"Κάποια Ζώ(δι)α δε με πιστεύανε" Β. Λεβέντης (Part 1)

[Άκουγα λοιπόν προχτές αναγνώστη την καλύτερη ιντερνετική ραδιοφωνική εκπομπή του κόσμου όλου (τι εννοείς ποια; Αυτή που κάνει η Ε. κάθε Δευτέρα 8-10 στον ΡΑΣΠΙ), και κάποια στιγμή στο τσατ της εν λόγω υπερκόσμιας μέθεξης που ταπεινόφρονα αποκαλεί τον εαυτό της "εκπομπή", αναφέρθηκαν τα ζώδια. ΤΑ ΖΩΔΙΑ. Όπως καταλαβαίνεις, αναγνώστη, μπαχάλεψα την κουβέντα, και μετά από παράκληση της παραγωγού, μεταφέρω τις ατάκες στο μπλογκ για να απαθανατιστούν. Πάμε λοιπόν.]


Λίγα λόγια για να ξεμπερδεύετε μια και καλή με τα ζώδια και να μην τα ψάχνετε κάθε τρεις και λίγο. Ούτως ή άλλως όλα αυτά είναι απίστευτες μπούρδες και η ασχολία μαζί τους χάσιμο χρόνου, εκτός αν έχεις πείσει μια κρίσιμη μάζα ηλιθίων ότι ξέρεις από αυτά και βγάζεις λεφτά γράφοντας οτιδήποτε σου κατέβει.

• Στους Τοξότες αρέσουν τα ελάφια. Είναι άνθρωποι που τους αρέσουν τα δερμάτινα ρούχα, είναι δειλοί (αφού στη μάχη είναι πίσω-πίσω), έχουν χαρακιές στα δάχτυλα (και όχι επειδή είναι emo και κόβονται μόνοι τους αλλά) από την πετονιά, είναι κατά κανόνα ξωτικά, αυτά. Διάσημοι Τοξότες: Ο Λέγκολας, ο Βάρδος, ο Γουλιέλμος Τέλλος, η Άρτεμη, ο Αρτέμης Μάτσας.
• Στους Αιγόκερους αρέσει το κέρατο. Είναι πολύ άπιστοι, αναξιόπιστοι και χρωστάνε παντού. Ερεθίζονται σεξουαλικά με το βερνίκι για κάποιο μυστηριώδη λόγο. Δεν τρώνε ποτέ κατσίκι ψητό, χωρίς να είναι και χορτοφάγοι. Διάσημοι Αιγόκεροι: Η Ωραία Ελένη, ο Δίας, ο απόστολος Θωμάς, η Μεσσαλίνα, ο Αντρέας Παπανδρέου.
• Στους Υδροχόους αρέσει να χύνουν νερά. Συνήθως είναι ναυαγοσώστες σε πισίνες ή καθαριστές/στριες. Είναι πάντα πρώτοι στα μπουγέλα - Υδροχόος ανακάλυψε τους (σεξιστικούς και απαράδεκτους) διαγωνισμούς με βρεγμένα μπλουζάκια. Διάσημοι Υδροχόοι: Ο Ιαν Θορπ, η Μέδουσα, οι Σειρήνες (οι μισές), ο Μιτς Μπιουκάναν, η Πάμελα Άντερσον.
• Στους Ιχθύς αρέσει το πλαγκτόν. Είναι γλοιώδεις, ευκίνητοι και μπορούν να κρατήσουν την ανάσα τους για παράλογα μεγάλο διάστημα (αφού έχουν βράγχια). Όταν περνάνε έξω από ψαράδικο αλλάζουν πεζοδρόμιο και γενικά τους αρέσει πολύ το κολύμπι. Δεν έχουν πολύ καλή μνήμη και μένουν συχνά με το στόμα ανοιχτό. Διάσημοι Ιχθύες: ο Ποσειδώνας, οι Σειρήνες (οι άλλες μισές), ο κάπτεν Νέμο, ο Νέμο (το ψάρι), ο Τζακ Σπάροου, η Πάμελα Άντερσον (ναι, είναι 2 ζώδια αυτή. Γιατί; Γιατί μπορεί να το κάνει). 
• Στους Κριούς αρέσουν τα παγωτά Κρι-Κρι. Διάσημοι Κριοί: Πολλοί, αλλά μόνο η Σ. μετράει.
• Στους Ταύρους αρέσει το κόκκινο χρώμα. Είναι κατά κανόνα Ολυμπιακοί, βίαιοι και παρορμητικοί, και τους αρέσει να συχνάζουν σε υαλοπωλεία. Στην Ισπανία το κρύβουν ότι είναι ταύροι και δηλώνουν ψεύτικη ημερομηνία γέννησης. Διάσημοι Ταύροι: Ο Μινώταυρος, ο Costa Boda, ο Swarofski, o Μαικλ Τζόρνταν, ο Σκότι Πίπεν.   
• Στους Δίδυμους αρέσουν τα ίδια ρούχα (για να μπερδεύουν τον κόσμο). Τους αρέσουν επίσης τα διπλά ραντεβού, οι προσφορές 2 σε 1, τα σαμπουάν που είναι και κρέμα μαλλιών μαζί, η Χίος. Διάσημοι Δίδυμοι: Οι Πύργοι (παλιά), ο Σβαρτσενέγκερ, ο Ντε Βίτο, ο Μπαρτζώκας, ο Mr Bean, ο Πάγκαλος (τι εννοείς αυτός είναι ένας και όχι δύο, αναγνώστη; Δύο είναι).

Αυτή η ανάρτηση βγαίνει μεγαλύτερη από ότι την είχα υπολογίσει. Θα τη σπάσω σε δύο μέρη λοιπόν. Εδώ ο Πίτερ ο Τζάκσον (τοξότης να ξέρεις) έσπασε το Χόμπιτ σε τρία μέρη, εγώ στο πηγάδι κατούρησα; (Υδροχόος να ξέρεις - το πηγάδι).

Υ.Γ.1 Ο Καζαμίας 2014 συνεχίζει να επαληθεύεται, με μικρές αστοχίες. Στην Αγγλία ο Μήτρογλου, απλά όχι στην Τσέλσι (ακόμα), στη Φούλαμ.

Υ.Γ.2 Αν έχεις απορία για τον τίτλο αναγνώστη, πάτα εδώ.

Υ.Γ.3 Αυτή την Πέμπτη 30/1 στο Ζάζιουμ θα έχουμε βραδιά κλασικού ροκ. Το νου σας ρεμάλια.

Και μόνο ότι ήταν το αγαπημένο συγκρότημα

του Big Lebowski αρκεί

Θέλω να τρέξω σε αγορές και σε παζάρια

Εδώ και δύο χρόνια ο Καμίνης έχει κάνει κάτι που άλλαξε ριζικά τη ζωή των Αθηναίων, γιατί ή είσαι δημαρχάρα ή δεν είσαι (καλά, ΔΕΝ είναι, τα έχουμε πει αναγνώστη αυτά στο ποιο Γκάζι ρε και στο Νεύρα (κι αισιοδοξία), μη χαζεύεις, συγκεντρώσου σε παρακαλώ). Έχει μεταφέρει το παζάρι βιβλίου από την πλατεία Κλαυθμώνος στην πλατεία Κοτζιά, επιτυγχάνοντας με αυτή τη μεγαλοφυή κίνηση την μετακίνηση των αστέγων και των τοξικομανών από την πλατεία Κοτζιά στην πλατεία Κλαυθμώνος, για όσο διαρκεί το παζάρι τουλάχιστον. Έκανα το λάθος να πάω, αναγνώστη, με λεφτά στην τσέπη μου - λεφτά που όταν έφυγα είχαν καταλήξει στο ταμείο του παζαριού γιατί κι εγώ σαν παιδί αγόρασα...13 βιβλία (όχι για διαφήμιση του μπλογκ, τυχαίος αριθμός). Θέλω πραγματικά να μοιραστώ μαζί σου τις επιλογές μου γιατί νομίζω ότι - μερικές τουλάχιστον - οφείλονται σε μια ζαλάδα που προκλήθηκε από τον κόσμο, την υπερπροσφορά τίτλων, ή από όλα αυτά μαζί:

1) "Ωραίος και σέξι" του Γούντυ Άλεν. Θεατρικό έργο (που έχει γυριστεί και ταινία με τίτλο "Play it again Sam"), είναι Γούντυ, έχω παίξει τον Ηπατίτη, έναν αρχαίο έλληνα συγγραφέα στο θεατρικό του "Ο Θεός", τον αγαπώ γενικότερα, καλά μέχρι εδώ.

2) "Ιστορία των Ρωμαίων" του Ίντρο Μοντανέλλι. Ιταλός δημοσιογράφος (και όχι ιστορικός) που γράφει ιστορία κάπως σαν τον Τσιφόρο, εντάξει, τους διαβάσαμε τους Χομπσμπάουμ και τους Κορδάτους και όλους αυτούς τους μαρξιστές, ας χαλαρώσουμε και λίγο...(Παράδειγμα ιταλικού χιούμορ: "Το πρώτο ηλιακό ρολόι ήταν ελληνικής κατασκευής, ήρθε από την Κατάνη το 263 και εγκαταστάθηκε στην Αγορά. Αλλά, καθώς η Κατάνη είναι τρεις μοίρες ανατολικότερα της Ρώμης, η ώρα δεν ήταν σωστή και οι Ρωμαίοι, θυμωμένοι, χρειάστηκαν έναν αιώνα μέχρις ότου κατορθώσουν να διορθώσουν αυτή τη σατανική επινόηση"...)

