρη - Μιλκ.

Υ.Γ. 1 Μπορείς να με ευχαριστήσεις από κοντά, αναγνώστη, στο Κούσκο (Μεσολογγίου και Κωλέττη) σήμερα ή στον Σχοινοβάτη στη Σουλτάνη αύριο. Εγώ μουσική θα βάζω και στα δύο πάντως.

Υ.Γ.2 Τιμή και δόξα στον δήμαρχο Χαλανδρίου.

Υ.Γ. 3 (Edit 20/11/2014) Λίγες μέρες ΑΦΟΥ έγραψα την ανάρτηση βγήκε στη δημοσιότητα βίντεο που παρουσιάζει τα αληθινά ευρήματα της ανασκαφής, ανάμεσα στα οποία είναι και φώτο του Κούδα. Ξαναδιάβασε το νούμερο 2 εύρημα, αναγνώστη. Ευχαριστώ.

Εντυπωσιακό.

Ματαιώσεις

Το να γράφεις διπλωματική είναι πολύ επίπονο. Ειδικά όταν δεν έχεις αρχίσει καν.
Το να σε απολύουν από τη δουλειά σου λόγω κρίσης είναι οδυνηρό. Ευτυχώς που δεν δουλεύω.
Το να είσαι ο καλύτερος dj στην πόλη σου δημιουργεί ευθύνες. Ούτε ψύλλος στον κόρφο του του τύπου, να είναι καλά το παλικάρι.
Το να έχεις τέλειο σώμα απαιτεί θυσίες. Και δε με λένε Αβραάμ ή Ιφιγένεια.
Το να στηρίζεις τους φίλους σου είναι απαραίτητο. Ευτυχώς που δε μου μιλάει άνθρωπος.
Το να μένεις μόνος σου σου δίνει μια αίσθηση ανεξαρτησίας. Το να βλέπεις τα πιάτα στο νεροχύτη στην παίρνει πίσω.
Το να νικάει η ομάδα σου 3-0 τον Ολυμπιακό σε χαροποιεί. Μετά κοιτάς τη βαθμολογία.
Το να βοηθάς στην οργάνωση πάρτυ σε ταράτσα κολλητού είναι αναζωογονητικό. Το ίδιο και το κρύο, για την επιδερμίδα σου. (Μέσα Μάρτη φτάσαμε, έλεος).
Το να γράφει ο Σταύρος κείμενα σε διασκεδάζει. Αλλά δεν το κάνει αρκετά συχνά.
Το να περιμένεις να δεις συνέντευξη Κοντοπίδη σε Μπογδάνο είναι μαγικό. Μετά ο πρώτος κατούρησε στο στούντιο του δεύτερου και στο χάλασε.
Το να είσαι άνεργος για λίγο παλεύεται. Αν κρατήσει 3,5 χρόνια πας για κοινοβουλευτική θητεία.
Το να σου λείπει κάποιος είναι (μαζοχιστικά) ωραίο. Το να μην του λείπεις εσύ σύνηθες.
Το να γράφεις σε blog είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας. Το να τα δημοσιεύεις μετά είναι αγένεια προς τον συνάνθρωπο.
Το να αγωνίζεσαι για κάτι είναι έντιμο. Το να κερδίζει συνέχεια ο ταξικός εχθρός βαρετό.
Το να ακούς την Ε. κάθε Δευτέρα 8-10 είναι εκπληκτικό. Μετά πάει 10:05.
Το να νιώθεις χαρούμενος για κάτι είναι φανταστικό. Δεν κρατάει ποτέ για πολύ.
Το να μην κάνεις λάθη είναι αδύνατο. Εκτός κι αν είσαι ο Πάπας (ή ο Πρετεντέρης).
Το να πιστεύεις ότι ο ΣΥΡΙΖΑ θα αλλάξει τα πράγματα επιτρέπεται. Το να βασίζεσαι σε αυτό όχι.
Το να έρχεται ο λογαριασμός της ΔΕΗ φουσκωμένος είναι ένα πράγμα. Το να είναι η κατανάλωση ρεύματος το 1/3 του λογαριασμού αυτού είναι ένα άλλο πράγμα.
Το να βάζει τους Χρυσαυγίτες φυλακή η ΝΔ (έστω κι αν το κάνει για τους δικούς της λόγους) είναι τέλειο. Το να μην πέφτουν τα ποσοστά τους στις δημοσκοπήσεις είναι τρομακτικό.
Το να είναι καλά οι άνθρωποι που νοιάζεσαι είναι ελπιδοφόρο. Το να είναι καλύτερα χωρίς εσένα λίγο προβληματικό.
Το να είσαι ανορθόγραφος/η δεν πειράζει. Το να μου βιάζεις τα μάτια με τα στάτους σου πειράζει πολύ.
Το να βγαίνει καλή μουσική είναι άψογο. Το να κάνει επιτυχία η Μόνικα ακατανόητο.

