"Τα Μάτια σου είναι για Μένα Σημαντικότερα από Το πλυντήριο Πιάτων"

Το τέταρτο (και τελευταίο μέρος) του Καζαμία μπορεί να περιμένει. Ανέκυψε ένα σοβαρό ζήτημα το οποίο απαιτεί την άμεση και αμέριστη προσοχή μου, καθώς είναι ζωής και θανάτου - καλά όχι, αλλά υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να πεθάνω στα γέλια γράφοντας αυτή την ανάρτηση...

Περιδιαβάζοντας σήμερα λοιπόν στον θαυμαστό καινούργιο κόσμο (όχι του Huxley αλλά) του facebook, έπεσα πάνω στην υπέροχη σελίδα "Η Απιστία δεν είναι Μαγκιά, είναι Αυτοταπείνωση!!" (Τα άσχετα κεφαλαία και τα δύο θαυμαστικά είναι πραγματικά, αναγνώστη, όχι δικιά μου υπερβολή.) Το όλο concept είναι να ποστάρουν φωτογραφίες με άσχετο φόντο και ένα σλόγκαν τόσο κλισέ που κάνει τα κλισέ να ντρέπονται για τον εαυτό τους, τύπου "Άντρας για μένα είναι αυτός... Που μια φορά αγαπάει...Και όχι αυτός που δεξιά...Και αριστερά κοιτάει...!!" Τα αποσιωπητικά και τα κεφαλαία χωρίς λόγο κι αφορμή, όπως και τα πολλά θαυμαστικά, είναι εκ των ων ουκ άνευ, είναι το αλατοπίπερο των τόσο σοφών αυτών φράσεων, φράσεων που μου αλλάζουν κυριολεκτικά τη ζωή, καθώς για τις ανάγκες συγγραφής αυτής της ανάρτησης αναγκάζομαι να τις διαβάζω και αδυνατίζω, από τη στιγμή που κάνω συνεχόμενα δρομολόγια από το σαλόνι στην τουαλέτα για να ξεράσω. Υπάρχουν και τσαμπουκαλεμένα: ¨Δεν πρόκειται να μετανιώσω ποτέ & για τίποτα...επιλογές μου είναι όλα...τα γούσταρα, τα έκανα" με φόντο τα χείλη μιας τύπισσας που δαγκώνεται. Αφού η κοπέλα καταλαβαίνει ότι έκανε βλακεία, εσύ τι λες ότι δεν μετανιώνει, ω άγνωστε γέρο-σοφέ του ίντερνετ; Για το επόμενο πρέπει να σου δώσω εικόνα, αναγνώστη (ζητάω προκαταβολικά συγγνώμη για τυχόν καμένα εγκεφαλικά κύτταρα από το θέαμα που ακολουθεί):

 Στο λόγο μου, ΥΠΑΡΧΕΙ

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Την βιολίστρια που πατάει πλήκτρα πιάνου στην ακροθαλασσιά; Την καραβέλα που πάει, έρχεται, δεν ξέρουμε; (Μάλλον φεύγει, και κάνει θόρυβο κιόλας φεύγοντας). Ή το θόρυβο τον κάνει το κορίτσι που πατάει τα πλήκτρα; Την άγκυρα που κάποιος ασυνείδητος παράτησε μέσα στη μέση; Και πέρα από όλα αυτά, τι μήνυμα θέλει να μεταδώσει; Όταν κάποιος νοιάζεται για σένα εσύ μπορείς να είσαι μια ολόκληρη ήπειρος που δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα κι αυτός ωσάν άλλος Χριστόφορος Κολόμβος θα καβαλήσει ένα καράβι και θα σε βρει; Κι αν εσύ δε θες να βρεθείς; Θα εκτυπώσει τη φωτογραφία και θα σου λέει "Τώρα έφερα τον κόσμο ανάποδα και σε βρήκα, μη μιλάς, δεν δικαιούσαι, δε με νοιάζει η άποψή σου"; Τα δε σχόλια από δίπλα πραγματικά εξηγούν τα ποσοστά ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΧΑ σε αυτή τη χώρα: "Σωστός", "Έγραψες", "Αυτά είναι", "Είσαι τιτανομεγιστοτεράστιος" (το τελευταίο δεν υπάρχει στ' αλήθεια αναγνώστη, αλλά κρατιέμαι με νύχια και με δόντια να μην το γράψω ΕΓΩ).

Λοιπόν σκέφτομαι να φτιάξω κι εγώ κάποιες τέτοιες σελίδες. Πιθανοί τίτλοι:

1) "Η Αυτολύπηση δεν είναι Μαγκιά, δε σε γούσταρε αρκετά φίλε/η!!"
2) "Μπορούμε να φτιάξουμε μια σελίδα και να μαζέψουμε όλα τα κλισέ περί σχέσης με φόντο λυπημένα σκυλάκια και ηλιοβασιλέματα;"
3) "Πόνεσα, έκλασα, μα σε ξεπέρασα (στομαχική διαταραχή)" Το αγαπημένο μου, αναγνώστη.
4) "Στα Έδωσα όλα Κι έμεινα Στον άσο, αλλά παίζαμε ξερή και κέρδισα"
5) "Την Ειρήνη ο Χριστός Τη δίνει...Μα εγώ Θέλω την Υβόννη, μπάτσοι γουρούνια δολοφόνοι" (Ευχαριστώ τον Ν. για τη συνεισφορά σε αυτό)
6) "Δυνατός δεν Είναι αυτός που Κερατώνει...Δυνατός είναι Αυτός που σηκώνει 100 κιλά στον πάγκο"

Περιμένω κι άλλες προτάσεις στα σχόλια, αναγνώστη. Και περιμένω να λειτουργήσει κάποτε η ρημάδα η φυσική επιλογή και να εξαφανιστούν από προσώπου γης αυτοί που κάνουν λάικ σε τέτοιες σελίδες και οι απόγονοι τους. "Δε θα Λείψουν σε Κανένα!!!!"

Υ.Γ. Για το Ζάζιουμ και τις Πέμπτες τι να πω, αναγνώστη; Το γεμίσατε το μαγαζί και με συγκινήσατε μπαγάσες. Το πιο εύστοχο σχόλιο ανήκει στη φίλη Γ., που έγραψε "Κοίτα να δεις που ο Καζαμίας θα βγει αληθινός"....Πάρε κατάσταση:

Καζαμίας 2014 (Part 3)

(Τα δύο πρώτα μέρη μπορείς να τα βρεις εδώ και εδώ, αναγνώστη)


Ιούλιος: Ο μήνας ξεκινάει με την επιβολή φόρου στα θαλάσσια μπάνια, ύψους 10 ευρώ για κάθε μακροβούτι και 20 για κάθε πατητή. Εξαγριωμένοι λουόμενοι καταδιώκουν τους φοροεισπράκτορες μέχρι το υπουργείο Οικονομικών, το οποίο και καταλαμβάνουν, και αφού παίξουν κανένα μισάωρο ρακέτες στο γραφείο του υπουργού, θυμούνται να στείλουν ένα παιδί με ένα κόκκινο κουβαδάκι στο Μέγαρο Μαξίμου να πει στον Κώστα (μην τα ξαναλέμε) Σαμαρά ότι τελεί υπό παραίτηση και να ξεκουμπιστεί μην τον αρχίσουν στα μπουγέλα. Ο -πρώην πλέον- Πρωθυπουργός δέχεται ευχαρίστως και ανεβαίνει στην ταράτσα όπου μήνες τον περιμένει το προσωπικό του ελικόπτερο, μόνο και μόνο για να δει τον Βενιζέλο να έχει φρακάρει στην είσοδο, προσπαθώντας απεγνωσμένα να μπει. Οι δυο τους λογομαχούν έντονα και την ήδη άσχημη κατάσταση χειροτερεύει η έλευση των Ατενίστας οι οποίοι, στο πλαίσιο της δράσης τους "Κάθε ταράτσα και μια παραλία, το ξέρουμε ότι μας δέρνει μεγάλη μαλακία", στρώνουν στο χώρο πλαστικές πισίνες, σεζ-λονγκ, ξύλινες καντίνες, χίπστερ μεταμφιεσμένους σε νεοχίπηδες κλπ. Τη λύση στην ομολογουμένως άβολη κατάσταση δίνει ο αντιδήμαρχος Αργύρης (ο τραγουδιστής των Nightstalker) βομβαρδίζοντας το Μέγαρο Μαξίμου και εξαλείφοντας κάθε ίχνος του. Ο πρώην επίτροπος και αρχιεπίσκοπος Μουζουράκης εμφανίζεται στους "επαναστάτες της σαγιονάρας" για να προσφέρει τις υπηρεσίες του αλλά αντιμετωπίζεται με χλεύη και ειρωνεία. Η Σολωμού τσαντίζεται που φέρονται έτσι στον πρώην της και αποφασίζει να αντισταθεί κυκλοφορώντας  με γούνα στους 40 βαθμούς, μετατρεπόμενη έτσι σε σύμβολο των οπαδών του Παλιού Καθεστώτος, οι οποίοι ανέρχονται σε 122 περίπου. Ο Τσίπρας προσπαθεί να ηγηθεί του κινήματος για να εισπράξει την απάντηση "Άσε ρε χαβαλέ, εδώ τα πράγματα είναι σοβαρά", από έναν 15χρονο μεταλλά με μακριά μαλλιά. Ο Τράκης υπό το φως των νέων δεδομένων αποσύρει το ενδιαφέρον του για τον ποδοσφαιρικό Παναθηναϊκό, την ίδια  ώρα που ο Μήτρογλου στα πρώτα φιλικά με την Τσέλσι πετυχαίνει τουλάχιστον 4 γκολ ανά αγώνα, αλλά εκνευρίζει τον Αμπράμοβιτς επιδή πανηγυρίζει πυροβολώντας, παρά τις περί του αντιθέτου υποδείξεις.