3) "Η Δίκη των Ναϊτών Ιπποτών" του Malcolm Barber. Εδώ μάλλον ήταν η πρώτη θολούρα, αλλά ευτυχώς από όσο έχω διαβάσει ο τύπος τιμά τον τίτλο του καθηγητή στο Πανεπιστήμιο του Ρηντινγκ και αναφέρεται σε δικαστικά έγγραφα της εποχής, χωρίς Ιερά Δισκοπότηρα, Μαρίες που πάνε στη Γαλλία και γίνονται Αμελί και άλλες Ντανμπραουνιές...

4) "Η Βαλκανική πόλη, 15ος-19ος αιώνας, τόμος Α' " του Νικολάϊ Τοντόροφ. Σοβαρεύτηκα λίγο και είπα να πάρω κάτι σχετικό με το μεταπτυχιακό μου, γραμμένο το 1986 (την πρώτη χρονιά που ακούστηκε ο Χρίστο ο Στόιτσκοφ για την Πανάθα) από τον Βούλγαρο σύντροφο. Δεν το έχω αρχίσει ακόμα, θα σου πω στο μέλλον.

5)  "Η Βαλκανική πόλη, 15ος-19ος αιώνας, τόμος Β' ". Ε τι, μισές δουλειές θα κάνουμε;

6) "Η τεχνική της ερμηνείας των ονείρων", Σίγκμουντ (ή Σιγισμούνδος όπως τον έλεγαν οι παλιοί που ξέρανε 5 πράγματα παραπάνω από μετάφραση ονομάτων) Φρόϋντ. Δε θα επεκταθώ, ένας γιατρός στη Βιέννη στις αρχές του προηγούμενου αιώνα που απέδιδε τα πάντα στην επιθυμία μας να κοιμηθούμε με τη μητέρα μας ή κάτι τέτοιο. Το πήρα γιατί παρέλειψα να αγοράσω "Ονειροκρίτη 2014".

7) "Μεταρρύθμιση ή Επανάσταση", Ρόζα Λούξεμπουργκ. Έμαθα ότι το άρχισε και ο Τσίπρας πρόσφατα, αλλά επειδή είχε να πάει στη Βουλή να παίξει με τα άλλα παιδάκια, σταμάτησε στην πρώτη λέξη και νομίζει ότι το διάβασε - και το κατάλαβε κιόλας! Ο Λαφαζάνης κουνάει το κεφάλι συγκαταβατικά έκτοτε, ομοιάζοντας πλέον με αυτά τα πλαστικά σκυλάκια που βάζουν κάποιοι στα αυτοκίνητά τους μόνο και μόνο για να σε εκνευρίζουν.

Μιας και φτάσαμε στη μέση, δράττομαι της ευκαιρίας για 

ένα (καθόλου άσχετο, βλέπε το Υ.Γ. 1) μουσικό διάλειμμα

8) "Ο Αρκαδικός Κλείτωρ, Ιστορική αναδρομή", Ιωάννης Λάμπρου. Εδώ η ζαλάδα ξαναχτύπησε, αν κρίνω από το ότι ο συγγραφέας ονομάζεται "Ιωάννης" (μετά το Μελισσανίδη ΚΑΝΕΙΣ δε δικαιούται να φέρει αυτό το τιμημένο όνομα), το βιβλίο έχει ψιλές, δασείες και δεν συμμαζεύεται, κι εγώ μια παγερή αδιαφορία (προς το παρόν τουλάχιστον) να μάθω για το πως ήταν η Κλειτορία (ΧΩΡΙΣ δ, αναγνώστη, σοβαρέψου) 2.500 χρόνια πριν. Θα δείξει στο μέλλον.

9) "Το Λευκό Όρος", Χόρχε Σεμπρούν. Ίσως αποδειχτεί η καλύτερη αγορά μου, αν σκεφτείς, αναγνώστη, ότι το "Η επιστροφή του Νετσάγιεφ" του ιδίου μου άρεσε πολύ...

10) "Το κρυμμένο πρόσωπο της επανάστασης, Μία ερωτογραφία της Κ.Ν.Ε.", Γιάννης Ν. Γαλανός. Εδώ θα ζητήσω την κατανόησή σου, αναγνώστη. Αυτό το αριστούργημα συγκεντρώνει μεγάλες πιθανότητες να αποτελεί μια τρολιά 176 σελίδων, από την αρχή μέχρι το τέλος δηλαδή. Αλλά με τέτοιο υπότιτλο, ΠΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΡΩ;;

11) "Μανδαίοι, ο λαός της τέταρτης θρησκείας", Νικόλας Βερνίκος. Αγνώστων Λοιπών Στοιχείων Τυπωμένο Αντικείμενο. Τουλάχιστον ο συγγραφέας είναι καθηγητής Ανθρώπινης Οικολογίας στη Μυτιλήνη και όχι κάποιος ψηφοφόρος του Καμμένου (μάλλον έτσι;)

12) "Το ημερολόγιο του Αδάμ και της Εύας", Μαρκ Τουέην. Απολαυστικό διήγημα του αμερικάνου πεζογράφου, το οποίο έχω διαβάσει παλαιότερα στη συλλογή χιουμοριστικών διηγημάτων "Ο Κλεμμένος Άσπρος Ελέφαντας" (που τώρα πια για μένα είναι κλεμμένος "Κλεμμένος Άσπρος Ελέφαντας", ακούς Ν.;;;), και στο συστήνω ανεπιφύλακτα, αναγνώστη. Το έκανα δώρο κάπου.

13) "Οι κατά μόνας ηδονές, Πολιτισμική ιστορία του Αυνανισμού", Thomas W. Laquer. Έχω διαβάσει καλές κριτικές για αυτό, αλλά ομολογώ ότι το αγόρασα με την κρυφή ελπίδα να είναι μαλακία. Σκέψου τις ειρωνικές συνυποδηλώσεις. 

Υ.Γ.1 Ξέρω ότι σε κούρασα λίγο λατρεμένε αναγνώστη αλλά θα σε αποζημιώσω την Πέμπτη 23/1 στο Ζάζιουμ, Ιπποκράτους και Διδότου, όπου θα κάνω αφιέρωμα στα 80ς. Ξεσκόνισε τις βάτες σου κι έλα, δικέ μου.

Υ.Γ.2 Να πάτε να δείτε το Περιμένοντας τον Γκοντό στο θέατρο της Ημέρας γιατί είναι εξαιρετικό!! Α ρε Π., 14 χρόνια μετά κι ακόμα είσαι ο καλύτερος "ερασιτέχνης" ηθοποιός που έχω δει...

Υ.Γ.3 Το καλύτερο δώρο για τη γιορτή μου (μπορεί να άργησε, αλλά το καλό πράγμα αργεί να γίνει...). 

Ναι, αναγνώστη, το μεσαίο κουμπάκι κάτω από κάθε ανάρτηση που 

θυμούνται να το πατήσουν λίγοι από τους χιλιάδες που το πιστεύουν 

Εσύ το λες γκρίνια, εγώ εποικοδομητική κριτική

1) Δε μ'αρέσουν οι εκπλήξεις. Τα surprise τα πάρτυ, τα κρυφά-μέχρι-την-τελευταία-στιγμή δώρα, οι αλλαγές προγράμματος την τελευταία στιγμή, ο ΣΥΡΙΖΑ να λέει κάτι αριστερό, τέτοια απρόσμενα πράγματα μου τη σπάνε γενικά. Πρέπει να οφείλεται σε παιδικό τραύμα όλο αυτό - εκεί στα 10 μου (ναι, αναγνώστη, βγάλε κομπιουτεράκι να υπολογίσεις ηλικία, τρομάρα σου, μια αφαίρεση απλή είναι), που ο Γκόρμπυ μας είχε μια έκπληξη: Να διαλύσει την ΕΣΣΔ για να ακολουθήσει το παιδικό του όνειρο και να γίνει ήρωας σε διαφήμιση της Pizza Hut. Μη μου κάνετε εκπλήξεις. Ούτε ευχάριστες. Δεν υπάρχουν ΕΥΧΑΡΙΣΤΕΣ εκπλήξεις, αυτή η φράση περικλείει μια τερατώδη αντίφαση.

Ακριβώς αυτό.

2) Δε μ' αρέσουν τα μεταμοντέρνα μπαρ. Πήγα σήμερα σε ένα καινούργιο μαγαζί, industrial (καλά, δε θέλανε να χαλάσουν λεφτά στη διακόσμηση οι άνθρωποι, οκ μέχρι εδώ), με ΕΝΑ πάγκο να κάθονται όλοι όπως στα πανηγύρια στην Ηλεία, με δύο διαφορές: α) Εκεί είναι παραπάνω οι πάγκοι και β) Έχει ΓΟΥΡΝΟΠΟΥΛΑ ρε φίλε. Το αποκορύφωμα ήταν ότι απαγορευόταν το κάπνισμα, με την αιτιολογία "'εχουμε πολλά αρωματικά εδώ μέσα, θα χάλαγε το όλο feeling του μαγαζιού". Ναι, λεφτά για αρωματικά είχατε, για καμιά καρεκλίτσα, καναπέ, κάτι, μπα ε; Και το μαγαζί ήταν στα Εξάρχεια, αναγνώστη. Δε γράφω όνομα, καλές δουλειές να έχουν οι άνθρωποι, χίπστερ που από μαζοχισμό διαβάζετε το blog ψάξτε το.