Φωνάρα (και αφέλειες). Άντε να μην ερωτευτείς μετά

Το να γκρινιάζεις δεν είναι σωστό. Αλλά και τι να κάνεις;

"Κάποια Ζώ(δι)α δε με πιστεύανε" Β. Λεβέντης (Part 2)

(Το πρώτο μέρος μπορείς να το βρεις εδώ, αναγνώστη)

Μετά την επιτυχία που είχε το πρώτο μέρος, συνεχίζω και ολοκληρώνω την περιήγησή μου στον μαγικό, ονειρικό και εντελώς βλακώδη κόσμο των ζωδίων. Δε θα δεχτώ ερωτήσεις μετά την απομάκρυνση από το ταμείο, ούτε θα ασχοληθώ περαιτέρω με κάτι τόσο ανούσιο. Ευχαριστώ. Που είχαμε μείνει, αναγνώστη; Α, στους Καρκίνους.

• Στους Καρκίνους δεν αρέσει τίποτα γιατί είναι γρουσούζηδες και γκρινιάρηδες. Περπατάνε πλάγια και τη βρίσκουν με τα ποτάμια και τις λίμνες. Είναι εξαιρετικοί υδραυλικοί και μηχανικοί αυτοκινήτων, ένεκα οι δαγκάνες, αλλά και τρομερά τσιγκούνηδες. Διάσημοι Καρκίνοι: Ο Καλαμάρης από τον Μπομπ Σφουγγαράκη, ο Βαρδινογιάννης, ο Στουρνάρας, όλα τα πρώην αφεντικά μου.
• Στους Λέοντες αρέσουν τα στέμματα και το Game of Thrones. Έχουν μια τάση να μακραίνουν το μαλλί (είτε τους πηγαίνει είτε όχι) και να νομίζουν ότι είναι γεννημένοι ηγέτες, ενώ τα τσιταχ (πάντα ήθελα να γράψω "τσιταχ" κάπου μέσα στο blog αναγνώστη) είναι πιο γρήγορα, οι ελέφαντες πιο δυνατοί και οι αντιλόπες πιο ωραίες από αυτούς. Διάσημοι Λέοντες: Εγώ, ο Σίμπα, ο Μουφάσα, ο Σκαρ, ο χρυσός των Καννών, η λέαινα των Songs:Ohia.                                

Αυτή. Τι κομματάρα...