Όπου "God" βάλε το μισό υπουργικό συμβούλιο

 και την πλειοψηφία των Ατενίστας, αναγνώστη

Αύγουστος: Οι "επαναστάτες της σαγιονάρας" ψηφίζουν μόνο δύο διατάγματα και προκηρύσσουν εκλογές. Το πρώτο αφορά στην υποχρεωτική παραχώρηση πληρωμένης άδειας για όλο τον Αύγουστο σε όλους, ακόμα και στους άνεργους (οι οποίοι έχουν φτάσει εν τω μεταξύ στο 72%), και το δεύτερο στην ακύρωση ενός μόνο εξοπλιστικού προγράμματος, ενέργεια η οποία αρκεί για να εξευρεθούν οι πόροι για την υλοποίηση του πρώτου. Οι εκλογές διεξάγονται μέσα σε κλίμα γιορτής και ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ παίρνουν αντίστοιχα 25%, 25% και 15%.  Οι δύο τελευταίοι κάνουν συγκυβέρνηση με την ψήφο ανοχής του πρώτου (αν και δεν τη χρειάζονται) και αρχίζουν την οικοδόμηση του κομμουνισμού. Ο Τζήμερος βγαίνει στα βουνά για αντάρτικο και πεθαίνει μετά από μια εβδομάδα από ασιτία γιατί δε βρίσκει πουθενά καπνιστό σολομό και αρνείται να τραφεί με οτιδήποτε άλλο. ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και Χρυσή Αυγή δεν μπαίνουν καν στη βουλή. Ο Κουβέλης είναι η αξιωματική αντιπολίτευση και μαζί με τον Καμμένο βυσσοδομούν ανελέητα κατά της κυβέρνησης με πενιχρά είναι η αλήθεια αποτελέσματα. Οι "58" αυτοαναφλέγονται ένας-ένας στην πλατεία Συντάγματος κάτω από τις επευφημίες του συγκεντρωμένου πλήθους, οι δε κραυγές γίνονται ουρανομήκεις όταν φτάνει η σειρά του Μπέζου και της Σώτης. Η εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων δε συναντά ιδιαίτερα προβλήματα, όπως και η φυλάκιση όσων πρώην υπουργών δεν πέθαναν στα "Μουστακιανά", όπως θα μείνει στην ιστορία ο βομβαρδισμός του Μεγάρου Μαξίμου λόγω της παρουσίας των Ατενίστας στο χώρο. Όσοι από τους τελευταίους έχουν επιζήσει, κηρύσσονται μέλη τρομοκρατικής οργάνωσης και υποχρεώνονται από το νόμο να φοράνε μονίμως μαύρα και να ΜΗΝ ΤΟΛΜΗΣΟΥΝ να ξαναπειράξουν τίποτα στην πόλη. Σχεδόν όλοι πέφτουν σε κατάθλιψη και πολλοί αυτοκτονούν καταπίνοντας τις μπογιές τους. Το πλήθος συνεχίζει να επευφημεί. Οι εναπομείναντες Χρυσαυγίτες μεταναστεύουν ομαδικά στη Γερμανία, όπου κάθε μέρα  τρώνε ανηλεές ξύλο από τους εκεί ομοϊδεάτες τους καθώς το χρώμα του δέρματος τους δεν είναι αρκετά Άρειο. Απεγνωσμένοι, συνεχίζουν όλο και πιο βόρεια, ώσπου φτάνουν στο Αμβούργο και μπαίνουν στο γήπεδο της St Pauli για να κρυφτούν ανάμεσα στο πλήθος. Πρώτος είναι ο Κασιδιάρης με το φρέσκο τατουάζ SS στο μέτωπο να γυαλίζει στον απογευματινό ήλιο. Δεν μαθαίνει ποτέ κανείς τίποτα για την τύχη τους μετά από εκείνη την ημέρα. Η Σολωμού έχει βγάλει τη μπέμπελη αλλά δε βγάζει τη γούνα και τσαντίζεται με όσους την κοροϊδεύουν. Στους νεοχίπηδες δίνεται μια περίοδος χάριτος από τη νέα κυβέρνηση και πολλοί εγκαθίστανται μόνιμα στη Γαύδο, για να γλιτώσουν τις επερχόμενες (και ολόσωστες) διώξεις.

Σεπτέμβριος: Τα σχολεία ανοίγουν και για πρώτη φορά στην Ιστορία έχουν βιβλία και καθηγητές από την πρώτη μέρα. Η δε Ιστορία γίνεται το κύριο μάθημα στο πρόγραμμα σπουδών, παίρνοντας ώρες από τα καταργημένα Θρησκευτικά και Οικοκυρικά (υπάρχουν άραγε ακόμα Οικοκυρικά αναγνώστη; Δεν ξέρω). Η χώρα έχει φυσικά επιστρέψει στη δραχμή (μια υποδιαίρεση της οποίας ονομάζεται "ρουπία" προς τιμήν του Λαφαζάνη αλλά και του δημάρχου Αθηναίων), καθώς έχει αποχωρήσει από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ την επομένη των εκλογών. Σαν βόμβα πέφτει η είδηση ότι κάτω από τη Μύκονο ανακαλύπτεται το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο. Το νησί βομβαρδίζεται από τον Αργύρη (ο οποίος έχει γίνει υπουργός Ενέργειας όλως τυχαίως) και καταβυθίζεται "για να μην εμποδίζει στην άντληση", όπως δηλώνει ο Υπουργός. Η Ελλάδα γίνεται ενεργειακά αυτάρκης και αρχίζει να εξάγει φυσικό αέριο στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου σε χαμηλές τιμές, διπλάσιες όμως για τους Γερμανούς και τους Άγγλους. Η κοινωνική δυσαρέσκεια στα κέντρα του καπιταλισμού φουντώνει. Το Ζάζιουμ ξανανοίγει και μεγάφωνα τοποθετούνται στην ευρύτερη περιοχή για να καλύψουν τη ζήτηση (σε ευχαριστώ αναγνώστη για την ιδέα). Ο Μουζουράκης προσλαμβάνεται σαν κηπουρός από τον παλιό του φίλο και νυν δήμαρχο Αθηναίων τραγουδιστή των Locomondo, αλλά παραιτείται μετά από λίγο δηλώνοντας "βαριέμαι την μονοκαλλιέργεια". Η Σολωμού τσαντίζεται που ο πρώην της είναι άνεργος και τα ξαναφτιάχνει μαζί του για να τον ψέλνει όλη την ημέρα. Ο Μαρινάκης είναι στη φυλακή (όπως και ο Μελισσανίδης και ο Βαρδινογιάννης) οπότε το νέο πρωτάθλημα ξεκινά επί ίσοις όροις και στο ξεκίνημα εντυπωσιάζει ο Απόλλωνας Αθηνών. Ο Γιώργος Γεωργίου δηλώνει "πάμε μωρή ομαδάρα. Σας τα 'λεγα μάγκες".

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...)

Καζαμίας 2014 (Part 2)

(Το πρώτο μέρος του Καζαμία μπορείς να το βρεις εδώ, αναγνώστη.)