3) Δε μ'αρέσει αυτό το foursquare. Δε μας φτάνανε τα check-in του facebook, τώρα υπάρχει κοτζάμ σάιτ, απλικέσιο, τι στο καλό είναι αυτό, που μας λύνει (χωρίς να του το ζητήσουμε) το μυστήριο της ζωής: που κάθισε μόλις η κάθε καρακαηδόνα ή ο κάθε κάγκουρας. Μπράβο παιδιά που βρήκατε τραπέζι (ή πάγκο), να περάσετε καλά. εμένα γιατί πρέπει να μου το πείτε;; Δε με νοιάζει ρε παιδί μου, πως το λένε. Γράψτε μου αν έχετε τόση καούρα πια τι φάγατε/ήπιατε να παίρνουμε ιδέες. Όχι ΠΟΥ φάγατε ή ήπιατε, ή μάλλον τρώτε και πίνετε αυτή τη στιγμή. Επίσης σου έχω ένα μυστικό φίλε/η: Όση ώρα εσύ φορσκουερίζεις, ο άλλος/η σου έχει φάει όλη τη σαλάτα. Δεν το είχες σκεφτεί αυτό ποτέ, έτσι;

4) Δε μ' αρέσουν τα λάτιν τραγούδια και οι αντίστοιχοι χοροί.. Δε θα βάλω ΠΟΤΕ στο μαγαζί, δε θα βάλω ποτέ στο σπίτι μου, δε θα τα χορέψω ποτέ, νομίζω ότι είναι μουσική που επέβαλαν πράκτορες της CIA στην πολύπαθη Νότια Αμερική γιατί φοβόντουσαν ότι από εκεί θα ξεσπάσει η παγκόσμια επανάσταση. Και τα έχουν καταφέρει μια χαρά, δε βρίσκεις, αναγνώστη; 

5) Δε μ' αρέσουν οι μεταμοντέρνες θεατρικές παραστάσεις. Θυμάμαι μια φορά που πήγα κάπου από φιλική υποχρέωση, μόνος μου δε θα πήγαινα ούτε δεμένος, κουφός και τυφλός. Γιατί ακόμα κι έτσι, θα ΜΥΡΙΖΑ την απόγνωση των υπολοίπων θεατών. Θα ψηλαφούσα τα νεκρά εγκεφαλικά τους κύτταρα που έτρεχαν στους διαδρόμους, ελεύθερα πια από τα αντίστοιχα κρανία, αλλά νεκρά όπως και να έχει. Θα ανατρίχιαζα από τη συλλογική βαρεμάρα που πλανιόταν σαν σύννεφο στην αίθουσα. Το μόνο χειρότερο θέαμα από αυτό είναι τα έργα που έχουν γράψει ΜΟΝΕΣ τους οι ομάδες που τα παρουσιάζουν, αναγνώστη. Ε λοιπόν, αυτό που πήγα να δω συνδύαζε και τις 2 αυτές παραμέτρους. Ήταν οι δύο πιο δύσκολες ώρες της ζωής μου, αλλά τα κατάφερα να μη με πιάσει σπαστικό γέλιο. Απλά μετά κλείστηκα σπίτι μου και αρνήθηκα οποιαδήποτε επαφή με το ανθρώπινο είδος για μια εβδομάδα, σίγουρος πια ότι κάθε ελπίδα είναι μάταιη και ότι το φαινόμενο του θερμοκηπίου πρέπει να επιταχυνθεί για να τελειώνουμε μια ώρα αρχύτερα.

6) Δε μ' αρέσουν οι γκρινιάρηδες άνθρωποι. Oh, wait...

Υ.Γ. Στο Zazzium Bar αυτή την Πέμπτη θα έχει αφιέρωμα στα '90s...Happy times!

Θέλω να έρθετε και να 

χτυπηθείτε αλύπητα, χομπίστες

Καζαμίας 2014 (Part 4 και τελευταίο)

(Τα τρία προηγούμενα μέρη μπορείς να τα βρεις εδώ, εδώ, και εδώ, λατρεμένε αναγνώστη, που θεωρώ προκαταβολικά ότι θα βαρεθείς να ψάξεις μόνος σου και στα δίνω στο πιάτο, μασημένη τροφή, άντε)


Οκτώβριος: Η κυβέρνηση απαγορεύει το χιπστερισμό και το νεοχιπισμό. Η Αβραμιώτου υφίσταται ριζική ανάπλαση και γίνεται δρόμος κατοικίας, όπως θα έπρεπε να είναι από πάντα. Ένα γλυπτό που απεικονίζει ένα τεράστιο απολιτίκ μουστάκι τοποθετείται στο σημείο για να θυμίζει την παρακμή στην οποία είχε περιπέσει το μέρος. Κάθε βράδυ κάποιοι αφήνουν τιράντες και μενού από brunch, αλλά αποτελούν ασήμαντη μειονότητα, καθώς η κοινωνία σχεδόν στο σύνολό της χαίρεται που απαλλάχθηκε από τη μάστιγα. Αντίστοιχο γλυπτό, που απεικονίζει έναν τύπο από Βόρεια Προάστια με πανάκριβα ρούχα να κάθεται οκλαδόν και να έχει γεμίσει σκουπίδια τον κόσμο γύρω του τοποθετείται στη Βαλτετσίου. Τα μαγαζιά των Εξαρχείων έχουν κοινωνικοποιηθεί και τα δουλεύουν οι πρώην εργαζόμενοί τους με πολύ χαμηλές τιμές, αλλά οι νεοχίπηδες αρνούνται να κάτσουν σε καρέκλα και κάθονται κατάχαμα, κάτι που προκαλεί προβλήματα στη διέλευση και στο σκούπισμα. Κανείς δεν ασχολείται μαζί τους και μετά από λίγο καιρό αποσύρονται στα ακριβά προάστιά τους και κάθονται κατάχαμα στους κήπους  τους, ενώ οι γονείς τους τρέμουν για το άνοιγμα των καταθέσεών τους στην Ελβετία και είναι μέσα στα νεύρα. Στο Γκάζι τα μαγαζιά κλείνουν (λόγω έλλειψης χίπστερ) και μετατρέπονται σε ξενώνες φιλοξενίας αστέγων. Η αστυνομία σταματάει να πουλάει την ηρωίνη οπότε οι τοξικομανείς μειώνονται σημαντικά. Ο ΓΑΠ δίνει συνέντευξη στους New York Times και ισχυρίζεται ότι η είσοδος στο μνημόνιο ήταν το πρώτο βήμα ενός περίπλοκου σχεδίου που "οδήγησε τελικά στην ειρηνική Επανάσταση. Ας μην ξεχνάμε ότι ο πατέρας μου ήταν τροτσκιστής πριν τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο". Ένας 12χρονος από την Καρδίτσα εμφανίζεται μαζί του σε πάνελ στο CNN και τον κατατροπώνει με ευκολία. Ο Μουζουράκης βγάζει δίσκο με πολυφωνικά ηπειρώτικα, στον οποίο συμμετέχει μόνο αυτός. Η Σολωμού τσαντίζεται και κυκλοφορεί πλέον με t-shirt "I'm with stupid".

Καλά, περίμενε να φτάσει

ο Οκτώβρης. Βλάκα.

Νοέμβριος: Η Επανάσταση διαχέεται στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου, οι οποίες μία μία αποχωρούν από την ΕΕ, επιστρέφουν στα εθνικά νομίσματα και, παίρνοντας φυσικό αέριο σε απίστευτα χαμηλές τιμές από την Ελλάδα ρίχνουν την ανεργία στο 3%, κοινωνικοποιούν τις τράπεζες και τις μεγάλες επιχειρήσεις, κλπ. Η πορεία του Πολυτεχνείου στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη χρονιά και καταλήγει στην ισοπέδωση της Αμερικάνικης Πρεσβείας, αφού πρώτα έχει ζητηθεί ευγενικά από τους υπαλλήλους να εκκενώσουν το κτίριο. Σε απάντηση των διαμαρτυριών του Ομπάμα, ο παλιόφιλός του δήμαρχος Αθηναίων του παραχωρεί το περίπτερο επί της Μαβίλη για να στεγαστεί ο πρέσβης, κάτι που γίνεται αμέσως δεκτό. Επί τη ευκαιρία η κυβέρνηση θεσπίζει νόμο να πληρώνει κάποιος 50 δραχμές (ή αλλιώς 100 "ρουπίες") κάθε φορά που αναφέρεται στην πλατεία σαν "πλατεία Μαβίλης", όχι επειδή χρειάζεται τα λεφτά, αλλά επειδή έχει μια δυσανεξία στους ηλίθιους. Ο Κουβέλης καταθέτει πρόταση μομφής στη βουλή, η οποία υποστηρίζεται από τη ΔΗΜΑΡ, τους ΑΝΕΛ και τον Τατσόπουλο και παίρνει 34 ψήφους. Ο Τσίπρας δεν διαγράφει τον Πέτρο γιατί "ο Συνασπισμός ήταν πάντα ανεκτικός στη διαφορετικότητα και στο χαμηλό IQ". Η  Ζαχάρω ανακηρύσσεται πολιτιστική πρωτεύουσα της χώρας για το 2015 και ανακοινώνεται πρόγραμμα συναυλιών των Pearl Jam, Monster Magnet, Viza κλπ. Ο Τζίμης Πανούσης εκλέγεται πρόεδρος της Δημοκρατίας και υπογράφει δύο διατάγματα: Με το πρώτο οι τουαλέτες στο στρατό μετονομάζονται επίσημα από "Καλλιόπες" σε "Νταλάρας" και με το δεύτερο παραιτείται και καταργεί τη θέση. Ανακαλύπτεται μια κρυφή οργάνωση η οποία αποτελείται από 6 κεντροαριστερούς οι οποίοι έχουν μαζέψει τις στάχτες της Σώτης και κάθε βράδυ μαζεύονται γύρω από αυτές και διαβάζουν αποσπάσματα από τα βιβλία της. Μετά από μια δίκη εξπρες καταδικάζονται να συνεχίσουν να το κάνουν εφ΄όρου ζωής.