• Στους Παρθένους αρέσει η πορνογραφία. Έχουν ακμή ανεξαρτήτως ηλικίας, μια τεράστια συστολή απέναντι σε άτομα του αντίθετου φύλου και μια κοινωνικότητα που αγγίζει το ναδίρ (τις καλές μέρες). Τους αρέσουν επίσης τα ανεξερεύνητα τοπία, η επιφάνεια του πλανήτη Άρη και η ιδέα να φτάσει ο Ολυμπιακός στους 4 του Champions League. Διάσημοι Παρθένοι: ο ετών 40, όλοι μας μέχρι κάποια ηλικία, ο Άδωνης Γεωργιάδης και ο πρώην ψηφοφόρος ΠΑΣΟΚ και νυν ΣΥΡΙΖΑ (γνωστός και ως "αναγεννημένος χριστιανός")
• Στους Ζυγούς αρέσει η ισορροπία. Δε γουστάρουν να τους λύνουν οι φαντάροι ούτε να τους κατηγορούν οι υπέρβαροι. Είναι γενικά άτομα που προσπαθούν να τα έχουν καλά με όλους, αποτυγχάνοντας οικτρά συνήθως. Διάσημοι Ζυγοί: η ΔΗΜΑΡ, οι ειδικοί μεσολαβητές του ΟΗΕ, ο Πρετεντέρης (λόγω της θεωρίας των 2 άκρων) και η ζυγαριά στο Monty Python and the Holy Grail, που εξισορροπεί μια "μάγισσα" και μία πάπια.                                                                                                                                           

Ας μην ήταν ο Βασιλιάς Αρθούρος (Λέοντας προφανώς)

να αναφωνήσει "a duck" κι ακόμα θα ψαχνόντουσαν

• Στους Σκορπιούς αρέσει το δηλητήριο. Έχουν γενική ανοσία σε τέτοιου είδους σκευάσματα και τους αρέσει να τσιμπάνε τους γύρω τους. Είναι κακιασμένοι γενικά αλλά αν βρεις το ευαίσθητο σημείο τους... πρέπει να τους χτυπήσεις σε αυτό γρήγορα και θανατηφόρα, πριν προλάβουν να χύσουν το δηλητήριο τους. Διάσημοι Σκορπιοί: ο Μιθριδάτης(ο βασιλιάς, όχι ο ράπερ), ο Κορκολής, οι Scorpions, ο Χίτλερ, ο Μιχαλολιάκος και οι χίπστερ. Όλοι.

Υ.Γ. Θα ήθελα να ευχαριστήσω τις συντρόφισσες Κ. και Β. που μου έδωσαν τη δυνατότητα να διασκεδάσω τα στίφη των καλεσμένων τους χτες σε κάποια γραφεία κάποιας πολιτικής οργάνωσης και να ανανεώσω το ραντεβού μου με τους χτεσινούς χορευτές για την Πέμπτη στο Zazzium, Ιπποκράτους και Διδότου. (Λέων - το μαγαζί - γιατί βασιλεύει στη νυχτερινή Αθήνα, τουλάχιστον τις Πέμπτες).

"Κάποια Ζώ(δι)α δε με πιστεύανε" Β. Λεβέντης (Part 1)

[Άκουγα λοιπόν προχτές αναγνώστη την καλύτερη ιντερνετική ραδιοφωνική εκπομπή του κόσμου όλου (τι εννοείς ποια; Αυτή που κάνει η Ε. κάθε Δευτέρα 8-10 στον ΡΑΣΠΙ), και κάποια στιγμή στο τσατ της εν λόγω υπερκόσμιας μέθεξης που ταπεινόφρονα αποκαλεί τον εαυτό της "εκπομπή", αναφέρθηκαν τα ζώδια. ΤΑ ΖΩΔΙΑ. Όπως καταλαβαίνεις, αναγνώστη, μπαχάλεψα την κουβέντα, και μετά από παράκληση της παραγωγού, μεταφέρω τις ατάκες στο μπλογκ για να απαθανατιστούν. Πάμε λοιπόν.]


Λίγα λόγια για να ξεμπερδεύετε μια και καλή με τα ζώδια και να μην τα ψάχνετε κάθε τρεις και λίγο. Ούτως ή άλλως όλα αυτά είναι απίστευτες μπούρδες και η ασχολία μαζί τους χάσιμο χρόνου, εκτός αν έχεις πείσει μια κρίσιμη μάζα ηλιθίων ότι ξέρεις από αυτά και βγάζεις λεφτά γράφοντας οτιδήποτε σου κατέβει.