Απρίλιος: Ο μήνας ξεκινάει με την ψήφιση στη Βουλή του "τελευταίου (μέχρι τον επόμενο) φόρου για τα ακίνητα", που συνίσταται στην εφάπαξ καταβολή του ποσού των 10.000 ευρώ αν έχεις πόρτα ασφαλείας στο σπίτι σου (το ποσό διπλασιάζεται αν ΔΕΝ έχεις πόρτα ασφαλείας). Μετά την κατακραυγή ο Στουρνάρας αναγκάζεται να παραχωρήσει αυθημερόν συνέντευξη τύπου στην οποία δηλώνει: "Που πήγε το χιούμορ σας Έλληνες; Πρωταπριλιά! Η αλήθεια είναι ότι τα ποσά είναι 9.000 και 19.000 ευρώ αντίστοιχα και θα καταβληθούν σε 2 δόσεις". Η είσπραξη θα γίνει μέσω του λογαριασμού της ΕΥΔΑΠ, κάτι που οδηγεί σε κατακόρυφη αύξηση των πωλήσεων εμφιαλωμένων νερών, χωρίς κάποιο προφανή λόγο. Ο Μανώλης Καψής ομολογεί ότι δεν καταλαβαίνει. Ο Αρχιεπίσκοπος Μουζουράκης συναντάται με τον Πάπα και κηρύσσει την ένωση των δύο Εκκλησιών γιατί "καλό παιδί είναι ρε φίλε, ξήγα κι έτσι". Η Σολωμού τσαντίζεται, σφίγγεται και καταφεύγει στη Μονή Εσφιγμένου, από όπου ξεκινάει παλαιοημερολογίτικο αντάρτικο. Ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια έξυπνη κίνηση προτείνει τον τραγουδιστή των Locomondo σαν υποψήφιο δήμαρχο Αθηναίων και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας σε άλλες μεγάλες πόλεις. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κάνει ρελάνς με τον Αργύρη από τους Nightstalker στην Αθήνα, τον Αντρέα από την ίδια μπάντα στον Πύργο και τον Σπύρο Γραμμένο στα Γιάννενα. Στο ποδόσφαιρο ο Πλατανιάς εξασφαλίζει τον τίτλο 2 αγωνιστικές πριν το τέλος, οπότε ο Μαρινάκης αγοράζει την ομάδα, μετονομάζει τον ΟΣΦΠ ΣΕ ΟΣΦΧ (Χ=Χανίων) και γιορτάζει τον 41ο τίτλο. Ο Δ. Γιαννακόπουλος εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Στο μπάσκετ ο Ολυμπιακός Πειραιά κερδίζει όλους τους αγώνες στην Ευρωλίγκα και προκρίνεται στο Final Four. Ο Παναθηναϊκός αποκλείεται στους 8 από την  CSKA γιατί στο τελευταίο τάιμ άουτ ο Πεδουλάκης δείχνει σύστημα για να αναλάβει την επίθεση ο "Μποχού", ο οποίος δεν υπάρχει στο ρόστερ. Το Zazzium εκτείνεται πλέον από την Ιπποκράτους μέχρι την Ασκληπιού και ανοίγει μόνο τις Πέμπτες.

Οι παρατηρητικοί αναγνώστες θα θυμηθούν ότι έχει ξαναμπεί η συγκεκριμένη 

φώτο, αλλά δε μπορούσα να μη βάλω τη Μαρία μεταμφιεσμένη σε μοναχό

Μάιος: Η εργατική Πρωτομαγιά γιορτάζεται με ογκώδεις διαδηλώσεις πολλών εκατομμυρίων (στην Αθήνα) και ενός εκατομμυρίου (στη Θεσσαλονίκη, ήρθαν πούλμαν κι από αλλού, μην τρελαίνεσαι, αναγνώστη). Το MEGA δίνει τους αριθμούς που παίρνει από τη ΓΑΔΑ, όπως πάντα, οπότε η συμμετοχή περιορίζεται σε 5.000 στην Αθήνα και 387 στη Θεσσαλονίκη. Μετά το πέρας της πορείας πολιορκείται η Βουλή και διάφορα κυβερνητικά κτίρια και η κατάσταση είναι έκρυθμη μέχρι τη στιγμή που σπάει ένα τζάμι (οπότε αποχωρεί το ΚΚΕ), ξεκινάει το φεστιβάλ χρωμάτων στο Γκάζι (οπότε αποχωρεί ο ΣΥΡΙΖΑ, τραγουδώντας παράλληλα), και ο Άδωνης σε μια κίνηση-ματ ανοίγει μεταμφιεσμένος πάγκο στην πλατεία Εξαρχείων όπου πουλάει βενζίνη και άδεια μπουκάλια μπύρας σε απίστευτα χαμηλές τιμές (οπότε αποχωρούν και τα "παιδιά"). Οι της ΑΝΤΑΡΣΥΑ μένουν μόνοι τους και αριθμητικά φτάνουν μόνο για να καταλάβουν το υπουργείο Τουρισμού, το οποίο και κάνουν. Η Όλγα μεταστρέφεται και μένει γνωστή στην Ιστορία σαν η "Κόκκινη Όλγα" όταν βγαίνει μόνη της να προϋπαντήσει τα τανκ. Ο SKAI μιλάει για "ασήμαντα κυκλοφοριακά προβλήματα" έξω από το Υπουργείο. Τελικά η εξέγερση λήγει αναίμακτα (και αποτυχημένα) και ακολουθεί χαρτοπόλεμος ανακοινώσεων μεταξύ των κομμάτων και των οργανώσεων της Αριστεράς που επιρρίπτουν την ευθύνη ο ένας στον άλλο. Οι βουλευτές βγαίνουν κάτω από τα έδρανα όπου είχαν κρυφτεί και ψηφίζουν μάνι - μάνι ένα φόρο για τα ακίνητα για να το γιορτάσουν. Οι δημοτικές εκλογές γίνονται κανονικά, ο τραγουδιστής των Locomondo βγαίνει δήμαρχος Αθηναίων και ανακοινώνει ότι θα εγκαταστήσει δημόσια Playstation και δημόσιους ναργιλέδες σε όλες τις πλατείες και τα πάρκα της πόλης. Ο Γραμμένος σαρώνει στα Γιάννενα αλλά παραιτείται την επόμενη μέρα των εκλογών με τη μνημειώδη ατάκα "δε σφάξανε". Ο Μουζουράκης εκλέγεται πρόεδρος της Κομισιόν και όταν ερωτάται πως θα συμβιβάσει τις δύο ιδιότητές του απαντά αγέρωχα: "Μακάριος. Enough said, γατάκια". Η Σολωμού τσαντίζεται, φεύγει από το μοναστήρι και κηρύσσει αντί-ΕΕ αγώνα. Ο Ολυμπιακός κατακτά την τρίτη σερί ευρωλίγκα στο μπάσκετ, αλλά στο ποδόσφαιρο ο Ολυμπιακός Πειραιώς, ορφανός από πρόεδρο, βγαίνει πέμπτος στα πλέυ-οφ. Τσαμπιονς Λιγκ βγαίνει ο ΠΑΟ και ο Δ. Γιαννακόπουλος εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. 

Άσχετο μουσικό διάλειμμα, υποτιτλισμένο στα ισπανικά όμως, 

για να δελεάσω και τους χίπστερ αναγνώστες (ουστ)