Αύγουστος 2015 μπροστά από την Καντίνα του Σκύλου

(η οποία θα ξανανοίξει φυσικά)

Δεκέμβριος: Τα επαναστατικά συμβούλια των εργατών στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου ψηφίζουν τη δημιουργία των Ενωμένων Σοσιαλιστικών Πολιτειών Άτσα (ΕΣΠΑ), σε μια προσπάθεια αυτοσαρκασμού για το πρόσφατο παρελθόν τους. Η Γερμανία κάνει αίτηση να γίνει δεκτή, η οποία απορρίπτεται. Αρχαιολόγοι ανακαλύπτουν ένα λάθος στο ημερολόγιο των Μάγια, το οποίο έχει προκαλέσει μια απόκλιση στους υπολογισμούς τους κατά 2 χρόνια, αλλά κανείς δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία. Λίγες μέρες πριν τα Χριστούγεννα, εξωγήινοι που έχουν παλιές (από το 2013) πληροφορίες για την κατάσταση του πλανήτη, τον εξαϋλώνουν για να σώσουν τους κατοίκους του από τη μιζέρια τους.

"Τα Μάτια σου είναι για Μένα Σημαντικότερα από Το πλυντήριο Πιάτων"

Το τέταρτο (και τελευταίο μέρος) του Καζαμία μπορεί να περιμένει. Ανέκυψε ένα σοβαρό ζήτημα το οποίο απαιτεί την άμεση και αμέριστη προσοχή μου, καθώς είναι ζωής και θανάτου - καλά όχι, αλλά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πεθάνω στα γέλια γράφοντας αυτή την ανάρτηση...

Περιδιαβάζοντας σήμερα λοιπόν στον θαυμαστό καινούργιο κόσμο (όχι του Huxley αλλά) του facebook, έπεσα πάνω στην υπέροχη σελίδα "Η Απιστία δεν είναι Μαγκιά, είναι Αυτοταπείνωση!!" (Τα άσχετα κεφαλαία και τα δύο θαυμαστικά είναι πραγματικά, αναγνώστη, όχι δικιά μου υπερβολή.) Το όλο concept είναι να ποστάρουν φωτογραφίες με άσχετο φόντο και ένα σλόγκαν τόσο κλισέ που κάνει τα κλισέ να ντρέπονται για τον εαυτό τους, τύπου "Άντρας για μένα είναι αυτός... Που μια φορά αγαπάει...Και όχι αυτός που δεξιά...Και αριστερά κοιτάει...!!" Τα αποσιωπητικά και τα κεφαλαία χωρίς λόγο κι αφορμή, όπως και τα πολλά θαυμαστικά, είναι εκ των ων ουκ άνευ, είναι το αλατοπίπερο των τόσο σοφών αυτών φράσεων, φράσεων που μου αλλάζουν κυριολεκτικά τη ζωή, καθώς για τις ανάγκες συγγραφής αυτής της ανάρτησης αναγκάζομαι να τις διαβάζω και αδυνατίζω, από τη στιγμή που κάνω συνεχόμενα δρομολόγια από το σαλόνι στην τουαλέτα για να ξεράσω. Υπάρχουν και τσαμπουκαλεμένα: ¨Δεν πρόκειται να μετανιώσω ποτέ & για τίποτα...επιλογές μου είναι όλα...τα γούσταρα, τα έκανα" με φόντο τα χείλη μιας τύπισσας που δαγκώνεται. Αφού η κοπέλα καταλαβαίνει ότι έκανε βλακεία, εσύ τι λες ότι δεν μετανιώνει, ω άγνωστε γέρο-σοφέ του ίντερνετ; Για το επόμενο πρέπει να σου δώσω εικόνα, αναγνώστη (ζητάω προκαταβολικά συγγνώμη για τυχόν καμένα εγκεφαλικά κύτταρα από το θέαμα που ακολουθεί):

 Στο λόγο μου, ΥΠΑΡΧΕΙ

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Την βιολίστρια που πατάει πλήκτρα πιάνου στην ακροθαλασσιά; Την καραβέλα που πάει, έρχεται, δεν ξέρουμε; (Μάλλον φεύγει, και κάνει θόρυβο κιόλας φεύγοντας). Ή το θόρυβο τον κάνει το κορίτσι που πατάει τα πλήκτρα; Την άγκυρα που κάποιος ασυνείδητος παράτησε μέσα στη μέση; Και πέρα από όλα αυτά, τι μήνυμα θέλει να μεταδώσει; Όταν κάποιος νοιάζεται για σένα εσύ μπορείς να είσαι μια ολόκληρη ήπειρος που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα κι αυτός ωσάν άλλος Χριστόφορος Κολόμβος θα καβαλήσει ένα καράβι και θα σε βρει; Κι αν εσύ δε θες να βρεθείς; Θα εκτυπώσει τη φωτογραφία και θα σου λέει "Τώρα έφερα τον κόσμο ανάποδα και σε βρήκα, μη μιλάς, δεν δικαιούσαι, δε με νοιάζει η άποψή σου"; Τα δε σχόλια από δίπλα πραγματικά εξηγούν τα ποσοστά ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΧΑ σε αυτή τη χώρα: "Σωστός", "Έγραψες", "Αυτά είναι", "Είσαι τιτανομεγιστοτεράστιος" (το τελευταίο δεν υπάρχει στ' αλήθεια αναγνώστη, αλλά κρατιέμαι με νύχια και με δόντια να μην το γράψω ΕΓΩ).

Λοιπόν σκέφτομαι να φτιάξω κι εγώ κάποιες τέτοιες σελίδες. Πιθανοί τίτλοι:

1) "Η Αυτολύπηση δεν είναι Μαγκιά, δε σε γούσταρε αρκετά φίλε/η!!"
2) "Μπορούμε να φτιάξουμε μια σελίδα και να μαζέψουμε όλα τα κλισέ περί σχέσης με φόντο λυπημένα σκυλάκια και ηλιοβασιλέματα;"
3) "Πόνεσα, έκλασα, μα σε ξεπέρασα (στομαχική διαταραχή)" Το αγαπημένο μου, αναγνώστη.
4) "Στα Έδωσα όλα Κι έμεινα Στον άσο, αλλά παίζαμε ξερή και κέρδισα"
5) "Την Ειρήνη ο Χριστός Τη δίνει...Μα εγώ Θέλω την Υβόννη, μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι" (Ευχαριστώ τον Ν. για τη συνεισφορά σε αυτό)
6) "Δυνατός δεν Είναι αυτός που Κερατώνει...Δυνατός είναι Αυτός που σηκώνει 100 κιλά στον πάγκο"

Περιμένω κι άλλες προτάσεις στα σχόλια, αναγνώστη. Και περιμένω να λειτουργήσει κάποτε η ρημάδα η φυσική επιλογή και να εξαφανιστούν από προσώπου γης αυτοί που κάνουν λάικ σε τέτοιες σελίδες και οι απόγονοι τους. "Δε θα Λείψουν σε Κανένα!!!!"

Υ.Γ. Για το Ζάζιουμ και τις Πέμπτες τι να πω, αναγνώστη; Το γεμίσατε το μαγαζί και με συγκινήσατε μπαγάσες. Το πιο εύστοχο σχόλιο ανήκει στη φίλη Γ., που έγραψε "Κοίτα να δεις που ο Καζαμίας θα βγει αληθινός"....Πάρε κατάσταση:

Καζαμίας 2014 (Part 3)

(Τα δύο πρώτα μέρη μπορείς να τα βρεις εδώ και εδώ, αναγνώστη)


Ιούλιος: Ο μήνας ξεκινάει με την επιβολή φόρου στα θαλάσσια μπάνια, ύψους 10 ευρώ για κάθε μακροβούτι και 20 για κάθε πατητή. Εξαγριωμένοι λουόμενοι καταδιώκουν τους φοροεισπράκτορες μέχρι το υπουργείο Οικονομικών, το οποίο και καταλαμβάνουν, και αφού παίξουν κανένα μισάωρο ρακέτες στο γραφείο του υπουργού, θυμούνται να στείλουν ένα παιδί με ένα κόκκινο κουβαδάκι στο Μέγαρο Μαξίμου να πει στον Κώστα (μην τα ξαναλέμε) Σαμαρά ότι τελεί υπό παραίτηση και να ξεκουμπιστεί μην τον αρχίσουν στα μπουγέλα. Ο -πρώην πλέον- Πρωθυπουργός δέχεται ευχαρίστως και ανεβαίνει στην ταράτσα όπου μήνες τον περιμένει το προσωπικό του ελικόπτερο, μόνο και μόνο για να δει τον Βενιζέλο να έχει φρακάρει στην είσοδο, προσπαθώντας απεγνωσμένα να μπει. Οι δυο τους λογομαχούν έντονα και την ήδη άσχημη κατάσταση χειροτερεύει η έλευση των Ατενίστας οι οποίοι, στο πλαίσιο της δράσης τους "Κάθε ταράτσα και μια παραλία, το ξέρουμε ότι μας δέρνει μεγάλη μαλακία", στρώνουν στο χώρο πλαστικές πισίνες, σεζ-λονγκ, ξύλινες καντίνες, χίπστερ μεταμφιεσμένους σε νεοχίπηδες κλπ. Τη λύση στην ομολογουμένως άβολη κατάσταση δίνει ο αντιδήμαρχος Αργύρης (ο τραγουδιστής των Nightstalker) βομβαρδίζοντας το Μέγαρο Μαξίμου και εξαλείφοντας κάθε ίχνος του. Ο πρώην επίτροπος και αρχιεπίσκοπος Μουζουράκης εμφανίζεται στους "επαναστάτες της σαγιονάρας" για να προσφέρει τις υπηρεσίες του αλλά αντιμετωπίζεται με χλεύη και ειρωνεία. Η Σολωμού τσαντίζεται που φέρονται έτσι στον πρώην της και αποφασίζει να αντισταθεί κυκλοφορώντας  με γούνα στους 40 βαθμούς, μετατρεπόμενη έτσι σε σύμβολο των οπαδών του Παλιού Καθεστώτος, οι οποίοι ανέρχονται σε 122 περίπου. Ο Τσίπρας προσπαθεί να ηγηθεί του κινήματος για να εισπράξει την απάντηση "Άσε ρε χαβαλέ, εδώ τα πράγματα είναι σοβαρά", από έναν 15χρονο μεταλλά με μακριά μαλλιά. Ο Τράκης υπό το φως των νέων δεδομένων αποσύρει το ενδιαφέρον του για τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό, την ίδια  ώρα που ο Μήτρογλου στα πρώτα φιλικά με την Τσέλσι πετυχαίνει τουλάχιστον 4 γκολ ανά αγώνα, αλλά εκνευρίζει τον Αμπράμοβιτς επιδή πανηγυρίζει πυροβολώντας, παρά τις περί του αντιθέτου υποδείξεις.