• Στους Τοξότες αρέσουν τα ελάφια. Είναι άνθρωποι που τους αρέσουν τα δερμάτινα ρούχα, είναι δειλοί (αφού στη μάχη είναι πίσω-πίσω), έχουν χαρακιές στα δάχτυλα (και όχι επειδή είναι emo και κόβονται μόνοι τους αλλά) από την πετονιά, είναι κατά κανόνα ξωτικά, αυτά. Διάσημοι Τοξότες: Ο Λέγκολας, ο Βάρδος, ο Γουλιέλμος Τέλλος, η Άρτεμη, ο Αρτέμης Μάτσας.
• Στους Αιγόκερους αρέσει το κέρατο. Είναι πολύ άπιστοι, αναξιόπιστοι και χρωστάνε παντού. Ερεθίζονται σεξουαλικά με το βερνίκι για κάποιο μυστηριώδη λόγο. Δεν τρώνε ποτέ κατσίκι ψητό, χωρίς να είναι και χορτοφάγοι. Διάσημοι Αιγόκεροι: Η Ωραία Ελένη, ο Δίας, ο απόστολος Θωμάς, η Μεσσαλίνα, ο Αντρέας Παπανδρέου.
• Στους Υδροχόους αρέσει να χύνουν νερά. Συνήθως είναι ναυαγοσώστες σε πισίνες ή καθαριστές/στριες. Είναι πάντα πρώτοι στα μπουγέλα - Υδροχόος ανακάλυψε τους (σεξιστικούς και απαράδεκτους) διαγωνισμούς με βρεγμένα μπλουζάκια. Διάσημοι Υδροχόοι: Ο Ιαν Θορπ, η Μέδουσα, οι Σειρήνες (οι μισές), ο Μιτς Μπιουκάναν, η Πάμελα Άντερσον.
• Στους Ιχθύς αρέσει το πλαγκτόν. Είναι γλοιώδεις, ευκίνητοι και μπορούν να κρατήσουν την ανάσα τους για παράλογα μεγάλο διάστημα (αφού έχουν βράγχια). Όταν περνάνε έξω από ψαράδικο αλλάζουν πεζοδρόμιο και γενικά τους αρέσει πολύ το κολύμπι. Δεν έχουν πολύ καλή μνήμη και μένουν συχνά με το στόμα ανοιχτό. Διάσημοι Ιχθύες: ο Ποσειδώνας, οι Σειρήνες (οι άλλες μισές), ο κάπτεν Νέμο, ο Νέμο (το ψάρι), ο Τζακ Σπάροου, η Πάμελα Άντερσον (ναι, είναι 2 ζώδια αυτή. Γιατί; Γιατί μπορεί να το κάνει). 
• Στους Κριούς αρέσουν τα παγωτά Κρι-Κρι. Διάσημοι Κριοί: Πολλοί, αλλά μόνο η Σ. μετράει.
• Στους Ταύρους αρέσει το κόκκινο χρώμα. Είναι κατά κανόνα Ολυμπιακοί, βίαιοι και παρορμητικοί, και τους αρέσει να συχνάζουν σε υαλοπωλεία. Στην Ισπανία το κρύβουν ότι είναι ταύροι και δηλώνουν ψεύτικη ημερομηνία γέννησης. Διάσημοι Ταύροι: Ο Μινώταυρος, ο Costa Boda, ο Swarofski, o Μαικλ Τζόρνταν, ο Σκότι Πίπεν.   
• Στους Δίδυμους αρέσουν τα ίδια ρούχα (για να μπερδεύουν τον κόσμο). Τους αρέσουν επίσης τα διπλά ραντεβού, οι προσφορές 2 σε 1, τα σαμπουάν που είναι και κρέμα μαλλιών μαζί, η Χίος. Διάσημοι Δίδυμοι: Οι Πύργοι (παλιά), ο Σβαρτσενέγκερ, ο Ντε Βίτο, ο Μπαρτζώκας, ο Mr Bean, ο Πάγκαλος (τι εννοείς αυτός είναι ένας και όχι δύο, αναγνώστη; Δύο είναι).

