Δρόμος απώλειας η Μπενάκη. Εντάξει, όχι όλη, το κομμάτι από Αραχώβης μέχρι Σόλωνος. Άντε πιο συγκεκριμένα ο τζερεμές (Χάρη παρακαλώ για τη διαφήμιση, Βάσια, Μήτσο, Γιώργο, Μαρία, Κώστα, Φωτεινή, Θεανώ, Νικολέτα, συγγνώμη για τον έξτρα κόσμο που θα συρρεύσει). Μαγαζάρα από τις λίγες. Θυμάσαι αναγνώστη που παλιά πηγαίναμε στο Τηνιακό το καλοκαίρι και στη Γη το χειμώνα; Αλλά οι πιο κουλτουροψαγμένοι από εμάς πηγαίναμε Τηνιακό και το χειμώνα-δεκαετία '90 λέμε, που το χειμώνα είχε ακόμα παππούδια μέσα. Και τα αφεντικά που από την Τήνο δεν ήταν αλλά δε μας ένοιαζε: Τον κυρ Λευτέρη τον Περούκα το στραβόξυλο ("πάλι 8ωρο κλείσατε, ούτε μεροκάματο να κάνατε, ξεκουμπιστείτε"), τον κύριο Δήμο, τον κύριο Αντρέα και όλα τα καλά παιδιά. Τα τελευταία 7-8 χρόνια μέχρι και Δαπίτες πάνε για να γίνουνε πίτες φτηνά. Δε λέει. Ειδικά αφού έκλεισαν και το Ράδιο και το Decadence: Στο πρώτο πήγαινε σύσσωμη η φοιτητιώσα ριζοσπαστική αριστερά (ποτέ δεν κατάλαβα γιατί) και στο δεύτερο οι γαμάτοι τύποι-εμείς δηλαδή. Πρώτα ούζα και ποικιλίες στη Λεωφόρο (σε ζητώ και στη Βικτώρια) και μετά πανάκριβα μικρά΄μπουκάλια μπύρας και είσοδος-με παζάρι πάντα, ακόμα κ αν είχαμε λεφτά, έτσι, για το γούστο. "Είμαστε 5, να μπούμε με 3 εισόδους;" και "Ρε συ αφού έχουμε την είσοδο, πάρε ποτό, μην είσαι χαζός". Χαζοί ήμασταν, ο Νίκος έβγαζε καλά λεφτά μέχρι που το έριξε έξω και έκλεισε και ησύχασε και μετά πήγε να βαφτίσει τις Συχνότητες Decadence και όλοι Συχνότητες το έλεγαν ακόμα και πήγαιναν εκεί με την ίδια συχνότητα που πήγαιναν και παλιότερα-ποτέ δηλαδή. Aυτή η ραδιοφωνική διαφήμιση στο Rock Fm που ήταν ακόμα Rock με υπόκρουση James με έχει στοιχειώσει. Μέχρι και σήμερα, όποτε περνάω από το νεοκλασικό της Βουλγαροκτόνου σιγοτραγουδάω μόνος μου σαν χαζός. Ευτυχώς που δεν περνάω ποτέ πια γιατί δεν υπάρχει και λόγος-δεν υπάρχει τίποτα άλλο εκεί. Α ναι, υπάρχει(;) το Στέκι της Ξανθής όπου μπορείς να πας αν έχεις πουλήσει μόλις κανα δυο χωράφια στο χωριό και νιώθεις ματσωμένος.
Decadence κύριοι και κυρίες. '90ίλα και ξερό ψωμί. Αλλά και Stand (το παλιό) και Mo και Χοροστάσιο (με την ωραία κοπέλα στην πόρτα/γκαρνταρόμπα που τη γνωρίσαμε όμως 15 χρόνια μετά και κρίμα που δεν την ξέραμε από τότε γιατί είναι γαμώ τα παιδιά) και Jasmin (πάλι το παλιό). Γιατί όταν ένα μαγαζί πάει σε μεγαλύτερο χώρο ΠΑΝΤΑ χαλάει; Γιατί στο Mo Better πάντα ζητάω αυτό το τραγούδι;; Γιατί ο Χάρρυ δεν μπήκε στη λίστα; Επειδή είναι καμένο αφτεράδικο; Ναι, αλλά μόνο εκεί από όλα αυτά έχω βάλει μουσική (δε με πρόσεξε κανείς που χώθηκα σαν αίλουρος στα -υπερσύγχρονα- decks κι έβαλα 2-3 τραγούδια και ξαναβγήκα, μη νομίζεις αναγνώστη, ένα από αυτά ήταν το εξής, ότι να 'ναι δηλαδή). Τι λέγαμε; Α ναι, ο τζερεμές τα σπάει-αλλά να μην πηγαίνετε: Έχει λίγα τραπέζια και δε θα βρίσκουμε να καθόμαστε εμείς που σας ανοίξαμε τα μάτια.