Όπου "God" βάλε το μισό υπουργικό συμβούλιο

 και την πλειοψηφία των Ατενίστας, αναγνώστη

Αύγουστος: Οι "επαναστάτες της σαγιονάρας" ψηφίζουν μόνο δύο διατάγματα και προκηρύσσουν εκλογές. Το πρώτο αφορά στην υποχρεωτική παραχώρηση πληρωμένης άδειας για όλο τον Αύγουστο σε όλους, ακόμα και στους άνεργους (οι οποίοι έχουν φτάσει εν τω μεταξύ στο 72%), και το δεύτερο στην ακύρωση ενός μόνο εξοπλιστικού προγράμματος, ενέργεια η οποία αρκεί για να εξευρεθούν οι πόροι για την υλοποίηση του πρώτου. Οι εκλογές διεξάγονται μέσα σε κλίμα γιορτής και ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ παίρνουν αντίστοιχα 25%, 25% και 15%.  Οι δύο τελευταίοι κάνουν συγκυβέρνηση με την ψήφο ανοχής του πρώτου (αν και δεν τη χρειάζονται) και αρχίζουν την οικοδόμηση του κομμουνισμού. Ο Τζήμερος βγαίνει στα βουνά για αντάρτικο και πεθαίνει μετά από μια εβδομάδα από ασιτία γιατί δε βρίσκει πουθενά καπνιστό σολομό και αρνείται να τραφεί με οτιδήποτε άλλο. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και Χρυσή Αυγή δεν μπαίνουν καν στη βουλή. Ο Κουβέλης είναι η αξιωματική αντιπολίτευση και μαζί με τον Καμμένο βυσσοδομούν ανελέητα κατά της κυβέρνησης με πενιχρά είναι η αλήθεια αποτελέσματα. Οι "58" αυτοαναφλέγονται ένας-ένας στην πλατεία Συντάγματος κάτω από τις επευφημίες του συγκεντρωμένου πλήθους, οι δε κραυγές γίνονται ουρανομήκεις όταν φτάνει η σειρά του Μπέζου και της Σώτης. Η εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων δε συναντά ιδιαίτερα προβλήματα, όπως και η φυλάκιση όσων πρώην υπουργών δεν πέθαναν στα "Μουστακιανά", όπως θα μείνει στην ιστορία ο βομβαρδισμός του Μεγάρου Μαξίμου λόγω της παρουσίας των Ατενίστας στο χώρο. Όσοι από τους τελευταίους έχουν επιζήσει, κηρύσσονται μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης και υποχρεώνονται από το νόμο να φοράνε μονίμως μαύρα και να ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ να ξαναπειράξουν τίποτα στην πόλη. Σχεδόν όλοι πέφτουν σε κατάθλιψη και πολλοί αυτοκτονούν καταπίνοντας τις μπογιές τους. Το πλήθος συνεχίζει να επευφημεί. Οι εναπομείναντες Χρυσαυγίτες μεταναστεύουν ομαδικά στη Γερμανία, όπου κάθε μέρα  τρώνε ανηλεές ξύλο από τους εκεί ομοϊδεάτες τους καθώς το χρώμα του δέρματος τους δεν είναι αρκετά Άρειο. Απεγνωσμένοι, συνεχίζουν όλο και πιο βόρεια, ώσπου φτάνουν στο Αμβούργο και μπαίνουν στο γήπεδο της St Pauli για να κρυφτούν ανάμεσα στο πλήθος. Πρώτος είναι ο Κασιδιάρης με το φρέσκο τατουάζ SS στο μέτωπο να γυαλίζει στον απογευματινό ήλιο. Δεν μαθαίνει ποτέ κανείς τίποτα για την τύχη τους μετά από εκείνη την ημέρα. Η Σολωμού έχει βγάλει τη μπέμπελη αλλά δε βγάζει τη γούνα και τσαντίζεται με όσους την κοροϊδεύουν. Στους νεοχίπηδες δίνεται μια περίοδος χάριτος από τη νέα κυβέρνηση και πολλοί εγκαθίστανται μόνιμα στη Γαύδο, για να γλιτώσουν τις επερχόμενες (και ολόσωστες) διώξεις.

Σεπτέμβριος: Τα σχολεία ανοίγουν και για πρώτη φορά στην Ιστορία έχουν βιβλία και καθηγητές από την πρώτη μέρα. Η δε Ιστορία γίνεται το κύριο μάθημα στο πρόγραμμα σπουδών, παίρνοντας ώρες από τα καταργημένα Θρησκευτικά και Οικοκυρικά (υπάρχουν άραγε ακόμα Οικοκυρικά αναγνώστη; Δεν ξέρω). Η χώρα έχει φυσικά επιστρέψει στη δραχμή (μια υποδιαίρεση της οποίας ονομάζεται "ρουπία" προς τιμήν του Λαφαζάνη αλλά και του δημάρχου Αθηναίων), καθώς έχει αποχωρήσει από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ την επομένη των εκλογών. Σαν βόμβα πέφτει η είδηση ότι κάτω από τη Μύκονο ανακαλύπτεται το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο. Το νησί βομβαρδίζεται από τον Αργύρη (ο οποίος έχει γίνει υπουργός Ενέργειας όλως τυχαίως) και καταβυθίζεται "για να μην εμποδίζει στην άντληση", όπως δηλώνει ο Υπουργός. Η Ελλάδα γίνεται ενεργειακά αυτάρκης και αρχίζει να εξάγει φυσικό αέριο στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου σε χαμηλές τιμές, διπλάσιες όμως για τους Γερμανούς και τους Άγγλους. Η κοινωνική δυσαρέσκεια στα κέντρα του καπιταλισμού φουντώνει. Το Ζάζιουμ ξανανοίγει και μεγάφωνα τοποθετούνται στην ευρύτερη περιοχή για να καλύψουν τη ζήτηση (σε ευχαριστώ αναγνώστη για την ιδέα). Ο Μουζουράκης προσλαμβάνεται σαν κηπουρός από τον παλιό του φίλο και νυν δήμαρχο Αθηναίων τραγουδιστή των Locomondo, αλλά παραιτείται μετά από λίγο δηλώνοντας "βαριέμαι την μονοκαλλιέργεια". Η Σολωμού τσαντίζεται που ο πρώην της είναι άνεργος και τα ξαναφτιάχνει μαζί του για να τον ψέλνει όλη την ημέρα. Ο Μαρινάκης είναι στη φυλακή (όπως και ο Μελισσανίδης και ο Βαρδινογιάννης) οπότε το νέο πρωτάθλημα ξεκινά επί ίσοις όροις και στο ξεκίνημα εντυπωσιάζει ο Απόλλωνας Αθηνών. Ο Γιώργος Γεωργίου δηλώνει "πάμε μωρή ομαδάρα. Σας τα 'λεγα μάγκες".

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...)

Καζαμίας 2014 (Part 2)

(Το πρώτο μέρος του Καζαμία μπορείς να το βρεις εδώ, αναγνώστη.)