Αυτή η ανάρτηση βγαίνει μεγαλύτερη από ότι την είχα υπολογίσει. Θα τη σπάσω σε δύο μέρη λοιπόν. Εδώ ο Πίτερ ο Τζάκσον (τοξότης να ξέρεις) έσπασε το Χόμπιτ σε τρία μέρη, εγώ στο πηγάδι κατούρησα; (Υδροχόος να ξέρεις - το πηγάδι).

Υ.Γ.1 Ο Καζαμίας 2014 συνεχίζει να επαληθεύεται, με μικρές αστοχίες. Στην Αγγλία ο Μήτρογλου, απλά όχι στην Τσέλσι (ακόμα), στη Φούλαμ.

Υ.Γ.2 Αν έχεις απορία για τον τίτλο αναγνώστη, πάτα εδώ.

Υ.Γ.3 Αυτή την Πέμπτη 30/1 στο Ζάζιουμ θα έχουμε βραδιά κλασικού ροκ. Το νου σας ρεμάλια.

Και μόνο ότι ήταν το αγαπημένο συγκρότημα

του Big Lebowski αρκεί

"Τα Μάτια σου είναι για Μένα Σημαντικότερα από Το πλυντήριο Πιάτων"

Το τέταρτο (και τελευταίο μέρος) του Καζαμία μπορεί να περιμένει. Ανέκυψε ένα σοβαρό ζήτημα το οποίο απαιτεί την άμεση και αμέριστη προσοχή μου, καθώς είναι ζωής και θανάτου - καλά όχι, αλλά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πεθάνω στα γέλια γράφοντας αυτή την ανάρτηση...

Περιδιαβάζοντας σήμερα λοιπόν στον θαυμαστό καινούργιο κόσμο (όχι του Huxley αλλά) του facebook, έπεσα πάνω στην υπέροχη σελίδα "Η Απιστία δεν είναι Μαγκιά, είναι Αυτοταπείνωση!!" (Τα άσχετα κεφαλαία και τα δύο θαυμαστικά είναι πραγματικά, αναγνώστη, όχι δικιά μου υπερβολή.) Το όλο concept είναι να ποστάρουν φωτογραφίες με άσχετο φόντο και ένα σλόγκαν τόσο κλισέ που κάνει τα κλισέ να ντρέπονται για τον εαυτό τους, τύπου "Άντρας για μένα είναι αυτός... Που μια φορά αγαπάει...Και όχι αυτός που δεξιά...Και αριστερά κοιτάει...!!" Τα αποσιωπητικά και τα κεφαλαία χωρίς λόγο κι αφορμή, όπως και τα πολλά θαυμαστικά, είναι εκ των ων ουκ άνευ, είναι το αλατοπίπερο των τόσο σοφών αυτών φράσεων, φράσεων που μου αλλάζουν κυριολεκτικά τη ζωή, καθώς για τις ανάγκες συγγραφής αυτής της ανάρτησης αναγκάζομαι να τις διαβάζω και αδυνατίζω, από τη στιγμή που κάνω συνεχόμενα δρομολόγια από το σαλόνι στην τουαλέτα για να ξεράσω. Υπάρχουν και τσαμπουκαλεμένα: ¨Δεν πρόκειται να μετανιώσω ποτέ & για τίποτα...επιλογές μου είναι όλα...τα γούσταρα, τα έκανα" με φόντο τα χείλη μιας τύπισσας που δαγκώνεται. Αφού η κοπέλα καταλαβαίνει ότι έκανε βλακεία, εσύ τι λες ότι δεν μετανιώνει, ω άγνωστε γέρο-σοφέ του ίντερνετ; Για το επόμενο πρέπει να σου δώσω εικόνα, αναγνώστη (ζητάω προκαταβολικά συγγνώμη για τυχόν καμένα εγκεφαλικά κύτταρα από το θέαμα που ακολουθεί):