Ιούνιος: Οι Ατενίστας εμφανίζονται ξανά στο προσκήνιο (μετά από δίμηνη απουσία από τα "δρώμενα της πόλης") με μια δυναμική ενέργεια καθώς βάφουν το Λυκαβηττό ροζ. Η χαρά τους κρατάει μια μέρα καθώς ο αντιδήμαρχος για τα πολιτιστικά Argy (από τους Nightstalker, είπαμε) τοποθετεί κανόνια στο λόφο του Στρέφη και ισοπεδώνει το ροζ τερατούργημα, δηλώνοντας στους δημοσιογράφους "δεν είχαμε παίξει και ποτέ εκεί". Ο Ομπάμα συναντιέται με τον δήμαρχο Αθηναίων στην Ουάσιγκτον, και μετά από δέκα λεπτά φτάνουν στο Λευκό Οίκο φορτηγά γεμάτα Playstation και κιβώτια από την Μεσσηνία και την Ηλεία. Η συνάντηση διαρκεί συνολικά 3 μέρες. Ο Μουζουράκης τσαντίζεται που δεν τον κάλεσαν να παρευρεθεί και παραιτείται από την προεδρία της Κομισιόν. Η Σολωμού χαίρεται αλλά μετά τσαντίζεται που χάρηκε. Ο Κώστας (βλ. το part 1) Σαμαράς υπογράφει την εκ των προτέρων αμνηστία όλων των μελών της κυβέρνησής του για τις αποφάσεις τους. Από την απόφαση εξαιρούνται ο Ευάγγελος Βενιζέλος (ο οποίος διαβλέπει δάκτυλο ΣΥΡΙΖΑ) και ο Άδωνης Γεωργιάδης, για "να τσιρίξει λίγο και να σκάσει το πικραμένο μας χειλάκι", όπως δηλώνει ο Πρωθυπουργός περιχαρής. Ο Κασιδιάρης χτυπάει στο κούτελο νέο τατουάζ που γράφει SS, και δηλώνει στους δημοσιογράφους "ήθελα να γράψω οι 7 νάνοι στο ss cyrenia γιατί μου αρέσει πολύ ο ΑΝΤΡΕΑΣ Μικρούτσικος και αυτός ο ποιητής ο ΚΑΒΕΔΑΣ αλλά δε χώραγε, όπως βλέπετε".  Στο μπάσκετ ο ΠΑΟ κερδίζει εύκολα 3-0 τον ΟΣΦΠ στους τελικούς της Α1 μετά την αλλαγή του ονόματος του Διαμαντίδη σε "Μποχού", οπότε ξαφνικά αποκτούν νόημα οι εντολές τους κόουτς Πεδουλάκη. Ο Δ. Γιαννακόπουλος εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με το ποδόσφαιρο. Ο Βλάσης Τσάκας δίνει συνέντευξη Τύπου και τον καταγγέλλει για κωλυσιεργία, στο οποίο ο Τράκης απαντά με τη φράση "Μιλάνε όλοι, μιλήσανε και οι κώλοι". Ο Δήμαρχος Αθηναίων διακόπτει τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου για να μελοποιήσει τη φράση - ο Αργύρης του ρίχνει κάτι φάπες να ισιώσει. Το Zazzium κλείνει για καλοκαίρι και εκατοντάδες στερημένοι φαν κάνουν (αποτυχημένες κατά κανόνα) απόπειρες αυτοκτονίας έξω από τις κλειστές του πόρτες.

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...)

Καζαμίας 2014 (Part 1)

Ιανουάριος: Ο μήνας ξεκινάει κανονικά, παρά την απαγόρευση της κυβέρνησης να μπει το 2014 γιατί θα έχει ευρωεκλογές και δημοτικές εκλογές και δε θέλει να υποκύψει σε αυτούς που θέλουν το κακό της χώρας, όπως ο χρόνος που περνάει. Ο Τσίπρας λέει "καμία θυσία για τη ρουπία", αποκλείοντας την πρόταση του Αριστερού Ρεύματος να υιοθετήσει η Ελλάδα το νόμισμα της Ινδίας, ξεφεύγοντας έτσι από το ψευτοδίλλημα "ευρώ ή δραχμή". Οι Locomondo εκμεταλλεύονται την απρόσμενη ομοιοκαταληξία της δήλωσης και συνθέτουν το ομώνυμο τραγούδι το οποίο ανεβαίνει αμέσως στην κορυφή των τσαρτς. Ο Μουζουράκης αηδιασμένος εγκαταλείπει το τραγούδι και γίνεται μοναχός - η Σολωμού τσαντίζεται και αγοράζει μπλουζάκι Locomondo. Ο Πλατανιάς με προπονητή τον Νίκο Αναστόπουλο μένει αήττητος όλο τον μήνα με γκολ 38 υπέρ, 3 κατά. Σε δημοσκόπηση που παρουσιάζεται στην "Ανατροπή" το ΠΑΣΟΚ συγκεντρώνει 48% και ο Βενιζέλος ποσοστό δημοφιλίας  88%. Οι Ατενίστας πλέκουν σεμεδάκια για τα αγάλματα του κέντρου και στρώνουν την Αβραμιώτου με καραμέλες Halls. Οι Πέμπτες στο Zazzium Bar μαζεύουν όλο και περισσότερο κόσμο.


Φεβρουάριος: Ο μήνας  θα έχει τελικά 28 μέρες, καθώς η πρόταση νόμου της κυβέρνησης να έχει 32 για να αυξηθεί η παραγωγικότητα της χώρας παίρνει μόνο μία ψήφο στη \βουλή, αυτή του Τατσόπουλου. Ο Τσίπρας δηλώνει "Ο Πέτρος είναι ιδιαίτερο παιδί, μη μου το μαλώνετε". Οι Locomondo καταγγέλλουν την έλλειψη ομοιοκαταληξίας στη δήλωση, ενώ παράλληλα ετοιμάζονται για την πρώτη πανευρωπαϊκή τους περιοδεία. Ο Μουζουράκης στην πρώτη του μεγάλη συνέντευξη μέσα από το μοναστήρι δηλώνει "Δε μου λείπει τίποτα από την προηγούμενη ζωή μου". Η Σολωμού τσαντίζεται και γίνεται βουδίστρια από αντίδραση. Στο ποδόσφαιρο για τους 16 του Champions League ο Ολυμπιακός με 2 πέναλτι και 3 αποβολές παιχτών της Μάντσεστερ κερδίζει με το εμφατικό 1-0, αλλά στην Ελλάδα πετάει βαθμούς και αρχίζει να νιώθει την καυτή ανάσα του Πλατανιά. Ο Παναθηναϊκός κερδίζει τον Ολυμπιακό στη Euroleague με 154-32, αλλά μετά από έρευνα που διεξάγει η διοργανώτρια αρχή αποκαλύπτεται ότι οπαδοί του Παναθηναϊκού κλείδωσαν στα αποδυτήρια τον κόουτς Μπαρτζώκα και στον πάγκο των φιλοξενούμενων κάθισε ο Mr \Bean, οπότε ο αγώνας ακυρώνεται και θα επαναληφθεί. Οι Ατενίστας ατενίζουν γενικώς ενώ οι χίπστερ κλέβουν τις Halls μία μία και ποστάρουν φωτογραφίες για να το αποδείξουν στο Instagram, το οποίο γεμίζει έτσι με καραμέλες και μουστάκια. Το After Dark μετά από χρόνια ολόκληρα λειτουργίας κλείνει γιατί ο χώρος αγοράζεται τοις μετρητοίς από τον ιδιοκτήτη του Ζάζιουμ, αποκλειστικά από τις εισπράξεις των Πεμπτών. "Έπρεπε να επεκταθούμε, δε χωράγαμε πια στο παλιό μαγαζί", δηλώνει ο τελευταίος.

   

Για τους άπιστους Θωμάδες που δεν πιστεύουν 

ότι μπορεί να γίνει η αντικατάσταση

Μάρτιος: Ο Πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προβαίνει σε μια βαρυσήμαντη κίνηση αλλάζοντας το όνομά του σε Κώστας Σαμαράς δηλώνοντας ταυτόχρονα ότι δεν αναλαμβάνει καμία νομική ευθύνη για τις μέχρι τότε αποφάσεις "αυτού του Αντώνη που μου λέτε εσείς οι δημοσιογράφοι, αλλά εγώ δεν τον ξέρω τον κύριο". Ο Βενιζέλος σπεύδει να τον υπερασπιστεί, καταγγέλλοντας ταυτόχρονα τις κατασκευάστριες εταιρείες ελικοπτέρων ότι τα κοκπιτ όλων των μοντέλων τους είναι πολύ μικρά και δεν τον χωράνε, διαβλέποντας παράλληλα δάκτυλο ΣΥΡΙΖΑ πίσω από αυτή την πλεκτάνη. Ο Μουζουράκης εκλέγεται αρχιεπίσκοπος Αθηνών και το γιορτάζει με μια συναυλία με βυζαντινή μουσική, με special guest star τον Πέτρο Γαϊτάνο. Η Σολωμού δεν παίρνει πρόσκληση VIP για τη συναυλία, τσαντίζεται υπερβολικά και κρατάει την αναπνοή της μέχρι να σκάσει, χωρίς να το πετύχει, κάτι που την τσαντίζει περισσότερο. Οι Locomondo δίνουν μεγάλη συνέντευξη στο MTV και λένε ότι αν δεν ήταν απολιτίκ νεοχίπηδες και ψήφιζαν, θα ψήφιζαν οπωσδήποτε ΣΥΡΙΖΑ για χάρη του ακούσιου στιχουργού τους. Η "Ανατροπή" με κυβερνητική απόφαση γίνεται καθημερινή εκπομπή και θα προβάλλεται καθημερινά από όλα τα κανάλια, αμέσως πριν τα τούρκικα σίριαλ. Οι Ατενίστας με μια καταδρομική επιχείρηση αποπειρώνται να βάλουν πολύχρωμα παγκάκια στη Βαλτετσίου αλλά αποκρούονται επιτυχώς από τρεις νεοχίπηδες που άραζαν τυχαία εκεί τη συγκεκριμένη στιγμή. Την επόμενη μέρα οι τοίχοι των Εξαρχείων γεμίζουν από το σύνθημα "Το παγκάκι όλο, στου Ατενίστα τον κώλο". Οι Locomondo σε συνέντευξή τους στο CNN αποκαλύπτουν ότι αυτό το σύνθημα θα είναι ο τίτλος του επόμενου δίσκου τους. Στη ρεβάνς του 1-0 του Πειραιά, ο Ολυμπιακός μάχεται γενναία κι έχει σκορ πρόκρισης για 3,5 λεπτά, μέχρι να δεχτεί το πρώτο γκολ δηλαδή. Τελικά χάνει 6-3 και αποκλείεται, με τον Ρομπέρτο να πιάνει 34 τετ α τετ και τον Μήτρογλου να κάνει χατ τρικ και να μένει στην Αγγλία, καθώς τον κλείνει ο Αμπράμοβιτς για την Τσέλσι για το καλοκαίρι με 35 εκατομμύρια (ευρώ, όχι ρουπίες) αλλά δίνει στον Μαρινάκη άλλα 5 εκατομμύρια για να  επιτρέψει στον παίκτη να εγκατασταθεί άμεσα στο Λονδίνο και να αρχίσει να εξασκείται σε σούζες με το παπί στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας.    

(ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ...)

Νεύρα (κι αισιοδοξία)

Μπαίνει ένας τύπος σε ένα μπαρ. Και είναι Πέμπτη (ναι, πήρα προαγωγή, κατοχύρωσα την Πέμπτη = μικρό Σάββατο, η καριέρα μου σαν dj απογειώνεται, που να στα λέω, αναγνώστη) και το μπαρ είναι το Zazzium, και βάζω εγώ μουσική και ο τύπος κάθεται και περνάει τέλεια. Τέλος ανεκδότου. Πως σου φάνηκε, αναγνώστη; Όχι, σοβαρά τώρα. Τι τρέχει με αυτό το ανέκδοτο; Πάντα ξεκινάνε να το λένε σε ταινίες/σειρές και ΠΑΝΤΑ κάτι γίνεται και κόβεται στη μέση...

Μαύρα κι άραχλα 

(διάβασε μέχρι το τέλος)

Έχω νεύρα, αναγνώστη. Αυτό το σαββατοκύριακο πήγε κατά διαόλου. Έπαθα κερατίτιδα (δεν είναι αυτό που νομίζεις, μόλυνση του κερατοειδούς χιτώνα του ματιού είναι), η καφετιέρα μου ρίχνει τον γενικό, η κυβέρνηση δε μ'αφήνει ν'ανάψω το τζάκι να ζεσταθώ (δεν έχω τζάκι γιατί πως να έχω τρία χρόνια άνεργος, και να είχα θα το είχα πουλήσει τούβλο τούβλο για να έχω να ζήσω και θα είχα αγοράσει μαγκάλι, αυτά δεν απαγορεύονται, ο θάνατος επιτρέπεται ακόμα, αρκεί βέβαια να έχεις εξοφλήσει τις οφειλές σου στο κράτος, αλλιώς σε κρατάνε στη ζωή μέχρι να πληρώσεις και μετά σου κάνουν δώρο ένα μαγκάλι και αεροστοπ), ο Ιγκλέσιας (όχι ο Χούλιο, ο άλλος) βρήκε τη στιγμή να βάλει 2 γκολ σε έναν αγώνα πρώτη φορά στην καριέρα του, το Last Christmas βγήκε δεύτερο και όχι πρώτο στο γκάλοπ...Αλλά το σημαντικότερο ήταν που κάποιο μαλακισμένο έκανε κακό σε έναν άνθρωπο που αγαπώ πολύ...

Πες τα ρε Γιάννη

Αλλά δε θα τους περάσει, αναγνώστη. Θα πλακωθώ στα κολλύρια, θα φτιάξω νες, θα πάω και στις λίγες πορείες που έχανα για να ζεσταθώ με το περπάτημα (και θα δέρνω και όποιον συναντώ με μουστάκι για να ζεσταίνομαι, ή πασόκος θα είναι ή χίπστερ, either way το αξίζει το ξύλο), η Λίβερπουλ έβαλε 5 στην Τότεναμ στο Λονδίνο, τα "τραγούδια" του Παντελίδη δεν είναι πραγματικά  τραγούδια, οπότε από αυτή την άποψη το εμετικό Last Christmas βγήκε πρώτο, ισοψηφώντας μάλιστα με τον άντρα της Αννούλας, όσο για την απώλεια, μη μου στενοχωριέσαι Σ, θα τα ξαναπάρουμε όλα και δυο φορές καλύτερα, έτσι, να σκάσουν οι οχτροί μας. Και θα πάω και στο χωριό να μαζέψω ελιές και θα έχω το τζάκι αναμμένο μέρα νύχτα, γατάκι Άδωνη (παρεπιμπτόντως, σου χρωστάω 25 ευρώ γιατί δεν πλήρωσα τίποτα χτες στο νοσοκομείο, έλα να τα πάρεις από το χωριό, θα σε περιμένω, κούτσουρο αναμμένο).

Γιατί τι άλλο είναι η ζωή από συνεχείς απογοητεύσεις και πισωγυρίσματα και αγώνας, αναγνώστη; Διάβασε την Ασκητική, δεν έχω όρεξη να στα γράψω τώρα, το πιάνεις το νόημα πιστεύω. Μέσα στη γενικότερη μαυρίλα, σαν ήλιος έλαμψε η πανέξυπνη πρωτοβουλία της δημαρχάρας μας του Καμίνη να γράψει με τεράστια τρισδιάστατα φωτιζόμενα γράμματα "ΑΘΗΝΑ" στην πλατεία Ομονοίας - ήταν μια κίνηση υπεραπαραίτητη, καθώς βγαίνοντας από το μετρό, το οποίο υπάρχει σε όλες τις μεγάλες πόλεις της χώρας μας, και αντικρίζοντας αυτή την πανέμορφη πλατεία, γεμάτη μπάτσους και πρεζάκια σε αρμονική συνύπαρξη, μπορεί να νόμιζες ότι είσαι στη Δράμα, π.χ. Κρίμα που δεν ψηφίζω στην Αθήνα να γράψω (στο δεύτερο γύρο) "ΜΑΛΑΚΑΣ" στο ψηφοδέλτιό σου Γιώργο, με τρισδιάστατα πάντα γράμματα, και να το ρίξω στην κάλπη. 

Την πρώτη μέρα που την είδα αυτή την υπέροχη εικαστική παρέμβαση, είδα και ένα νέο ζευγάρι να έχει σταματήσει το αυτοκίνητο του (ΠΑΝΩ στην πλατεία και με ΑΘΗΝΑΙΚΕΣ πινακίδες) και να έχει βγει και να παίρνει φωτογραφίες - και κατάλαβα ότι δεν λέει ψέμματα η "Ανατροπή", υπάρχουν ΑΚΟΜΑ ψηφοφόροι ΠΑΣΟΚ αε αυτή την έρμη χώρα. Μα...φωτογραφίες;;; Μη χάσουν το έκτρωμα; Βγαίνουν για καφέ με τους φίλους τους και τους λένε "α, να σας δείξουμε τι ωραία που έγινε η Ομόνοια;". Θα σταματήσω τα κολλύρια. Η τύφλωση θα είναι μια κάποια λύση.

Τέλος πάντων, αναγνώστη, έλα την Πέμπτη στο Zazzium να ακούσουμε λίγο διαφορετικά χριστουγεννιάτικα τραγούδια (σαν αυτό που ακολουθεί) και να κάνουμε μια πράξη αντίστασης, ανάβοντας ένα τζάκι που έχω παραγγείλει ειδικά για την περίσταση.

Εδώ κολλάει και η φώτο της αρχής, 

είναι το θέμα της βραδιάς την Πέμπτη

Υ.Γ. Δεν το είχα ακούσει αυτό, Στέλιο. Πραγματικά πολύ πολύ ωραίο. Μπράβο.

Του χρόνου δεν τη γλιτώνεις, θα

τραγουδήσεις κι εσύ στα γενέθλιά μου

Προτάσεις εξόδου (όχι από την κρίση)

Λοιπόν, αναγνώστη,  επειδή έπεσε πολύ το - υψηλότατο κατά τα άλλα - επίπεδο του blog με την αναφορά στο φάρο πολιτισμού και νεοελληνικής βλαχομαγκιάς (ο οποίος παρουσιάζει πρωινάδικα τώρα στα γεράματα), αποφάσισα για αντιστάθμισμα να σου κάνω κάποιες προτάσεις που θα το ανεβάσουν λίγο. Το επίπεδο. (Προσοχή, ακολουθούν αρκετές απλήρωτες διαφημίσεις οπτικοοακουστικών θεαμάτων).

Ξεκινώντας με θέατρο, θα σου προτείνω μια παράσταση που...τελείωσε. "Η χαμένη τιμή της Katharina Blum" από την ομάδα Ubuntu ήταν μια εξαιρετική απόδοση του ομώνυμου βιβλίου του Χάινριχ Μπελ, το οποίο εκδόθηκε στη Γερμανία το 1974, αλλά σχεδόν 40 χρόνια μετά παραμένει απίστευτα επίκαιρο λόγω των κύριων θεματικών του αξόνων, όπως η τρομολαγνεία και ο κιτρινισμός του Τύπου. Όπως αναγράφει και ο ίδιος ο συγγραφέας στην αρχή του βιβλίου: " Τα πρόσωπα και οι καταστάσεις του έργου είναι φανταστικές. Οι όποιες σκοπιμότητες δεν είναι ούτε τυχαίες, ούτε σκόπιμες, αλλά αναπόφευκτες..." Η Ε. στη σκηνοθεσία και η Μ. στην υποκριτική έδωσαν ρέστα. Μπορεί η συγκεκριμένη παράσταση να έκλεισε τον κύκλο της, αλλά αναζήτησε, αναγνώστη, τις επόμενες δουλειές της ομάδας Ubuntu. Αξίζει...


Μένοντας στο θέατρο και στα επίκαιρα κείμενα, θα σου μιλήσω για μια παράσταση που ευτυχώς παίζεται ακόμα και την οποία είδα δύο φορές πέρσι και ετοιμάζομαι να πάω για τρίτη φέτος. Οι "Χαλασοχώρηδες" του Αλ. Παπαδιαμάντη στο θέατρο Altera Pars εντυπωσιάζουν κυρίως για το πόσο επίκαιροι παραμένουν, 120 χρόνια μετά τη συγγραφή τους. Η ιστορία διαδραματίζεται στο νησί την τελευταία εβδομάδα βουλευτικών εκλογών. Ο Παπαδιαμάντης σατιρίζει τα πολιτικά και τα εκλογικά ήθη της εποχής και προβάλλει τις παθογένειες του νέου ελληνικού κράτους. Ψηφοφόροι και ψηφοθήρες έχουν μπροστά τους λίγες μέρες για να κερδίσουν όσα περισσότερα μπορούν...Όλα τα παιδιά παίζουν εξαιρετικά, αλλά η αδυναμία μου είναι ο Ε. και η Ρ. Μην το χάσεις αναγνώστη!

Εξαιρετικό σου λέω

Από μουσική τώρα, για να είναι και ομαλή η μετάβαση, θα σου μιλήσω για μια μουσικοχορευτική πανδαισία με έντονα θεατρικά στοιχεία, η οποία περιφέρεται σε μπαράκια και χώρους πολιτισμού ανά την πόλη με το όνομα Retroll. Η Σ., συνοδευόμενη πότε από πιάνο και πότε από ακορντεόν, μας ταξιδεύει σε περασμένες εποχές με την υπέροχη φωνή της και ανάμεσα στα τραγούδια μας λέει ανέκδοτα, παίζει με το κοινό, θα περάσεις έκτακτα, αναγνώστη, να μου το θυμηθείς. Ο κόσμος συμμετέχει ενεργά, τραγουδάει, χορεύει (από μπλουζ και τσα τσα μέχρι μάμπο) και επιστρέφει σε άλλες δεκαετίες (πολύ νοσταλγία στην ανάρτηση ρε παιδί μου). Αν δε με πιστεύεις, πάρε ένα δείγμα.

Αν θέλεις πάλι να ακούσεις ρεμπέτικα από την καλύτερη φωνή της Αττικοβοιωτίας, να πας στο Ξέμπαρκο (Μπενάκη και Κωλέττη) Παρασκευή ή Σάββατο και να μείνεις στήλη άλατος από τη Β. Ευχαριστώ. (Σε αυτό το τελευταίο δε γράφω πολλά γιατί δε χρειάζεται. Πραγματικά. Πήγαινε και θα καταλάβεις).

ΚΑΙ Τετάρτες να έρχεσαι στο Zazzium, μη με αναγκάζεις να επαναλαμβάνομαι.

Αχ ρε ταλαίπωρε Serj τι σου έμελλε να πάθεις

με τη μόδα των κλαρινογαμπρών.

Δυσκολίες μεγάλων αντρών

Η αυξανόμενη δύναμη του blog με τρομάζει, αναγνώστη. Εκτός από την αποδημία του Νίκου Φώσκολου, λίγο μετά την αναφορά που έκανα σε αυτόν στο Σάιξπηρ και ίντερνετ, προβλήματα αντιμετωπίζουν και δύο από τους υποψήφιους στο διπλανό γκάλοπ. Ο Πέτρος συνελήφθη για χρέη στο δημόσιο και ο Άδωνης δέχεται συντονισμένη επίθεση από την Αυγή και...την Πράσινη του Δ. Γιαννακόπουλου  ("Τράκη, θεέ, πάρε την ΠΑΕ" - πάρτη όμως και μη τη χρησιμοποιείς για να προωθήσεις τα συμφέροντα της ΒΙΑΝΕΞ και μετά αριβερντέτσι, χίλιες φορές Τσάκας, έβγαζε πιο πολύ γέλιο).  Τουλάχιστον ο Γεωργιάδης έχει να χαίρεται και για την πρωτιά στο γκάλοπ, ο άλλος ο άχρηστος κι εκεί δεύτερος βγαίνει.

Προεδράρα από τις λίγες

Ο υποφαινόμενος έχει και προσωπικά με τον Πετράν...Το 2002, όταν ήμουν μέλος της θεατρικής ομάδας της ΑΣΟΕΕ, είχε έρθει ο εμπνευσμένος επιχειρηματίας να μιλήσει στους επίδοξους γιάπηδες για το πως θα βγάλουν λεφτά (επίπεδο ομιλητών η ΑΣΟΕΕ, όχι παίζουμε). Όλα καλά, αλλά το έκανε στο αμφιθέατρο που εμείς είχαμε πρόβα...Κι ενώ μπορούσε να τελειώσει σε δέκα λεπτά, λέγοντας "κοιτάχτε να δείτε, αρκεί να αφήνεις απλήρωτους τους εργαζόμενους σου, να μην πληρώνεις εφορίες, ΙΚΑ και λοιπά και να είσαι ΠΑΣΟΚ κι όλα καλά θα πάνε", αερολογούσε επί τρεις ώρες. Τον καταλαβαίνω, που θα ξαναέβρισκε πανεπιστημιακό ακροατήριο να τον κοιτάει σαν ξελιγωμένο, αλλά κι εμείς είχαμε πρόβα...Οπότε κανονίσαμε γύρω στα 20 άτομα να μπουκάρουμε στο αμφιθέατρο και να χειροκροτήσουμε μανιωδώς, δίνοντας το σύνθημα της λήξης της "κουβέντας". Καλό σχέδιο έτσι, αναγνώστη;

Το μόνο πρόβλημα ήταν ότι από τους 20 μπήκαμε 10, και από αυτούς τους 10 χειροκρότησα μόνο εγώ...Όλο το αμφιθέατρο γύρισε και με κοίταξε και ακόμα και ο πιο καμένος δαπίτης εκεί μέσα κατάλαβε αμέσως ότι ο τύπος με τα μαλλιά και τα μούσια δεν χειροκροτάει από ενθουσιασμό ακριβώς. Σε ένα σύντομο διάλογο που είχαμε μετά με τον Πέτρο περί δημόσιου πανεπιστημίου, πολιτισμού, κατάχρησης χώρων και χρόνου φυσικά και θριάμβευσα, αναγνώστη (αν και μόνο εγώ το εξέλαβα ως θρίαμβο, αλλά οι υπόλοιποι δεν καταλάβαιναν, εντάξει;), και μετά του παραχώρησα μεγαλόψυχα 10 λεπτά να ολοκληρώσει και να μας αδειάσει τη γωνιά και αποχώρησα με το κεφάλι ψηλά. Του πήρε 11 του μπαγάσα, έτσι για σπάσιμο, και το βλέμμα που μου έριξε η Τζένη βγαίνοντας θα το θυμάμαι για όλη μου τη ζωή. Δεν κατάλαβα γιατί χαλάστηκε όμως - αυτή έχει τη χαρά και την ευτυχία να τον ακούει όλη μέρα στο σπίτι τους, έπρεπε να τον ακούει και με άλλους 300 για να το ευχαριστηθεί;

Η κατάληξη της διδακτικής αυτής ιστορίας είναι ότι ο πρύτανης απείλησε να διακόψει τη χρηματοδότηση της ομάδας αν δε διαγραφόμουν (!!!) από τη θεατρική, κάτι που προκάλεσε αρκετή ιλαρότητα στους κόλπους μας καθώς δε γραφόταν κανείς κάπου για να διαγραφεί (αλλά και κουβέντα για το "ζήτημα", όπου αναδύθηκε σε μεγάλο βαθμό ο μικροαστικός και δουλοπρεπής χαρακτήρας κάποιων μελών της ομάδας. Σας θυμάμαι ποιοι είστε, αλλά δε σας κρατάω κακία. Σκουλήκια). Αλλά ήταν ιδεολογικό το θέμα και γι'αυτό αποχώρησα από μόνος μου. Δύο χρόνια μετά. 

Πετράν, παλιόφιλε, αφιερωμένο.

Το πάθος για τη λευτεριά είναι δυνατότερο από τη γκλαμουριά

Υ.Γ. Έχει καταντήσει κουραστικό να σου λέω στο υστερόγραφο αναγνώστη να έρχεσαι στο Ζάζιουμ κάθε φορά που βάζω μουσική οπότε αυτή την Τετάρτη ΜΗΝ έρθεις. Ειδικά από τη στιγμή που έχει και Champions League...(Έλα με το που θα τελειώσει ο αγώνας, οκ; Κι εγώ θα σου βάλω αυτό:)

Πες τα ρε Eddie μπας και νιώσουμε

Εγώ όταν δε βρίσκω να κάτσω κάπου δεν κάνω έτσι

Είμαστε που λες, αναγνώστη, στην προσυγκέντρωση για την πορεία της Κυριακής και ένας χίπστερ δίπλα διατείνεται φωναχτά ότι "τα γιαπωνέζικα δεν είναι δύσκολα, εγώ έκανα μαθήματα ΕΝΑ χρόνο και τα μιλάω". Είναι κάτι τέτοιες στιγμές που θέλω να ανοίξω έναν τραπεζικό λογαριασμό και να σε καλέσω να συνεισφέρεις τον οβολό σου και να με βοηθήσεις να πάρω ένα tablet να γράφω ανάρτηση επί τόπου (η εναλλακτικά ένα μπαζούκας να του τινάξω το κεφάλι ή ένα ξυράφι να του ξυρίσω το μουστάκι. Χωρίς αφρό. Και χωρίς σταθερό χέρι). Γιατί ρε απόβρασμα της κοινωνίας να μάθεις ΓΙΑΠΩΝΕΖΙΚΑ; Και άντε πες θέλεις να μάθεις για τα hentai προφανώς, τα έμαθες μέσα σε ένα χρόνο; Τι σκατά τρέχει μέσα στο πράγμα πίσω από το μουστάκι σου (που με πολλή επιείκεια θα μπορούσε ίσως κάποιος να αποκαλέσει κεφάλι); Δεν αντέχω άλλο.

Που πας ρε Καραμήτρο Γάλλε Χίπστερ;

Ξέρεις Γιαπωνέζικα;

Κατά τ' άλλα, αναγνώστη, η πορεία ΕΙΧΕ κόσμο (παραπάνω από όλες τις προηγούμενες χρονιές, φυσικά, βλέπε το My own private Πολυτεχνείο ), και μετά το πέρας της η συντακτική ομάδα του blog, εγώ δηλαδή, επέλεξε κατεβαίνοντας την Αλεξάνδρας μια δεξιά οπορτουνιστική στροφή, πηγαίνοντας προς Γκύζη και τη Σκορδόπιστη, καθώς η αριστερή στροφή, ενώ γενικά είναι επιθυμητή (πέρα από ιδεολογικούς λόγους και για τον πολύ απλό και πρακτικό ότι μένω Εξάρχεια), ενείχε μια επικινδυνότητα τη συγκεκριμένη μέρα και ώρα. Όντως, λίγο μετά, εκατοντάδες μπάτσοι αποφάσισαν να πιουν καφέ στην πλατεία και επειδή δε βρήκαν τραπέζι στου Σάκη, ξέσπασαν στους θαμώνες και στο μαγαζί.  Η έλλειψη καφεΐνης και η έκδηλη απογοήτευσή τους που δε μπορούσαν να πάρουν άρωμα Εξαρχείων αυτή την ιστορική ημέρα μετέτρεψε αυτά τα αγνά και πράα πλάσματα σε ροπαλοφόρους τραμπούκους και χρυσαυγίτες με στολή. Εγώ πάντως, αναγνώστη, τους αγαπάω ακόμα (όχι) και τους αφιερώνω και ένα τραγουδάκι των Mudhoney που το βάζω και στο Zazzium (παίζω σήμερα, ευκαιρία να το ακούσεις).

Υπερβολές

Αλλά όλα αυτά δεν έχουν καμία σημασία, αναγνώστη. Το σημαντκό γεγονός της εβδομάδας είναι ότι ΔΕΝ έφυγε ο Τατσόπουλος από το ΣΥΡΙΖΑ. Η υπόλοιπη μισή Αθήνα μπορεί να αναπνεύσει, πήρε μια αναβολή μέχρι να την περιποιηθεί ο Πετράν, προς το παρόν πολιτεύεται (και δεν ντρέπεται). Σε αφήνω με μια φώτο από το θρυλικό Σαντιάγκο Μπερναμπέου, έτσι, επειδή ο Ρονάλντο κάνει παπάδες φέτος.

Οχι ρε, δε σας αγαπάμε, να πάρετε τον Δένδια 

και να πάτε για καφέ αλλού. Ουστ.

Υ.Γ. Οι αναγνώστες - μηχανικοί (και όχι οι μηχανικοί αναγνώστες, όποιος αναγνώστης βρει σε ποια άλλη ανάρτηση έχει χρησιμοποιηθεί αυτό το λογοπαίγνιο κερδίζει ένα T-shirt "Σπόρος", περιμένω τις απαντήσεις στα σχόλια) παρακαλούνται να ανέβουν την Κυριακή στο ποδηλατοδρόμιο. Θα έχει δημόσιο λιθοβολισμό χίπστερ και ατενίστας και αμέσως μετά εκλογές για το ΤΕΕ. Στηρίζουμε ΑΕΠ έτσι; Ευχαριστώ.

My own private Πολυτεχνείο

Κάθε χρόνο είναι μεγαλύτερη από την προηγούμενη χρονιά. Κι αν δεν είναι φταίει η βροχή, η "μέρα που έπεσε φέτος", το "μούδιασμα του κόσμου από τα νέα μέτρα" (πάντα υπάρχουν νέα μέτρα αναγνώστη, σαράντα χρόνια τώρα), ο "φόβος για επεισόδια" (τα οποία είναι τελικά πολύ σπανιότερα αναλογικά σε σχέση με όλες τις άλλες πορείες της χρονιάς), ο ανάδρομος Ερμής, κάτι τέλος πάντων. Αλλά κάθε χρόνο στην προσυγκέντρωση όλοι είναι σίγουροι ότι ΑΥΤΗ είναι η μεγαλύτερη πορεία όλων των εποχών, ότι "ένα, δύο, τρία, εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία", ότι "το Πολυτεχνείο δεν ήτανε γιορτή, ήτανε εξέγερση και πάλη ταξική". Κι έχουν δίκιο, αναγνώστη (αν εξαιρέσεις το πρώτο συμπέρασμα). Αλλά εγώ δε θα σου μιλήσω για αυτά, υποθέτω ότι τα ξέρεις, εκτός αν είσαι καμένος χρυσαυγίτης ή ο Άδωνης και θεωρείς ότι δεν υπήρχανε νεκροί στο Πολυτεχνείο κι ότι όλα είναι ένα τεράστιο ψέμα, οπότε θα περιμένω να σταματήσεις να διαβάζεις και να βγεις από το blog για να συνεχίσω. Εντάξει; Πάμε λοιπόν.


Παίρνοντας σαν δεδομένο ότι γνωρίζουμε τα ιστορικά γεγονότα και συμφωνούμε πάνω στο τι ήταν η τριήμερη εξέγερση του Νοέμβρη (ψιτ, τζημερικοί, σας βλέπω, αποχωρήστε κι εσείς μην έχουμε άλλα), θέλω να εστιάσω στον τριήμερο εορτασμό και στην πορεία, πάντα μέσα από το παραμορφωτικό πρίσμα του εαυτού μου, αναγνώστη. Με τα καλά του και τα κακά του (όχι του εαυτού μου, του τριημέρου). Από τη γελοιότητα με τους "χώρους" για τους οποίους υπήρχε τόσος κλαυθμός και οδυρμός ενώ κάθε χρόνο παρέμεναν οι ίδιοι με μικρές μετατροπές, μέχρι τη λάμψη στα μάτια των εκάστοτε πρωτοετών που βίωναν για πρώτη φορά στη φοιτητική τους ζωή την εμπειρία μιας τόσο συλλογικής διαδικασίας. Από την ευγενική άρνηση να κατατεθούν στεφάνια από Πασοκονεοδημοκράτες (βρε τι έπαθε το 80% του ελληνικού λαού, που τώρα είναι 25% βέβαια) μέχρι τα περιστατικά και τις φράσεις που έμειναν παροιμιώδη (όπως το "πίσω από τα παιδιά"), ή το επικό βίντεο των ΕΑΑΚ που προβάλλεται ακόμα και σήμερα στο ΜΑΧ (με χειροκρότημα σε καίρια σημεία, όπως στον Άρη, στον Τεμπονέρα και σε ένα ντου του 1987 που παίρνει παραμάζωμα κάτι δύσμοιρους καπελάκηδες μπάτσους).

Μετά έχει και ΜΑΤ από πίσω αλλά

δε μας νοιάζει το μετά

Και ανήμερα στις 17 η πορεία, δεκαπέντε χρόνια τώρα, κι όχι δεκαέξι που είμαι στην Αθήνα γιατί μια χρονιά ήμουν φαντάρος στα Χανιά και ναι μεν είχα κανονίσει να είμαι έξω, η πορεία ήταν απογευματινή όμως κι εγώ για να συνέλθω από το πολιτισμικό σοκ έπινα κρασιά στο Ταμάμ από το μεσημέρι με αποτέλεσμα να κοιμάμαι την ώρα της διεξαγωγής της, αμαρτία εξομολογημένη αμαρτία ουκ έστι. Και σταμάτημα λίγο μετά το Χίλτον (για το πρώτο μπλοκ, των φοιτητών Πολυτεχνείου) "για να περιμένουμε τους υπόλοιπους", και "Πότε θα κάνει ξαστεριά" για να μην περιμένουμε έτσι άπραγοι, και "κάτσε να δούμε το ξύλο στους Πασόκους - όχι ρε συ, πάμε σπίτι να το δούμε από την τηλεόραση, δεν έχω όρεξη για χημικά σήμερα", και 20-30 άτομα σπίτι μου (έμενα Αμπελόκηπους αναγνώστη) να πίνουμε κονιάκ και να βλέπουμε τη "Γλυκιά Συμμορία", δε θυμάμαι πως ξεκίνησε αυτή η παράδοση, μια χαρά ο Νικολαΐδης, αλλά πολύ μηδενιστής για τη μέρα, αλλά αφού ξεκίνησε ξεκίνησε, άπαξ κι ερχόσουν σπίτι μου θα έπινες κονιάκ και θα έβλεπες Σπυριδάκη να πρωταγωνιστεί σε ταινία για ενηλίκους, πάει και τελείωσε.

Και τα τελευταία χρόνια, βλέπεις γνωστά πρόσωπα από τα παλιά και νιώθεις λιγότερο μόνος, λιγότερο άνεργος και λιγότερο απαισιόδοξος. Έστω για μια μέρα. Ραντεβού εκεί, αναγνώστη.

Υ.Γ.1 Αν έρθεις στο Zazzium Bar αυτή την Τετάρτη ΔΕ θα βάλω αντάρτικα, όπως την προηγούμενη. Εκτός αν έρθεις και μου το ζητήσεις. Το σύνθημα θα είναι "Σπόρος". Αλλά Hells Bells θα βάλω, έρθεις δεν έρθεις να μου το ζητήσεις.

Ετσι, γιατί με αυτό μπαίνει η Pauli στα
εντός έδρας παιχνίδια στο Millerntor

Υ.Γ.2 Ευχαριστώ τον AxelK για τα καλά του λόγια, ανταποδίδω και συμφωνώ. Το blog του ΕΙΝΑΙ το δεύτερο καλύτερο της Ελλάδας μετά το Σπόρο...(αυτός το έγραψε, μπείτε και διαβάστε το, αλήθεια λέω!)

Χάλοουιν μάι ας

Και που λες, αναγνώστη, οι χίπστερ γιόρτασαν το Halloween στην Αβραμιώτου, όπως είναι παράδοση στη χώρα μας εδώ και δεκάδες χρόνια. Κολοκύθες σκαλίστηκαν, αποκριάτικα κουστούμια φορέθηκαν, serial killers ξαμολήθηκαν, όλο το deal. Οι ειδήσεις έχουν εκτεταμένα ρεπορτάζ για την άνοδο στην τιμή της γαλοπούλας ενόψει Thanksgiving, Παναθηναικός και Ολυμπιακός προετοιμάζονται εντατικά για το Super Bowl, μόνο η Labour Day θα τη γλιτώσει γιατί στην Ελλάδα δεν έχει πλέον Labour. Η δε παρέλαση για τη μέρα της Ανεξαρτησίας στις 4 του Ιούλη θα αποτελέσει πεδίο δόξης λαμπρό για τη μαθητιώσα νεολαία, καθώς θα έχει την ευκαιρία να επιδείξει το μαύρισμα, τα tattoo και τα μαγιό της.

Νεαρή σημαιοφόρος από τις Τζιτζιφιές 

επιδεικνύει πατριωτικό πνεύμα

Αλλά τίποτα δεν ξεπερνάει τα αγνά παιδικά μας χρόνια. Θυμάμαι που παίρναμε τους δρόμους στην μικρή επαρχιακή πολίχνη όπου μεγάλωσα και λέγαμε στους ανυποψίαστους κατοίκους "τρικ ορ τριτ" και μας έδιναν γλυκά τα οποία μετά πουλούσαμε σε ζαχαροπλαστεία για να μας δώσουν λεφτά να τα παίξουμε στα ηλεκτρονικά, γιατί αυτό μας ένοιαζε, αναγνώστη, ποιος σκοτίστηκε για τα γλυκά. Μην το πει όμως κανείς στους χίπστερ ότι γιορτάζαμε το Halloween 20 χρόνια πριν από αυτούς γιατί θα πάνε να ανακαλύψουν καμία τρελή γιορτή των Σαολίν μοναχών ή των Αβοριγίνων της Αυστραλίας ή κάτι παρόμοιο και θα μας πρήξουν με αυτό.  

Να γιορτάζαμε τους Helloween και αυτό

το επικό τους βίντεο να το καταλάβω

Τέλος πάντων, είναι τόσο απίστευτοι οι χίπστερ ώρες ώρες που ούτε να τους κράξω δεν έχω κουράγιο πια. Περιμένω απλά να δω τι άλλο θα σκαρφιστούν, ελπίζοντας παράλληλα να πάθουν αλωπεκία στα μουστάκια, όπως λέει και μια ψυχή...

Σε άλλα νέα της εβδομάδας το παρακράτος οργιάζει, μεθαύριο στην πορεία θα βρέχει, ο Τατσόπουλος είπε τον Γλέζο "γεράκο από τον Αστερίξ", ο Μήτρογλου ήταν 3 μέτρα οφσάιντ αλλά βέβαια, αυτά δε σφυρίζονται ποτέ, και διάφορα άλλα τέτοια αλλά ποιος νοιάζεται; Εδώ είχαμε Halloween!