Απρίλιος: Ο μήνας ξεκινάει με την ψήφιση στη Βουλή του "τελευταίου (μέχρι τον επόμενο) φόρου για τα ακίνητα", που συνίσταται στην εφάπαξ καταβολή του ποσού των 10.000 ευρώ αν έχεις πόρτα ασφαλείας στο σπίτι σου (το ποσό διπλασιάζεται αν ΔΕΝ έχεις πόρτα ασφαλείας). Μετά την κατακραυγή ο Στουρνάρας αναγκάζεται να παραχωρήσει αυθημερόν συνέντευξη τύπου στην οποία δηλώνει: "Που πήγε το χιούμορ σας Έλληνες; Πρωταπριλιά! Η αλήθεια είναι ότι τα ποσά είναι 9.000 και 19.000 ευρώ αντίστοιχα και θα καταβληθούν σε 2 δόσεις". Η είσπραξη θα γίνει μέσω του λογαριασμού της ΕΥΔΑΠ, κάτι που οδηγεί σε κατακόρυφη αύξηση των πωλήσεων εμφιαλωμένων νερών, χωρίς κάποιο προφανή λόγο. Ο Μανώλης Καψής ομολογεί ότι δεν καταλαβαίνει. Ο Αρχιεπίσκοπος Μουζουράκης συναντάται με τον Πάπα και κηρύσσει την ένωση των δύο Εκκλησιών γιατί "καλό παιδί είναι ρε φίλε, ξήγα κι έτσι". Η Σολωμού τσαντίζεται, σφίγγεται και καταφεύγει στη Μονή Εσφιγμένου, από όπου ξεκινάει παλαιοημερολογίτικο αντάρτικο. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια έξυπνη κίνηση προτείνει τον τραγουδιστή των Locomondo σαν υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας σε άλλες μεγάλες πόλεις. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κάνει ρελάνς με τον Αργύρη από τους Nightstalker στην Αθήνα, τον Αντρέα από την ίδια μπάντα στον Πύργο και τον Σπύρο Γραμμένο στα Γιάννενα. Στο ποδόσφαιρο ο Πλατανιάς εξασφαλίζει τον τίτλο 2 αγωνιστικές πριν το τέλος, οπότε ο Μαρινάκης αγοράζει την ομάδα, μετονομάζει τον ΟΣΦΠ ΣΕ ΟΣΦΧ (Χ=Χανίων) και γιορτάζει τον 41ο τίτλο. Ο Δ. Γιαννακόπουλος εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Στο μπάσκετ ο Ολυμπιακός Πειραιά κερδίζει όλους τους αγώνες στην Ευρωλίγκα και προκρίνεται στο Final Four. Ο Παναθηναϊκός αποκλείεται στους 8 από την  CSKA γιατί στο τελευταίο τάιμ άουτ ο Πεδουλάκης δείχνει σύστημα για να αναλάβει την επίθεση ο "Μποχού", ο οποίος δεν υπάρχει στο ρόστερ. Το Zazzium εκτείνεται πλέον από την Ιπποκράτους μέχρι την Ασκληπιού και ανοίγει μόνο τις Πέμπτες.

Οι παρατηρητικοί αναγνώστες θα θυμηθούν ότι έχει ξαναμπεί η συγκεκριμένη 

φώτο, αλλά δε μπορούσα να μη βάλω τη Μαρία μεταμφιεσμένη σε μοναχό

Μάιος: Η εργατική Πρωτομαγιά γιορτάζεται με ογκώδεις διαδηλώσεις πολλών εκατομμυρίων (στην Αθήνα) και ενός εκατομμυρίου (στη Θεσσαλονίκη, ήρθαν πούλμαν κι από αλλού, μην τρελαίνεσαι, αναγνώστη). Το MEGA δίνει τους αριθμούς που παίρνει από τη ΓΑΔΑ, όπως πάντα, οπότε η συμμετοχή περιορίζεται σε 5.000 στην Αθήνα και 387 στη Θεσσαλονίκη. Μετά το πέρας της πορείας πολιορκείται η Βουλή και διάφορα κυβερνητικά κτίρια και η κατάσταση είναι έκρυθμη μέχρι τη στιγμή που σπάει ένα τζάμι (οπότε αποχωρεί το ΚΚΕ), ξεκινάει το φεστιβάλ χρωμάτων στο Γκάζι (οπότε αποχωρεί ο ΣΥΡΙΖΑ, τραγουδώντας παράλληλα), και ο Άδωνης σε μια κίνηση-ματ ανοίγει μεταμφιεσμένος πάγκο στην πλατεία Εξαρχείων όπου πουλάει βενζίνη και άδεια μπουκάλια μπύρας σε απίστευτα χαμηλές τιμές (οπότε αποχωρούν και τα "παιδιά"). Οι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μένουν μόνοι τους και αριθμητικά φτάνουν μόνο για να καταλάβουν το υπουργείο Τουρισμού, το οποίο και κάνουν. Η Όλγα μεταστρέφεται και μένει γνωστή στην Ιστορία σαν η "Κόκκινη Όλγα" όταν βγαίνει μόνη της να προϋπαντήσει τα τανκ. Ο SKAI μιλάει για "ασήμαντα κυκλοφοριακά προβλήματα" έξω από το Υπουργείο. Τελικά η εξέγερση λήγει αναίμακτα (και αποτυχημένα) και ακολουθεί χαρτοπόλεμος ανακοινώσεων μεταξύ των κομμάτων και των οργανώσεων της Αριστεράς που επιρρίπτουν την ευθύνη ο ένας στον άλλο. Οι βουλευτές βγαίνουν κάτω από τα έδρανα όπου είχαν κρυφτεί και ψηφίζουν μάνι - μάνι ένα φόρο για τα ακίνητα για να το γιορτάσουν. Οι δημοτικές εκλογές γίνονται κανονικά, ο τραγουδιστής των Locomondo βγαίνει δήμαρχος Αθηναίων και ανακοινώνει ότι θα εγκαταστήσει δημόσια Playstation και δημόσιους ναργιλέδες σε όλες τις πλατείες και τα πάρκα της πόλης. Ο Γραμμένος σαρώνει στα Γιάννενα αλλά παραιτείται την επόμενη μέρα των εκλογών με τη μνημειώδη ατάκα "δε σφάξανε". Ο Μουζουράκης εκλέγεται πρόεδρος της Κομισιόν και όταν ερωτάται πως θα συμβιβάσει τις δύο ιδιότητές του απαντά αγέρωχα: "Μακάριος. Enough said, γατάκια". Η Σολωμού τσαντίζεται, φεύγει από το μοναστήρι και κηρύσσει αντί-ΕΕ αγώνα. Ο Ολυμπιακός κατακτά την τρίτη σερί ευρωλίγκα στο μπάσκετ, αλλά στο ποδόσφαιρο ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ορφανός από πρόεδρο, βγαίνει πέμπτος στα πλέυ-οφ. Τσαμπιονς Λιγκ βγαίνει ο ΠΑΟ και ο Δ. Γιαννακόπουλος εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. 

Άσχετο μουσικό διάλειμμα, υποτιτλισμένο στα ισπανικά όμως, 

για να δελεάσω και τους χίπστερ αναγνώστες (ουστ)

Ιούνιος: Οι Ατενίστας εμφανίζονται ξανά στο προσκήνιο (μετά από δίμηνη απουσία από τα "δρώμενα της πόλης") με μια δυναμική ενέργεια καθώς βάφουν το Λυκαβηττό ροζ. Η χαρά τους κρατάει μια μέρα καθώς ο αντιδήμαρχος για τα πολιτιστικά Argy (από τους Nightstalker, είπαμε) τοποθετεί κανόνια στο λόφο του Στρέφη και ισοπεδώνει το ροζ τερατούργημα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους "δεν είχαμε παίξει και ποτέ εκεί". Ο Ομπάμα συναντιέται με τον δήμαρχο Αθηναίων στην Ουάσιγκτον, και μετά από δέκα λεπτά φτάνουν στο Λευκό Οίκο φορτηγά γεμάτα Playstation και κιβώτια από την Μεσσηνία και την Ηλεία. Η συνάντηση διαρκεί συνολικά 3 μέρες. Ο Μουζουράκης τσαντίζεται που δεν τον κάλεσαν να παρευρεθεί και παραιτείται από την προεδρία της Κομισιόν. Η Σολωμού χαίρεται αλλά μετά τσαντίζεται που χάρηκε. Ο Κώστας (βλ. το part 1) Σαμαράς υπογράφει την εκ των προτέρων αμνηστία όλων των μελών της κυβέρνησής του για τις αποφάσεις τους. Από την απόφαση εξαιρούνται ο Ευάγγελος Βενιζέλος (ο οποίος διαβλέπει δάκτυλο ΣΥΡΙΖΑ) και ο Άδωνης Γεωργιάδης, για "να τσιρίξει λίγο και να σκάσει το πικραμένο μας χειλάκι", όπως δηλώνει ο Πρωθυπουργός περιχαρής. Ο Κασιδιάρης χτυπάει στο κούτελο νέο τατουάζ που γράφει SS, και δηλώνει στους δημοσιογράφους "ήθελα να γράψω οι 7 νάνοι στο ss cyrenia γιατί μου αρέσει πολύ ο ΑΝΤΡΕΑΣ Μικρούτσικος και αυτός ο ποιητής ο ΚΑΒΕΔΑΣ αλλά δε χώραγε, όπως βλέπετε".  Στο μπάσκετ ο ΠΑΟ κερδίζει εύκολα 3-0 τον ΟΣΦΠ στους τελικούς της Α1 μετά την αλλαγή του ονόματος του Διαμαντίδη σε "Μποχού", οπότε ξαφνικά αποκτούν νόημα οι εντολές τους κόουτς Πεδουλάκη. Ο Δ. Γιαννακόπουλος εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Ο Βλάσης Τσάκας δίνει συνέντευξη Τύπου και τον καταγγέλλει για κωλυσιεργία, στο οποίο ο Τράκης απαντά με τη φράση "Μιλάνε όλοι, μιλήσανε και οι κώλοι". Ο Δήμαρχος Αθηναίων διακόπτει τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου για να μελοποιήσει τη φράση - ο Αργύρης του ρίχνει κάτι φάπες να ισιώσει. Το Zazzium κλείνει για καλοκαίρι και εκατοντάδες στερημένοι φαν κάνουν (αποτυχημένες κατά κανόνα) απόπειρες αυτοκτονίας έξω από τις κλειστές του πόρτες.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...)

Καζαμίας 2014 (Part 1)

Ιανουάριος: Ο μήνας ξεκινάει κανονικά, παρά την απαγόρευση της κυβέρνησης να μπει το 2014 γιατί θα έχει ευρωεκλογές και δημοτικές εκλογές και δε θέλει να υποκύψει σε αυτούς που θέλουν το κακό της χώρας, όπως ο χρόνος που περνάει. Ο Τσίπρας λέει "καμία θυσία για τη ρουπία", αποκλείοντας την πρόταση του Αριστερού Ρεύματος να υιοθετήσει η Ελλάδα το νόμισμα της Ινδίας, ξεφεύγοντας έτσι από το ψευτοδίλλημα "ευρώ ή δραχμή". Οι Locomondo εκμεταλλεύονται την απρόσμενη ομοιοκαταληξία της δήλωσης και συνθέτουν το ομώνυμο τραγούδι το οποίο ανεβαίνει αμέσως στην κορυφή των τσαρτς. Ο Μουζουράκης αηδιασμένος εγκαταλείπει το τραγούδι και γίνεται μοναχός - η Σολωμού τσαντίζεται και αγοράζει μπλουζάκι Locomondo. Ο Πλατανιάς με προπονητή τον Νίκο Αναστόπουλο μένει αήττητος όλο τον μήνα με γκολ 38 υπέρ, 3 κατά. Σε δημοσκόπηση που παρουσιάζεται στην "Ανατροπή" το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 48% και ο Βενιζέλος ποσοστό δημοφιλίας  88%. Οι Ατενίστας πλέκουν σεμεδάκια για τα αγάλματα του κέντρου και στρώνουν την Αβραμιώτου με καραμέλες Halls. Οι Πέμπτες στο Zazzium Bar μαζεύουν όλο και περισσότερο κόσμο.


Φεβρουάριος: Ο μήνας  θα έχει τελικά 28 μέρες, καθώς η πρόταση νόμου της κυβέρνησης να έχει 32 για να αυξηθεί η παραγωγικότητα της χώρας παίρνει μόνο μία ψήφο στη \βουλή, αυτή του Τατσόπουλου. Ο Τσίπρας δηλώνει "Ο Πέτρος είναι ιδιαίτερο παιδί, μη μου το μαλώνετε". Οι Locomondo καταγγέλλουν την έλλειψη ομοιοκαταληξίας στη δήλωση, ενώ παράλληλα ετοιμάζονται για την πρώτη πανευρωπαϊκή τους περιοδεία. Ο Μουζουράκης στην πρώτη του μεγάλη συνέντευξη μέσα από το μοναστήρι δηλώνει "Δε μου λείπει τίποτα από την προηγούμενη ζωή μου". Η Σολωμού τσαντίζεται και γίνεται βουδίστρια από αντίδραση. Στο ποδόσφαιρο για τους 16 του Champions League ο Ολυμπιακός με 2 πέναλτι και 3 αποβολές παιχτών της Μάντσεστερ κερδίζει με το εμφατικό 1-0, αλλά στην Ελλάδα πετάει βαθμούς και αρχίζει να νιώθει την καυτή ανάσα του Πλατανιά. Ο Παναθηναϊκός κερδίζει τον Ολυμπιακό στη Euroleague με 154-32, αλλά μετά από έρευνα που διεξάγει η διοργανώτρια αρχή αποκαλύπτεται ότι οπαδοί του Παναθηναϊκού κλείδωσαν στα αποδυτήρια τον κόουτς Μπαρτζώκα και στον πάγκο των φιλοξενούμενων κάθισε ο Mr \Bean, οπότε ο αγώνας ακυρώνεται και θα επαναληφθεί. Οι Ατενίστας ατενίζουν γενικώς ενώ οι χίπστερ κλέβουν τις Halls μία μία και ποστάρουν φωτογραφίες για να το αποδείξουν στο Instagram, το οποίο γεμίζει έτσι με καραμέλες και μουστάκια. Το After Dark μετά από χρόνια ολόκληρα λειτουργίας κλείνει γιατί ο χώρος αγοράζεται τοις μετρητοίς από τον ιδιοκτήτη του Ζάζιουμ, αποκλειστικά από τις εισπράξεις των Πεμπτών. "Έπρεπε να επεκταθούμε, δε χωράγαμε πια στο παλιό μαγαζί", δηλώνει ο τελευταίος.

   

Για τους άπιστους Θωμάδες που δεν πιστεύουν 

ότι μπορεί να γίνει η αντικατάσταση

Μάρτιος: Ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προβαίνει σε μια βαρυσήμαντη κίνηση αλλάζοντας το όνομά του σε Κώστας Σαμαράς δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι δεν αναλαμβάνει καμία νομική ευθύνη για τις μέχρι τότε αποφάσεις "αυτού του Αντώνη που μου λέτε εσείς οι δημοσιογράφοι, αλλά εγώ δεν τον ξέρω τον κύριο". Ο Βενιζέλος σπεύδει να τον υπερασπιστεί, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα τις κατασκευάστριες εταιρείες ελικοπτέρων ότι τα κοκπιτ όλων των μοντέλων τους είναι πολύ μικρά και δεν τον χωράνε, διαβλέποντας παράλληλα δάκτυλο ΣΥΡΙΖΑ πίσω από αυτή την πλεκτάνη. Ο Μουζουράκης εκλέγεται αρχιεπίσκοπος Αθηνών και το γιορτάζει με μια συναυλία με βυζαντινή μουσική, με special guest star τον Πέτρο Γαϊτάνο. Η Σολωμού δεν παίρνει πρόσκληση VIP για τη συναυλία, τσαντίζεται υπερβολικά και κρατάει την αναπνοή της μέχρι να σκάσει, χωρίς να το πετύχει, κάτι που την τσαντίζει περισσότερο. Οι Locomondo δίνουν μεγάλη συνέντευξη στο MTV και λένε ότι αν δεν ήταν απολιτίκ νεοχίπηδες και ψήφιζαν, θα ψήφιζαν οπωσδήποτε ΣΥΡΙΖΑ για χάρη του ακούσιου στιχουργού τους. Η "Ανατροπή" με κυβερνητική απόφαση γίνεται καθημερινή εκπομπή και θα προβάλλεται καθημερινά από όλα τα κανάλια, αμέσως πριν τα τούρκικα σίριαλ. Οι Ατενίστας με μια καταδρομική επιχείρηση αποπειρώνται να βάλουν πολύχρωμα παγκάκια στη Βαλτετσίου αλλά αποκρούονται επιτυχώς από τρεις νεοχίπηδες που άραζαν τυχαία εκεί τη συγκεκριμένη στιγμή. Την επόμενη μέρα οι τοίχοι των Εξαρχείων γεμίζουν από το σύνθημα "Το παγκάκι όλο, στου Ατενίστα τον κώλο". Οι Locomondo σε συνέντευξή τους στο CNN αποκαλύπτουν ότι αυτό το σύνθημα θα είναι ο τίτλος του επόμενου δίσκου τους. Στη ρεβάνς του 1-0 του Πειραιά, ο Ολυμπιακός μάχεται γενναία κι έχει σκορ πρόκρισης για 3,5 λεπτά, μέχρι να δεχτεί το πρώτο γκολ δηλαδή. Τελικά χάνει 6-3 και αποκλείεται, με τον Ρομπέρτο να πιάνει 34 τετ α τετ και τον Μήτρογλου να κάνει χατ τρικ και να μένει στην Αγγλία, καθώς τον κλείνει ο Αμπράμοβιτς για την Τσέλσι για το καλοκαίρι με 35 εκατομμύρια (ευρώ, όχι ρουπίες) αλλά δίνει στον Μαρινάκη άλλα 5 εκατομμύρια για να  επιτρέψει στον παίκτη να εγκατασταθεί άμεσα στο Λονδίνο και να αρχίσει να εξασκείται σε σούζες με το παπί στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας.    

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...)

Νεύρα (κι αισιοδοξία)

Μπαίνει ένας τύπος σε ένα μπαρ. Και είναι Πέμπτη (ναι, πήρα προαγωγή, κατοχύρωσα την Πέμπτη = μικρό Σάββατο, η καριέρα μου σαν dj απογειώνεται, που να στα λέω, αναγνώστη) και το μπαρ είναι το Zazzium, και βάζω εγώ μουσική και ο τύπος κάθεται και περνάει τέλεια. Τέλος ανεκδότου. Πως σου φάνηκε, αναγνώστη; Όχι, σοβαρά τώρα. Τι τρέχει με αυτό το ανέκδοτο; Πάντα ξεκινάνε να το λένε σε ταινίες/σειρές και ΠΑΝΤΑ κάτι γίνεται και κόβεται στη μέση...

Μαύρα κι άραχλα 

(διάβασε μέχρι το τέλος)

Έχω νεύρα, αναγνώστη. Αυτό το σαββατοκύριακο πήγε κατά διαόλου. Έπαθα κερατίτιδα (δεν είναι αυτό που νομίζεις, μόλυνση του κερατοειδούς χιτώνα του ματιού είναι), η καφετιέρα μου ρίχνει τον γενικό, η κυβέρνηση δε μ'αφήνει ν'ανάψω το τζάκι να ζεσταθώ (δεν έχω τζάκι γιατί πως να έχω τρία χρόνια άνεργος, και να είχα θα το είχα πουλήσει τούβλο τούβλο για να έχω να ζήσω και θα είχα αγοράσει μαγκάλι, αυτά δεν απαγορεύονται, ο θάνατος επιτρέπεται ακόμα, αρκεί βέβαια να έχεις εξοφλήσει τις οφειλές σου στο κράτος, αλλιώς σε κρατάνε στη ζωή μέχρι να πληρώσεις και μετά σου κάνουν δώρο ένα μαγκάλι και αεροστοπ), ο Ιγκλέσιας (όχι ο Χούλιο, ο άλλος) βρήκε τη στιγμή να βάλει 2 γκολ σε έναν αγώνα πρώτη φορά στην καριέρα του, το Last Christmas βγήκε δεύτερο και όχι πρώτο στο γκάλοπ...Αλλά το σημαντικότερο ήταν που κάποιο μαλακισμένο έκανε κακό σε έναν άνθρωπο που αγαπώ πολύ...

Πες τα ρε Γιάννη

Αλλά δε θα τους περάσει, αναγνώστη. Θα πλακωθώ στα κολλύρια, θα φτιάξω νες, θα πάω και στις λίγες πορείες που έχανα για να ζεσταθώ με το περπάτημα (και θα δέρνω και όποιον συναντώ με μουστάκι για να ζεσταίνομαι, ή πασόκος θα είναι ή χίπστερ, either way το αξίζει το ξύλο), η Λίβερπουλ έβαλε 5 στην Τότεναμ στο Λονδίνο, τα "τραγούδια" του Παντελίδη δεν είναι πραγματικά  τραγούδια, οπότε από αυτή την άποψη το εμετικό Last Christmas βγήκε πρώτο, ισοψηφώντας μάλιστα με τον άντρα της Αννούλας, όσο για την απώλεια, μη μου στενοχωριέσαι Σ, θα τα ξαναπάρουμε όλα και δυο φορές καλύτερα, έτσι, να σκάσουν οι οχτροί μας. Και θα πάω και στο χωριό να μαζέψω ελιές και θα έχω το τζάκι αναμμένο μέρα νύχτα, γατάκι Άδωνη (παρεπιμπτόντως, σου χρωστάω 25 ευρώ γιατί δεν πλήρωσα τίποτα χτες στο νοσοκομείο, έλα να τα πάρεις από το χωριό, θα σε περιμένω, κούτσουρο αναμμένο).

Γιατί τι άλλο είναι η ζωή από συνεχείς απογοητεύσεις και πισωγυρίσματα και αγώνας, αναγνώστη; Διάβασε την Ασκητική, δεν έχω όρεξη να στα γράψω τώρα, το πιάνεις το νόημα πιστεύω. Μέσα στη γενικότερη μαυρίλα, σαν ήλιος έλαμψε η πανέξυπνη πρωτοβουλία της δημαρχάρας μας του Καμίνη να γράψει με τεράστια τρισδιάστατα φωτιζόμενα γράμματα "ΑΘΗΝΑ" στην πλατεία Ομονοίας - ήταν μια κίνηση υπεραπαραίτητη, καθώς βγαίνοντας από το μετρό, το οποίο υπάρχει σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας μας, και αντικρίζοντας αυτή την πανέμορφη πλατεία, γεμάτη μπάτσους και πρεζάκια σε αρμονική συνύπαρξη, μπορεί να νόμιζες ότι είσαι στη Δράμα, π.χ. Κρίμα που δεν ψηφίζω στην Αθήνα να γράψω (στο δεύτερο γύρο) "ΜΑΛΑΚΑΣ" στο ψηφοδέλτιό σου Γιώργο, με τρισδιάστατα πάντα γράμματα, και να το ρίξω στην κάλπη. 

Την πρώτη μέρα που την είδα αυτή την υπέροχη εικαστική παρέμβαση, είδα και ένα νέο ζευγάρι να έχει σταματήσει το αυτοκίνητο του (ΠΑΝΩ στην πλατεία και με ΑΘΗΝΑΙΚΕΣ πινακίδες) και να έχει βγει και να παίρνει φωτογραφίες - και κατάλαβα ότι δεν λέει ψέμματα η "Ανατροπή", υπάρχουν ΑΚΟΜΑ ψηφοφόροι ΠΑΣΟΚ αε αυτή την έρμη χώρα. Μα...φωτογραφίες;;; Μη χάσουν το έκτρωμα; Βγαίνουν για καφέ με τους φίλους τους και τους λένε "α, να σας δείξουμε τι ωραία που έγινε η Ομόνοια;". Θα σταματήσω τα κολλύρια. Η τύφλωση θα είναι μια κάποια λύση.

Τέλος πάντων, αναγνώστη, έλα την Πέμπτη στο Zazzium να ακούσουμε λίγο διαφορετικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια (σαν αυτό που ακολουθεί) και να κάνουμε μια πράξη αντίστασης, ανάβοντας ένα τζάκι που έχω παραγγείλει ειδικά για την περίσταση.

Εδώ κολλάει και η φώτο της αρχής, 

είναι το θέμα της βραδιάς την Πέμπτη

Υ.Γ. Δεν το είχα ακούσει αυτό, Στέλιο. Πραγματικά πολύ πολύ ωραίο. Μπράβο.

Του χρόνου δεν τη γλιτώνεις, θα

τραγουδήσεις κι εσύ στα γενέθλιά μου

Προτάσεις εξόδου (όχι από την κρίση)

Λοιπόν, αναγνώστη,  επειδή έπεσε πολύ το - υψηλότατο κατά τα άλλα - επίπεδο του blog με την αναφορά στο φάρο πολιτισμού και νεοελληνικής βλαχομαγκιάς (ο οποίος παρουσιάζει πρωινάδικα τώρα στα γεράματα), αποφάσισα για αντιστάθμισμα να σου κάνω κάποιες προτάσεις που θα το ανεβάσουν λίγο. Το επίπεδο. (Προσοχή, ακολουθούν αρκετές απλήρωτες διαφημίσεις οπτικοοακουστικών θεαμάτων).

Ξεκινώντας με θέατρο, θα σου προτείνω μια παράσταση που...τελείωσε. "Η χαμένη τιμή της Katharina Blum" από την ομάδα Ubuntu ήταν μια εξαιρετική απόδοση του ομώνυμου βιβλίου του Χάινριχ Μπελ, το οποίο εκδόθηκε στη Γερμανία το 1974, αλλά σχεδόν 40 χρόνια μετά παραμένει απίστευτα επίκαιρο λόγω των κύριων θεματικών του αξόνων, όπως η τρομολαγνεία και ο κιτρινισμός του Τύπου. Όπως αναγράφει και ο ίδιος ο συγγραφέας στην αρχή του βιβλίου: " Τα πρόσωπα και οι καταστάσεις του έργου είναι φανταστικές. Οι όποιες σκοπιμότητες δεν είναι ούτε τυχαίες, ούτε σκόπιμες, αλλά αναπόφευκτες..." Η Ε. στη σκηνοθεσία και η Μ. στην υποκριτική έδωσαν ρέστα. Μπορεί η συγκεκριμένη παράσταση να έκλεισε τον κύκλο της, αλλά αναζήτησε, αναγνώστη, τις επόμενες δουλειές της ομάδας Ubuntu. Αξίζει...


Μένοντας στο θέατρο και στα επίκαιρα κείμενα, θα σου μιλήσω για μια παράσταση που ευτυχώς παίζεται ακόμα και την οποία είδα δύο φορές πέρσι και ετοιμάζομαι να πάω για τρίτη φέτος. Οι "Χαλασοχώρηδες" του Αλ. Παπαδιαμάντη στο θέατρο Altera Pars εντυπωσιάζουν κυρίως για το πόσο επίκαιροι παραμένουν, 120 χρόνια μετά τη συγγραφή τους. Η ιστορία διαδραματίζεται στο νησί την τελευταία εβδομάδα βουλευτικών εκλογών. Ο Παπαδιαμάντης σατιρίζει τα πολιτικά και τα εκλογικά ήθη της εποχής και προβάλλει τις παθογένειες του νέου ελληνικού κράτους. Ψηφοφόροι και ψηφοθήρες έχουν μπροστά τους λίγες μέρες για να κερδίσουν όσα περισσότερα μπορούν...Όλα τα παιδιά παίζουν εξαιρετικά, αλλά η αδυναμία μου είναι ο Ε. και η Ρ. Μην το χάσεις αναγνώστη!

Εξαιρετικό σου λέω

Από μουσική τώρα, για να είναι και ομαλή η μετάβαση, θα σου μιλήσω για μια μουσικοχορευτική πανδαισία με έντονα θεατρικά στοιχεία, η οποία περιφέρεται σε μπαράκια και χώρους πολιτισμού ανά την πόλη με το όνομα Retroll. Η Σ., συνοδευόμενη πότε από πιάνο και πότε από ακορντεόν, μας ταξιδεύει σε περασμένες εποχές με την υπέροχη φωνή της και ανάμεσα στα τραγούδια μας λέει ανέκδοτα, παίζει με το κοινό, θα περάσεις έκτακτα, αναγνώστη, να μου το θυμηθείς. Ο κόσμος συμμετέχει ενεργά, τραγουδάει, χορεύει (από μπλουζ και τσα τσα μέχρι μάμπο) και επιστρέφει σε άλλες δεκαετίες (πολύ νοσταλγία στην ανάρτηση ρε παιδί μου). Αν δε με πιστεύεις, πάρε ένα δείγμα.

Αν θέλεις πάλι να ακούσεις ρεμπέτικα από την καλύτερη φωνή της Αττικοβοιωτίας, να πας στο Ξέμπαρκο (Μπενάκη και Κωλέττη) Παρασκευή ή Σάββατο και να μείνεις στήλη άλατος από τη Β. Ευχαριστώ. (Σε αυτό το τελευταίο δε γράφω πολλά γιατί δε χρειάζεται. Πραγματικά. Πήγαινε και θα καταλάβεις).

ΚΑΙ Τετάρτες να έρχεσαι στο Zazzium, μη με αναγκάζεις να επαναλαμβάνομαι.

Αχ ρε ταλαίπωρε Serj τι σου έμελλε να πάθεις

με τη μόδα των κλαρινογαμπρών.