 Στο λόγο μου, ΥΠΑΡΧΕΙ

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Την βιολίστρια που πατάει πλήκτρα πιάνου στην ακροθαλασσιά; Την καραβέλα που πάει, έρχεται, δεν ξέρουμε; (Μάλλον φεύγει, και κάνει θόρυβο κιόλας φεύγοντας). Ή το θόρυβο τον κάνει το κορίτσι που πατάει τα πλήκτρα; Την άγκυρα που κάποιος ασυνείδητος παράτησε μέσα στη μέση; Και πέρα από όλα αυτά, τι μήνυμα θέλει να μεταδώσει; Όταν κάποιος νοιάζεται για σένα εσύ μπορείς να είσαι μια ολόκληρη ήπειρος που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα κι αυτός ωσάν άλλος Χριστόφορος Κολόμβος θα καβαλήσει ένα καράβι και θα σε βρει; Κι αν εσύ δε θες να βρεθείς; Θα εκτυπώσει τη φωτογραφία και θα σου λέει "Τώρα έφερα τον κόσμο ανάποδα και σε βρήκα, μη μιλάς, δεν δικαιούσαι, δε με νοιάζει η άποψή σου"; Τα δε σχόλια από δίπλα πραγματικά εξηγούν τα ποσοστά ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΧΑ σε αυτή τη χώρα: "Σωστός", "Έγραψες", "Αυτά είναι", "Είσαι τιτανομεγιστοτεράστιος" (το τελευταίο δεν υπάρχει στ' αλήθεια αναγνώστη, αλλά κρατιέμαι με νύχια και με δόντια να μην το γράψω ΕΓΩ).

Λοιπόν σκέφτομαι να φτιάξω κι εγώ κάποιες τέτοιες σελίδες. Πιθανοί τίτλοι:

1) "Η Αυτολύπηση δεν είναι Μαγκιά, δε σε γούσταρε αρκετά φίλε/η!!"
2) "Μπορούμε να φτιάξουμε μια σελίδα και να μαζέψουμε όλα τα κλισέ περί σχέσης με φόντο λυπημένα σκυλάκια και ηλιοβασιλέματα;"
3) "Πόνεσα, έκλασα, μα σε ξεπέρασα (στομαχική διαταραχή)" Το αγαπημένο μου, αναγνώστη.
4) "Στα Έδωσα όλα Κι έμεινα Στον άσο, αλλά παίζαμε ξερή και κέρδισα"
5) "Την Ειρήνη ο Χριστός Τη δίνει...Μα εγώ Θέλω την Υβόννη, μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι" (Ευχαριστώ τον Ν. για τη συνεισφορά σε αυτό)
6) "Δυνατός δεν Είναι αυτός που Κερατώνει...Δυνατός είναι Αυτός που σηκώνει 100 κιλά στον πάγκο"

Περιμένω κι άλλες προτάσεις στα σχόλια, αναγνώστη. Και περιμένω να λειτουργήσει κάποτε η ρημάδα η φυσική επιλογή και να εξαφανιστούν από προσώπου γης αυτοί που κάνουν λάικ σε τέτοιες σελίδες και οι απόγονοι τους. "Δε θα Λείψουν σε Κανένα!!!!"

Υ.Γ. Για το Ζάζιουμ και τις Πέμπτες τι να πω, αναγνώστη; Το γεμίσατε το μαγαζί και με συγκινήσατε μπαγάσες. Το πιο εύστοχο σχόλιο ανήκει στη φίλη Γ., που έγραψε "Κοίτα να δεις που ο Καζαμίας θα βγει αληθινός"....Πάρε κατάσταση: